Supreme Court dismisses defense request to test judge's impartiality after judge is already excluded from case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to examine a defense request challenging the impartiality of a Supreme Court judge who had already been excluded from the case. The defense argued for a specific procedural test under the Supreme Court Act, but the court noted the judge was no longer participating in the proceedings. Consequently, the request became devoid of subject matter and was dismissed as inadmissible under the Code of Criminal Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 29 § 5 u.SN; Art. 430 § 1 k.p.k.: A request to test a judge's impartiality is inadmissible if the judge has already been excluded from the case, rendering the request devoid of subject matter.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KB 5/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z wniosku obrońcy oskarżonego K. T.o zbadanie spełnienia przez SSN Małgorzatę Bednarek wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jej powołaniu oraz postępowaniu po powołaniu w sprawie o sygn. akt III KK 338/22, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu w Izbie Karnej kwestii dopuszczalności rozpoznania tego wniosku na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 24 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1904 ze zm.) postanowił: wniosek obrońcy oskarżonego K. T., złożony w trybie art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, w sprawie o sygn. akt III KK 338/22, dotyczący sędzi SN Małgorzaty Bednarek, pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sędzia SN Małgorzata Bednarek została wyznaczona do rozpoznania kasacji w sprawie sygn. akt III KK 338/22. W dniu 19 sierpnia 2022 r. obrońca oskarżonego K. T. złożył na podstawie art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1904 ze zm. – dalej: u.SN) wniosek o stwierdzenie braku spełnienia przez SSN Małgorzatę Bednarek wymogów niezawisłości i bezstronności. Wniosek ten został przyjęty do dalszego procedowania przez Prezesa Izby Karnej.Następnie postanowieniem z 27 października 2022 r., wydanym w sprawie III KK 338/22, Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek SSN Małgorzaty Bednarek i na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. wyłączył ją od udziału w tej sprawie.W zaistniałej sytuacji wniosek złożony w oparciu o przepis art. 29 § 5 u.SN nie może być merytorycznie rozpoznany, albowiem sędzia SN Małgorzata Bednarek została już wyłączona od rozpoznania powołanej wyżej sprawy kasacyjnej, a to nie pozwala na badanie, czy w tej sprawie spełnia wymogi niezawisłości i bezstronności.
Mając na względzie okoliczność, że art. 29 § 15 u.SN przewiduje skład pięciu sędziów Sądu Najwyższego tylko do rozpoznania wniosku, a po rozpoznaniu wniosku w tym trybie jest możliwe wydanie tylko dwóch rodzajów orzeczeń, tj. oddalenia wniosku (art. 29 § 17 u.SN) lub wyłączenia sędziego (art. 29 § 18 u.SN), jest oczywiste, iż obecna sytuacja procesowa związana z wyłączeniem sędziego, co do którego złożono wniosek o tzw. test z art. 29 § 5 u.SN, nie pozwala na skierowanie sprawy na posiedzenie w tym trybie. Ponieważ u.SN nie reguluje takiego układu procesowego w sposób autonomiczny, a w art. 29 § 24 w pozostałym zakresie odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów o zażaleniu w postępowaniu, którego wniosek dotyczy, konieczne było dokonanie oceny tego układu procesowego na gruncie przepisów rozdziału 48 (przepisy ogólne) oraz rozdziału 50 (zażalenie i sprzeciw) Kodeksu postępowania karnego.
W związku z tym wskazać trzeba, że wprawdzie obecny etap postępowania to w dalszym ciągu postępowanie przed Sądem Najwyższym, który jest właściwy funkcjonalnie do rozpoznania wniosku obrońcy oskarżonego o przeprowadzenie testu niezawisłości i bezstronności sędziego SN Małgorzaty Bednarek, ale nie może go rozpoznać w trybie art. 29 § 15 u.SN, jako że wniosek ten stał się bezprzedmiotowy wobec uprzedniego wyłączenia tego sędziego. Ponieważ wniosek ten został przyjęty przez Prezesa Izby Karnej jako dopuszczalny w momencie jego składania, a obecnie nie może być dalej procedowany z powodu niemożności dokonywania ocen w płaszczyźnie wskazanej w art. 29 § 5 u.SN co do osoby wskazanej we wniosku - z powodu jej wyłączenia – to przepisem prawa procesowego, który powinien być w tym zakresie stosowany, jako norma odesłania jest art. 430 § 1 k.p.k.
Przepis ten nakazuje sądowi odwoławczemu, który ma rozpoznać zażalenie (taki tryb wskazuje art. 29 § 24 u.SN), pozostawić bez rozpoznania niedopuszczalny środek odwoławczy, który został przyjęty przez prezesa sądu pierwszej instancji (odpowiednio: Prezesa Izby Karnej). Wprawdzie przepis ten wskazuje, że następuje to w sytuacji wniesienia środka odwoławczego po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo gdy jest on niedopuszczalny z mocy ustawy, ale trafnie podnosi się, iż takie rozstrzygnięcie należy wydać również wtedy, gdy przedmiot zaskarżenia przestał istnieć (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 września 2022 r., II KB 1/22 i powołane tam piśmiennictwo).
Odnosząc te okoliczności do faktu, że przedmiotem postępowania w trybie art. 29 § 5 u.SN jest kwestia istnienia wymogów bezstronności i niezawisłości konkretnego sędziego, to niemożność orzekania w konkretnej sprawie przez sędziego, co do którego wniosek taki skierowano, jest tożsama z tak postrzeganą przeszkodą w rozpoznaniu sprawy. Z uwagi na powyższe, konieczne było pozostawienie wniosku bez rozpoznania na posiedzeniu w składzie określonym w art. 30 § 2 k.p.k. Skoro bowiem ten wniosek nie może dalej być procedowany, w takim układzie procesowym należało zastosować przepis, który stosownie do treści art. 29 § 15 u.SN określa skład sądu odwoławczego uprawnionego do orzekania w trybie art. 430 § 1 k.p.k.
Mając to na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [asał]