Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 106/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation for wrongful detention damages as obviously unfounded due to lack of new legal grounds.

Numero d'incarto III KK 106/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation against a judgment awarding damages for wrongful temporary detention, ordering the applicant to bear the costs. The applicant argued that the lower court incorrectly interpreted statutory concepts regarding compensation amounts and career impact, repeating arguments already rejected in the appeal. The court ruled that the appeal court's reasoning was sound and consistent with established jurisprudence, finding no grounds for a third-instance review of factual findings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 k.p.k.; Art. 552 § 1 k.p.k.; Art. 361 § 1 k.c.: Cassation is ineffective if it merely repeats appeal arguments without demonstrating a new, grave legal error affecting the verdict's substance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation procedure wrongful detention damages third instance review legal error standard appeal arguments repetition

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 k.p.k.
Art. 552 § 1 k.p.k.
W kasacji zarzucono wyrokowi rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 552 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 445 § 1 k.c.
Art. 445 § 2 k.c.
Art. 30 Konstytucji RP
Art. 32 ust. 2 Konstytucji RP
Art. 552 § 1 i 3 k.p.k.
bez pracy w okresie od zwolnienia z aresztu tymczasowego do dnia przebytego zawału serca.W kasacji zarzucono nadto rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 552 § 1 i 3 k.p.k. w zw.
Art. 361 § 1 k.c.
z art. 361 § 1 k.c. poprzez błędną wykładnię pojęcia „normalne następstwa”, polegającą na niesłusznym uznaniu, że Skarb Państwa nie odpowiada za szkodę wnioskodawcy przez cały czas pozostawania przez R.
art. 535 § 3 k.p.k
akt III KK 106/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 552 § 1 k.p.k
W kasacji zarzucono wyrokowi rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 552 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 106/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 września 2013 r., sprawy R. S. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 grudnia 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 29 października 2012 r., p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć wnioskodawcę kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIER. S. wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 1 655 030,69 złotych tytułem odszkodowania i 3 000 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze stosowanym wobec niego tymczasowym aresztowaniem w okresie od dnia 22 marca 2001 r. do dnia 20 lutego 2002 r. w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w B., i Sądem Okręgowym w O.Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 29 października 2012 r., zasądził na rzecz wnioskodawcy kwotę 55 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz kwotę 30 750 złotych tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia wyroku.

W pozostałej części wniosek oddalono.Apelacje od tego wyroku wnieśli prokurator i pełnomocnik wnioskodawcy. Po rozpoznaniu tych środków odwoławczych Sąd Apelacyjny, wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższył zasądzoną na rzecz wnioskodawcy kwotę odszkodowania o 33 750 złotych i uchylił orzeczenie o zasądzeniu odsetek. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymany został w mocy. Kasację od tego wyroku wniósł pełnomocnik R. S. W kasacji zarzucono wyrokowi rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 552 § 1 k.p.k. w zw. z art. 445 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 30 i art. 32 ust. 2 Konstytucji RP poprzez błędną wykładnię pojęcia „odpowiednie” zadośćuczynienie, polegającą na niesłusznym uznaniu, że kwota zadośćuczynienia w wysokości 55 000 złotych jest w rozumieniu tego przepisu „odpowiednia”, biorąc pod uwagę ustalony w sprawie stan faktyczny oraz prawomocne orzeczenia wydane w sprawach osób o podobnych do wnioskodawcy cechach.W kasacji pełnomocnika wnioskodawcy zarzucono także rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 552 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 361 § 1 k.c. poprzez błędną wykładnię pojęcia „normalne następstwa”, polegającą na niesłusznym uznaniu, że Skarb Państwa nie odpowiada za szkodę wnioskodawcy przez cały czas pozostawania przez R.

S. bez pracy w okresie od zwolnienia z aresztu tymczasowego do dnia przebytego zawału serca.W kasacji zarzucono nadto rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 552 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 361 § 1 k.c. poprzez błędne zastosowanie tego przepisu, polegające na nieuwzględnieniu czynników takich jak inflacja czy normalny rozwój zawodowy wnioskodawcy.W kasacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.W sporządzonej na piśmie odpowiedzi na kasację Prokurator Prokuratury Apelacyjnej wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na wstępie przypomnieć należy, że nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest kasacja może okazać się skuteczny jedynie w razie wykazania naruszenia prawa o charakterze uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innych, ale rażących uchybień, jeżeli nadto mogły mieć wpływ na treść orzeczenia.

Kasacja, co do zasady skierowana jest przeciwko wyrokowi sądu odwoławczego i zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, nie może służyć ponownej, już trzecioinstancyjnej kontroli odwoławczej, zwłaszcza w odniesieniu prawidłowości ustaleń faktycznych.Tymczasem kasacja pełnomocnika wnioskodawcy zawiera zarzuty naruszenia prawa materialnego, które w istocie stanowią powtórzenie zarzutów zgłoszonych w apelacji i rozpoznanych przez sąd odwoławczy, a nadto mimo określenia ich jako zarzuty naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego dotyczą prawidłowości ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd pierwszej instancji.

Porównanie treści apelacji i kasacji wskazuje na dużą zbieżność prezentowanej argumentacji i to argumentacji kwestionującej poprawność rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, a nie prawidłowość przeprowadzonej kontroli odwoławczej. Autor kasacji prezentuje przy tym własną ocenę zaistniałych w sprawie zdarzeń i ich konsekwencji, nie wskazując błędów natury prawnej lub faktycznej, jakich dopuścić się miał w sprawie sąd odwoławczy.Tymczasem lektura uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego dowodzi, że sąd ten dokonał wykładni pojęcia „odpowiednie” w odniesieniu do kwoty zadośćuczynienia i rozumienia „normalnych następstw” i „bezpośredniości” następstw stosowania niesłusznego tymczasowego aresztowania, przedstawiając w tym zakresie wyczerpującą argumentację, która odpowiada poglądom wyrażanym w orzecznictwie i piśmiennictwie.

Można nie aprobować stanowiska sądu, nie można natomiast uznać, że prezentując je sąd dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego. Wbrew twierdzeniom kasacji sąd odwoławczy zajął się także kwestią możliwości zasądzenia zadośćuczynienia i odszkodowania za negatywny wpływ tymczasowego aresztowania na rozwój kariery zawodowej wnioskodawcy (s. 6-7 uzasadnienia).W tym stanie rzeczy wszystkie zarzuty kasacji jawią się jako oczywiście bezzasadne.