Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of obvious grounds for cassation. The court ruled that the defense's arguments were not sufficiently clear to justify suspending the final judgment's enforcement. Consequently, the request was rejected as it failed to meet the high threshold for extraordinary measures. The decision emphasizes the principle of immediate enforceability of final judgments. The court found no special circumstances warranting a suspension of the penalty execution. This ruling upholds the standard for extraordinary stay requests in criminal proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of the final criminal judgment. The defense failed to provide arguments demonstrating that the cassation grounds were obviously meritless or that special circumstances required suspending the enforceability of the right-of-appeal court's decision. The court emphasized that such extraordinary measures require clear, evident reasons visible before the substantive cassation hearing, which were absent here. Consequently, the request was dismissed to uphold the principle of immediate enforceability of final judgments.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1, 3 k.p.k.; Art. 9 § 2 k.k.w.: The Supreme Court may suspend the execution of a final judgment only if special, extraordinary circumstances exist, such as obvious meritless cassation grounds, which were not present in this case.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 15/24 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. M. skazanego z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 262 § 1 k.k. w zb. z art. 262 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2024 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 13 marca 2023 r., sygn. II AKa 329/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2021 r., sygn. III K 326/20, na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie dnia 13 marca 2023 r., sygn. II AKa 329/21 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2021 r., sygn. III K 326/20. We wniosku nie przedstawiona argumentacji wskazującej na jego zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wstrzymanie przez Sąd Najwyższy wykonania zaskarżonego kasacją wyroku jest odstępstwem od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń ( art. 9 § 2 k.k.w.).
Zastosowanie tej instytucji może nastąpić wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim zawartych. Szczególne uprawnienie Sądu Najwyższego wynikające z art. 532 k.p.k. wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy nakazujące pozbawienie w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego.
Okoliczność ta musi być dostrzegalna już „ na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie na podstawie art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń ( zob. post. SN z 9.02.2023 r., V KK 681/21). Nie przesądzając oczywiście ostatecznego rezultatu wniesionej w tej sprawie kasacji, który to środek zaskarżenia będzie stanowił przedmiot rozpoznania na rozprawie, stwierdzić należało, że podniesione tam zarzuty rażącego naruszenia prawa materialnego kwestionujące możliwość przyjęcia oceny zachowania skazanego w płaszczyźnie art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i naruszenia prawa procesowego mające podnoszące naruszenie przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie zasad rzetelnej kontroli odwoławczej w zakresie zarzutów apelacyjnych wskazujących na niezasadność ustaleń faktyczno – prawnych poczynionych przez sąd pierwszej instancji, nie pozwalają – na obecnym etapie postępowania – na wysnucie kategorycznych wniosków odnośnie do ich zasadności.
Materiały postępowania instancyjnego oraz ich ocena wyrażona przez orzekające w sprawie sądy zestawione z argumentacją przedstawioną na poparcie zarzutów kasacji, uniemożliwiają ukształtowanie jednoznacznego przekonania o nietrafności zaskarżonego wyroku przed przeprowadzeniem rozprawy kasacyjnej, co – w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego – jest warunkiem zastosowania instytucji z art. 532 k.p.k. Nie można pominąć również tego, że prokurator wniósł o oddalenie tej kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy nie stwierdził też, na takie okoliczności nie wskazywał zresztą obrońca, aby w sprawie zaistniały doniosłe okoliczności, które mogłyby spowodować nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania, a przez to przemawiać za wstrzymaniem wykonania wyroku.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie[J.J.][ał]