Supreme Court dismisses appeal for obvious lack of merit regarding mandatory leniency clause application.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ruling that the defense's arguments merely repeated the first-instance appeal without new legal grounds. The defense claimed the lower courts failed to apply the mandatory leniency provision due to the defendant's cooperation, but the court found this was a disguised factual error argument. Consequently, the court determined the appeal violated procedural rules by re-litigating issues already resolved on appeal, thus rejecting the request for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 60 § 3 k.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 175 § 1 k.p.k.; Art. 175 § 1 k.p.k. The cassation appeal is inadmissible if it merely repeats first-instance arguments or disguises procedural violations as factual errors, particularly when the lower court correctly applied the mandatory leniency rule based on the defendant's refusal to waive the privilege against self-incrimination.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 120/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 kwietnia 2017 r., sprawy Z. P. (uprzednio G.) skazanego za czyn z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 189 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 26 września 2016r., sygn. akt V Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 16 listopada 2015 r., II K (…), uznał Z. G. za winnego dokonania wspólnie z J. S. i innymi osobami czynu wypełniającego dyspozycję art. 280 § 1 k.k., 275 § 1 k.k. i 189 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który na podstawie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności i wydał rozstrzygnięcia akcesoryjne.Wyrokiem z dnia 26 września 2016 r., V Ka (…), Sąd Okręgowy w G. po rozpoznaniu m.in. apelacji obrońcy oskarżonego – obecnie noszącego nazwisko „P.”, zarzucającej obrazę prawa materialnego w postaci art. 60 § 3 k.k. przez jego niezastosowanie oraz błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się przypisanego czynu, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
W kasacji obrońcy skazanego zarzucił „rażące naruszenie przepisu prawa materialnego to jest art. 60 § 3 k.k. przez jego niezastosowanie pomimo ujawnienia przez Z. P. wobec organu ścigania informacji dotyczących osób współdziałających w przestępstwie oraz istotnych informacji dotyczących okoliczności jego popełnienia, wobec czego zastosowanie tego przepisu było obligatoryjne” po czym wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu odwoławczego i przekazanie sprawy „właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania”. Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga kasacyjna jest bezzasadna w stopniu oczywistym.
Zawarty w niej zarzut stanowi powtórzenie pierwszego zarzutu apelacyjnego. Sąd odwoławczy rozpoznał go zgodnie z wymogami określonymi w art. 433 § 2 k.p.k., czemu dał wyraz w motywach wyroku realizując właściwie obowiązki wynikające z art. 457 § 3 k.p.k. Świadectwem należytego wywiązania się z powinności nałożonych dyspozycjami art. 433 § 2 k.p.k. i 457 § 3 k.p.k. jest brak w kasacji zarzutu naruszenia tych przepisów przez Sąd Okręgowy. Tym samym, powtórzenie zarzutu obrazy art. 60 § 3 k.k. jest w rzeczywistości zakamuflowanym, niedopuszczalnym w postępowaniu kasacyjnym zarzutem błędu w ustaleniach faktycznych co do przesłanek, które wykluczały wobec oskarżonego dobrodziejstwo nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Kasacja stanowi zarazem polemikę - z ocenę co do braku tych przesłanek - ze stanowiskami obu Sądów. Nowy argument kasacji na usprawiedliwienie minimalizowania udziału sprawcy w przestępstwie, wywodzony z art. 175 § 1 k.p.k., pomija, że warunkiem zastosowania art. 60 § 3 k.k. jest rezygnacja oskarżonego z prawa do korzystania z określonego w art. 175 § 1 k.p.k. przywileju procesowego niedostarczenia przeciwko sobie dowodów jego sprawstwa. Obowiązek ujawniania „istotnych okoliczności” popełnienia przestępstwa, o których mowa w art. 60 § 3 in fine k.k., obejmuje także pełne opisanie (ujawnienie) własnej roli w tym przestępstwie.Z przytoczonych względów oddalono kasację jako oczywiście bezzasadną. l.n