Criminal appeal dismissed as inadmissible due to statute of limitations exclusion under criminal procedure law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without examination, ruling it inadmissible under the Criminal Procedure Code. The prosecution's counsel argued for a conviction based on embezzlement, but the court noted that the statute of limitations for the alleged crime had already expired. Since the statute of limitations acts as an exclusion of prosecution, the court held that a cassation filed against the acquittal was procedurally barred and could not be entertained.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 529 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k. zw. z Art. 530 § 2 k.p.k.: A cassation appeal filed against an acquittal is inadmissible if the statute of limitations for prosecution has expired, as this exclusion prevents the prosecution from being pursued.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 144/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie K. W. M.uniewinnionego od dokonania czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i 12 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 28 października 2013 r.,kwestii dopuszczalności kasacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej Jadwigi Ważny od wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 18 października 2012 r. utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.z dnia 31 października 2011 r., na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i 429 § 1 k.p.k. oraz art. 636 § 1 w zw. z art. 518 k.p.k.
1) pozostawić kasację bez rozpoznania, 2) obciążyć oskarżycielkę posiłkową J. W. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Rejonowy powołanym wyrokiem z dnia 18 października 2011 r., uniewinnił K. M. od zarzutu dokonania czynu opisanego w ten sposób, że w okresie od października 1991 r. do stycznia 1992 r. w K., jako dyrektor Wielobranżowej Spółdzielni Rzemieślniczej „K.”, działając z góry powziętym zamiarem, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 259.017,38 zł stanowiącej zapłatę dla Zakładu Budownictwa Specjalistycznego „V.” za wykonane usługi na rzecz Zakładów Chemicznych P., to jest od popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (zarzut z pkt IV).Apelację w tej części wywiódł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, który wniósł o przyjęcie, że oskarżony od października 1991 r. do stycznia (1992 r. - dod.
SN) jako dyrektor Wielobranżowej Spółdzielni Rzemieślniczej „K.” działając z góry powziętym zamiarem przywłaszczył pieniądze w kwocie 259.017,38 zł stanowiące zapłatę dla Zakładu Budownictwa Specjalistycznego „V.” za wykonanie usługi na rzez Zakładów Chemicznych P. w ten sposób, że bezprawnie przekazał je na rzecz Oficyny Wydawniczej E. M. – tj. dopuścił się czynu kwalifikowanego z art. 284 § 2 k.k. i na mocy art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art 414 § 1 k.p.k. o umorzenie postępowania karnego z uwagi na przedawnienie karalności.Sąd Okręgowy w G. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.W kasacji nowy pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej zarzucił m. in. rażącą obrazę prawa materialnego przez niezastosowanie art. 284 § 1 k.k., pomimo wypełnienia przez oskarżonego znamion tego czynu, po czym wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Już pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, sporządzający apelację, dostrzegł, że doszło do przedawnienia karalności czynu z art. 284 § 2 k.k., którego upatrywał w zachowaniu oskarżonego.
Takie przedawnienie tym bardziej (wcześniej) nastąpiło w stosunku do czynu z art. 284 § 1 k.k., jakiego zdaniem obecnego pełnomocnika miał się dopuścić oskarżony (zob. art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i 102 k.k.). Przedawnienie karalności, jako okoliczność wyłączająca ściganie, wyklucza możliwość wniesienia kasacji na niekorzyść oskarżonego. Wynika to z odczytywanego a contrario przepisu art. 529 k.p.k. Kasacja już w chwili jej wniesienia okazała się więc niedopuszczalna i nie powinna być przyjęta (art. 429 § 1 k.p.k. zw. z art. 530 §2 k.p.k. w zw. z art. 529 a contrario k.p.k.) Kasację tę, jako niedopuszczalną z mocy ustawy, należało zatem pozostawić bez rozpoznania i obciążyć oskarżycielkę posiłkową kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, bowiem nie wystąpiła sytuacja określona w art. 527 § 4 k.p.k., zaś podmiot fachowy (pełnomocnik) co najmniej mógł przewidzieć formując kasację, że nawet w razie jej przyjęcia, zostanie ona pozostawiona bez rozpoznania.