Supreme Court dismisses cassation appeal and excludes judge PK due to doubts about impartiality from flawed appointment procedure.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court decision, ruling that Judge PK must be excluded from the case. The defense argued that Judge PK's appointment by the Judicial Council lacked transparency and independent verification, creating reasonable doubts about impartiality under the Code of Criminal Procedure. The Court held that such doubts are objectively justified given the flawed nomination process, thereby violating the constitutional guarantee of an impartial tribunal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 41 § 1 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji: Doubts regarding a judge's impartiality arising from a flawed appointment procedure by the Judicial Council objectively justify their exclusion from the case to ensure the right to a fair trial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 14/25 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie K.K., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 14 marca 2025 r., wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego P.K. od udziału w sprawie kasacyjnej o sygn. akt III KK 14/25, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności p o s t a n o w i ł: wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego P.K. od udziału w sprawie kasacyjnej III KK 14/25
UZASADNIENIE
Obrońca K.K. złożył pismem z 5 lutego 2025 r. wniosek o wyłączenie SSN P.K. od orzekania w sprawie III KK 14/25. We wniosku jako podstawę wyłączenia wskazano istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 45 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności ze względu na powołanie na stanowisko sędziego w Sądzie Najwyższym w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 20217 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Wskazał, że brak bezstronności i niezawisłości w/w sędziego stwierdzony został w licznych powołanych we wniosku orzeczeniach Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek, pomimo zwięzłości uzasadnienia jest zasadny. Konieczność wyłączenia od orzekania SSN P.K. w niniejszym postępowaniu nie ulega wątpliwości, a okoliczności na nią wskazujące były przedmiotem obszernej analizy w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110 - 1/20 (OSNKW 2020/2/7) oraz w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), a w zakresie statusu Krajowej Rady Sądownictwa także w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22.
Zachowują one swoją aktualność także na gruncie niniejszej sprawy. Wskazano na nie także wielokrotnie w postanowieniach wydanych przez Sąd Najwyższy w przedmiocie wyłączenia SSN P.K. od rozpoznania sprawy (m.in. IV KK 333/22, III KK 27/24, IV KK 159/24, II KK 564/23).W uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. wskazano wyraźnie, że „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.” Sąd Najwyższy argumentował w tym orzeczeniu, że „powołanie do Sądu Najwyższego jest zawsze pierwszym powołaniem na urząd w tym Sądzie, wymaga więc spełnienia szczególnych warunków i dochowania procedur, w których rzeczywiście można zweryfikować kompetencje kandydata, także z punktu widzenia jego cech istotnych dla zachowania niezawisłości i bezstronności.
Brak takiej weryfikacji i brak transparentności procesu powołania, którą charakteryzowały się przeprowadzone konkursy, tworzą stan niepewności i rodzą podejrzenia o polityczne motywacje decyzji nominacyjnych. Wyklucza to spełnienie obiektywnych warunków postrzegania tak nominowanych osób jako bezstronnych i niezawisłych. Tym bardziej, że chodzi o powołania do sądu ostatniej instancji, mającego kompetencję do uchylania prawomocnych orzeczeń sądowych i dokonywania wiążącej wykładni prawa, którego orzeczenia nie podlegają już efektywnej kontroli, pozwalającej na weryfikację, czy spełnione zostały warunki bezstronności i niezawisłości sądu, w składzie którego biorą udział osoby powołane na urząd sędziego Sądu Najwyższego w wadliwej procedurze.
Z tego powodu dochowanie najwyższych standardów w procesie powoływania na urząd jest decydujące dla oceny czy osoba, która to postępowanie przeszła, daje gwarancje niezawisłości i bezstronności Sądu Najwyższego, gdy orzeka ona w danym składzie tego Sądu.” Zatem w stosunku do osób powołanych na stanowiska sędziów Sądu Najwyższego nie ma potrzeby przeprowadzania tzw. testu niezawisłości, o którym mowa w cytowanej wyżej uchwale. Uchwała ta z powodów wskazywanych wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego zachowuje swoją moc i wiąże jego sędziów.
Gwarantowany w art. 45 ust. 1 Konstytucji nakaz zapewnienia stronie postępowania sądowego dostępu do sądu złożonego z sędziów co do których bezstronności i niezawisłości nie może być wątpliwości, zwłaszcza z perspektywy obiektywnego obserwatora, nakazuje uwzględnić niniejszy wniosek.Z tych powodów postanowiono jak w sentencji. [WB][r.g.]