Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of high probability of acquittal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland rejected the defendant's request to suspend the execution of a final criminal judgment. The defense argued that procedural errors in the appeal stage created a real risk of irreversible harm if the sentence were enforced immediately. The court ruled that the defendant's cassation complaints were not sufficiently probable to meet the high threshold required for suspending execution, as they did not clearly indicate a likely acquittal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; The suspension of execution of a final judgment is an exceptional measure requiring a high probability of overturning the verdict and a prospect of acquittal or dismissal of charges.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KK 100/24 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie H. P. skazanego z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 maja 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 października 2023 r., sygn. akt II AKa 141/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 14 marca 2023 r., sygn. akt III K 244/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
H. P. został oskarżony o to, że:1.w dniu 12 lutego 2015 r. w S., w mieszkaniu przy ul. […] po uprzednim zastosowaniu przemocy polegającej na przytrzymywaniu za ręce doprowadził K. S. do obcowania płciowego poprzez odbycie z nią stosunku płciowego dopochwowego,tj. o przestępstwo z art. 197 § 1 k.k.,2.w okresie od 12 lutego 2015 r. do marca 2015 r. daty bliżej nieustalonej w S. działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groził K. S. pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała celem wywarcia wpływu na ww. pokrzywdzoną, aby nie powiadomiła organów ścigania o przestępstwie popełnionym na jej szkodę, a więc jako na świadka w postępowaniu karnym,tj. o przestępstwo z art. 245 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 14 marca 2023 r., sygn. akt III K 244/21:1.uznał oskarżonego H.
P. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie pierwszym aktu oskarżenia z tą zmianą, że zakwalifikował go z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. i za to przestępstwo na podstawie art. 197 § 3 pkt 2 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 41a § 2 i 4 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną K. S. i zbliżania się do niej na odległość niemniejszą niż 100 metrów na okres 5 lat;2.uznał oskarżonego H. P. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie drugim aktu oskarżenia i za to przestępstwo na podstawie art. 245 k.k. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;3.na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wymierzone wobec oskarżonego H.
P. kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;4.rozstrzygnął w przedmiocie kosztów procesu.Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł obrońca H. P., który podniósł zarzuty obrazy przepisów postępowania tj. art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. oraz art. 185a § 4 k.p.k. w zw. z art. 185c k.p.k. Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 12 października 2023 r., sygn. akt II AKa 141/23 utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, rozstrzygając także o kosztach procesu w postępowaniu odwoławczym.Kasację od powyższego orzeczenia wniósł obrońca skazanego H.
P., który podniósł następujące zarzuty:1.rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., przez zaakceptowanie przez sąd drugiej instancji dowolnej, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oceny dowodów dokonanej przez sąd pierwszej instancji z pominięciem istotnych okoliczności wynikających z tych dowodów;2.rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., polegającego na nierozpoznaniu zarzutu apelacji obrońcy oskarżonego, iż sąd pierwszej instancji, uznając oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. i skazując go na podstawie tego artykułu, nie ustalił znamienia kwalifikującego w postaci małoletniości pokrzywdzonej i jej konkretnego wieku i nie ujął tego znamienia w opisie czynu, za który skazał oskarżonego, a także na braku odniesienia się przez Sąd Apelacyjny do tego zarzutu w uzasadnieniu wyroku.Podnosząc tak sformułowane zarzuty obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie oraz przyznanie wynagrodzenia za czynności obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
Ponadto, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. obrońca skazanego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, albowiem jego wykonanie w ocenie obrońcy spowoduje nieodwracalne skutki dla skazanego, który aktualnie odbywa orzeczoną zaskarżonym wyrokiem karę pozbawienia wolności. Istnieje więc realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać w świetle zasadności uchybień wskazanych w kasacji, zwłaszcza zarzucie drugim.Na powyższą kasację pisemną odpowiedź złożył prokurator, który wniósł o jej oddalenie z uwagi na jej oczywistą bezzasadność.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a zatem powinno być stosowane wówczas, gdy ranga zarzutów kasacyjnych i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia prowadzi do wniosku, że wykonywanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego (por. postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22).
W orzecznictwie słusznie podkreśla się, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku może mieć miejsce, jeżeli zachodzi wysokie, niemal zbliżone do pewności, prawdopodobieństwo uchylenia prawomocnego wyroku (zob. postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie SN z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21), a dodatkowo, jeżeli rysuje się perspektywa uniewinnienia osoby skazanej, względnie umorzenia wobec niej postępowania (vide postanowienie SN z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18).W przedmiotowej sprawie takie okoliczności nie zachodzą.
Zauważyć należy, że skarżący nie wskazuje na uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., a sformułowane przez niego zarzuty, w tym opisany w punkcie 2, dotyczą naruszenia standardu rzetelnej kontroli odwoławczej i nie są na tyle oczywiste, aby na tym etapie móc jednoznacznie przesądzić o ich zasadności. Zwłaszcza, że obrońca skazanego w apelacji nie podnosił zarzutu obrazy art. 413 § 1 pkt 2 k.p.k., a sąd odwoławczy odnosił się do kwestii ustaleń faktycznych dotyczących świadomości skazanego co do wieku pokrzywdzonej. Co więcej, samo naruszenie rzeczonego przepisu prawa procesowego nie dekompletuje znamion przestępstwa zarzuconego H.
P. z art. 197 § 1 k.k., a co za tym idzie nie wskazuje na konieczność jego uniewinnienia od popełnienia tego czynu. Ocena zarzutów podniesionych w kasacji wymagać będzie analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania. Niniejsze orzeczenie w żaden sposób nie rzutuje na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia. Nie oznacza nawet, iżby procesowo niedopuszczalne było w przyszłości uznanie zarzutów podniesionych w kasacji za oczywiście zasadne (zob. postanowienie SN z dnia 11 marca 2022 r., III KO 12/22).Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [PGW] [ms]