Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 148/06 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously groundless due to clear factual findings and proper reasoning by lower court.

Numero d'incarto III KK 148/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, upholding the lower court's conviction for tax evasion. The defense argued procedural violations regarding the presumption of innocence, but the court found these claims baseless because the appellate court thoroughly reviewed evidence and correctly applied logical reasoning. The decision emphasized that the lower court's factual findings were supported by proper evidence evaluation and did not warrant any doubt in favor of the accused.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 7 k.p.k.; Art. 5 § 2 k.p.k.: The Supreme Court dismisses an appeal as obviously groundless when the lower court's factual findings are clearly supported by evidence and reasoning, rendering any alleged procedural violations or doubts in favor of the accused without merit.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal appeal obviously groundless presumption of innocence factual findings tax evasion procedural violation logical reasoning

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 7 k.p.k.
obrazy przepisu art. 7 k.p.k.
Art. 5 § 2 k.p.k.
7 i art. 5 § 2 k.p.k. są bezzasadne
Art. 457 § 3 k.p.k.
i rzeczowy, zgodnie z wymogami określonymi w art. 457 § 3 k.p.k., uznając
Art. 535 § 2 zdanie 1 kpk
działając na podstawie art. 535 § 2 zdanie 1 kpk oraz art.
Art. 626 § 1 kpk
535 § 2 zdanie 1 kpk oraz art. 626 § 1 i art.
Art. 624 § 1 kpk
626 § 1 i art. 624 § 1 w
Art. 518 kpk
art. 291 § 1 k.k
skazanego z art. 291 § 1 k.k.
art. 5 § 2 k.p.k
zarzuty naruszenia przepisów procesowych art. 7 i art. 5 § 2 k.p.k. są bezzasadne
art. 457 § 3 k.p.k
i rzeczowy, zgodnie z wymogami określonymi w art. 457 § 3 k.p.k., uznając

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 148/06

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie, Izba Karna, w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN Feliks Tarnowski

na posiedzeniu po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2006 r.

sprawy J. G.

skazanego z art. 291 § 1 k.k.

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w B.

z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. akt VIII Ka …/05

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B.

z dnia 12 lipca 2005 r., sygn. akt III K …/05

p o s t a n o w i ł:

działając na podstawie art. 535 § 2 zdanie 1 kpk oraz art. 626 § 1 i art. 624 § 1 w

zw. z art. 518 kpk

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego,

w tym od opłaty od kasacji.

UZASADNIENIE

Kasacja nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem podniesione w niej

zarzuty naruszenia przepisów procesowych art. 7 i art. 5 § 2 k.p.k. są bezzasadne

w stopniu oczywistym. Zarzuty te charakteryzuje wiele wspólnych cech z

zarzutem apelacyjnym błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę

wyroku, do którego ustosunkował się Sąd odwoławczy w sposób wszechstronny

i rzeczowy, zgodnie z wymogami określonymi w art. 457 § 3 k.p.k., uznając

apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną. Z opracowanych na piśmie

motywów zaskarżonego wyroku wynika jednoznacznie, że Sąd Okręgowy

poświęcił wiele uwagi kontroli prawidłowości dokonanej w sprawie oceny

przeprowadzonych dowodów, nie dopatrując się jakichkolwiek błędów ani też

dowolności. W konkluzji zaś stwierdził, że orzeczenie Sądu meriti znajduje

pełne oparcie w ustaleniach faktycznych, poprzedzonych przeprowadzeniem

zebranych dowodów oraz ich oceną zgodną z „zasadami prawidłowego

rozumowania i doświadczenia życiowego”.

Autor kasacji, podejmując próbę podważenia tej oceny, zmierza w istocie

do zakwestionowania winy przypisanej J. G., jakkolwiek nie przytacza

konkretnych i rzeczowych argumentów w tej mierze, lecz ogranicza się do

przedstawienia własnych subiektywnych ocen opartych na przesłankach

polemicznych, które z oczywistych powodów nie mogą być skuteczne,

zwłaszcza wobec braku wszelkich podstaw do podzielenia zarzutu rażącej

obrazy przepisu art. 7 k.p.k.

Co się zaś tyczy zarzutu drugiego, obrazy art. 5 § 2 k.p.k., należy

podkreślić, że dla oceny czy został naruszony zakaz in dubio pro reo zawarty w

tym przepisie nie są miarodajne wątpliwości zgłoszone przez stronę w środku

odwoławczym, ale jedynie to, czy Sąd meriti rzeczywiście powziął wątpliwości

co do treści ustaleń faktycznych i wobec braku możliwości ich usunięcia

rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, albo czy w świetle realiów sprawy

taką wątpliwość powinien powziąć.

W niniejszej sprawie żadna z przytoczonych ewentualności nie

występowała.

Mając powyższe na uwadze oraz podzielając wywody i wnioski

Prokuratora Okręgowego w B. w odpowiedzi na kasację, Sąd Najwyższy orzekł

jak na wstępie.