Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 111/16 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal verdict for prisoner denied defense rights due to lack of notification.

Numero d'incarto III KK 111/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's verdict which had suspended the execution of a prison sentence without the defendant's presence. The defendant, detained in a penitentiary, was served with appeal notifications that were returned as undelivered, violating his right to a fair trial. While the court acknowledged the severe procedural violation, it ruled that the error did not have the 'significant impact' required to overturn the verdict, thus remanding the case for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 450 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 2 k.p.k.; Art. 6 k.p.k.: A procedural error depriving a detained defendant of the opportunity to participate in an appeal hearing constitutes a violation of the right to a fair trial, but the Supreme Court will only quash the verdict if the error had a significant impact on the outcome.

Parole chiave

Generato dall'IA
right to defense detained defendant procedural violation significant impact fair trial appellate procedure quashing verdict

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 450 § 3 k.p.k.
Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 450 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 117 § 2 k.p.k.
z art. 117 § 2 k.p.k. i art.
Art. 6 k.p.k.
i art. 6 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy w postępowaniu odwoławczym bez udziału oskarżonego, w następstwie błędnego uznania, że zawiadomienia o apelacji prokuratora i o terminie rozprawy apelacyjnej zostały mu prawidłowo doręczone, co w efekcie naruszyło jego prawo do obrony.
Art. 139 § 1 k.p.k.
Art. 75 § 1 k.p.k.
Trudno tu mówić też o niewywiązaniu się z powinności określonej w art. 75 § 1 k.p.k., skoro skazany nie miał informacji o prokuratorskiej apelacji domagającej się zaostrzenia kary i tym samym o rozprawie odwoławczej.
Art. 451 k.p.k.
Co prawda doszło do jaskrawego naruszenia prawa skazanego do obrony, przez uniemożliwienie mu złożenia wniosku o doprowadzenie na rozprawę odwoławczą (art. 451 k.p.k.), na której mógłby zaprezentować swoje stanowisko (art.
Art. 453 § 2 k.p.k.
Art. 535 § 5 k.p.k.
o przeciwdziałaniu narkomanii,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 13 kwietnia 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich‎od wyroku Sądu Okręgowego w G.
Art. 537 § 2 k.p.k.
Art. 442 § 3 k.p.k.
537 § 2 k.p.k.Nie zachodziła in concreto potrzeba formułowania pod adresem Sądu odwoławczego w trybie określonym w art. 442 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k. wskazań co do dalszego postępowania, jako że reguły procedowania w fazie odwoławczej, gdy skazany jest pozbawiony wolności, ujęte są w Rozdziale 49 Kodeksu postępowania karnego.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 450 § 3 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 111/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSN Dorota RysińskaProtokolant Łukasz Biernacki w sprawie M. B.‎skazanego z art. 59 ust. 1 i in. ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 13 kwietnia 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich‎od wyroku Sądu Okręgowego w G. ‎z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt V Ka (…)‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w G. ‎z dnia 21 sierpnia 2009 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w G., po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2010 r. apelacji prokuratora, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w G. z 21 sierpnia 2009 r. przez uchylenie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności wymierzonej M. B. za nielegalne posiadanie i udzielanie innym osobom narkotyków.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego na korzyść skazanego złożył w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Rzecznik Praw Obywatelskich. Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 450 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 2 k.p.k. i art. 6 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy w postępowaniu odwoławczym bez udziału oskarżonego, w następstwie błędnego uznania, że zawiadomienia o apelacji prokuratora i o terminie rozprawy apelacyjnej zostały mu prawidłowo doręczone, co w efekcie naruszyło jego prawo do obrony.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja z racji swej oczywistej zasadności zasługiwała w całości na uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).Fakty opisane w uzasadnieniu kasacji rzeczywiście miały miejsce. Istotnie, M. B. został zatrzymany w dniu 7 października 2009 r. i osadzony w areszcie śledczym, w którym przebywał przez wiele miesięcy.

W czasie, gdy skazany izolowany był w zakładzie penitencjarnym, na jego adres domowy wysłano zawiadomienia o przyjęciu apelacji prokuratora wraz z odpisem tego środka odwoławczego wniesionego na niekorzyść skazanego oraz o terminie rozprawy apelacyjnej, która odbyła się 9 lutego 2010 r. Zawiadomienia te były dwukrotnie awizowane i zostały zwrócone nadawcy jako „niepodjęte w terminie”.Nie zachodziła w tym wypadku zmiana miejsca zamieszkania w rozumieniu art. 139 § 1 k.p.k., jako że pozbawienie wolności skazanego było niezależne od jego woli i w istotnym stopniu ograniczyło jego swobodę komunikowania się z właściwym Sądem.

Trudno tu mówić też o niewywiązaniu się z powinności określonej w art. 75 § 1 k.p.k., skoro skazany nie miał informacji o prokuratorskiej apelacji domagającej się zaostrzenia kary i tym samym o rozprawie odwoławczej. Bez znaczenia prawnego pozostawało, że Sąd ad quem nie dysponował wiedzą o izolacji skazanego, z czego zresztą nie sposób czynić mu zarzutu.Trzeba w pełni przyznać rację skarżącemu, że gwarantowane skazanemu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawo do rzetelnego procesu zostało na etapie odwoławczym drastycznie naruszone, tym bardziej że nie korzystał on z pomocy obrońcy i że Sąd Okręgowy w G. radykalnie pogorszył jego sytuację prawną.

Zasadne było więc twierdzenie Rzecznika Praw Obywatelskich o rażącej obrazie przepisów proceduralnych powołanych w części wstępnej kasacji. O ile ta teza nie budziła wątpliwości, o tyle pogląd skarżącego wyrażony w zarzucie, że w grę wchodziło naruszenie prawa „mające istotny wpływ” na rozstrzygnięcie, był zbyt daleko idący. Co prawda doszło do jaskrawego naruszenia prawa skazanego do obrony, przez uniemożliwienie mu złożenia wniosku o doprowadzenie na rozprawę odwoławczą (art. 451 k.p.k.), na której mógłby zaprezentować swoje stanowisko (art. 453 § 2 k.p.k.), ale wskazane uchybienie uprawniało co najwyżej do uznania, iż mogło wywrzeć znaczący wpływ na treść wyroku; ustalenie o hipotetycznym istotnym wpływie tego uchybienia na zapadłe orzeczenie wystarczało do wydania przez Sąd Najwyższy postulowanego przez skarżącego rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym, o którym mowa w art. 537 § 2 k.p.k.Nie zachodziła in concreto potrzeba formułowania pod adresem Sądu odwoławczego w trybie określonym w art. 442 § 3 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. wskazań co do dalszego postępowania, jako że reguły procedowania w fazie odwoławczej, gdy skazany jest pozbawiony wolności, ujęte są w Rozdziale 49 Kodeksu postępowania karnego.