Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 99/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question referral due to procedural error in public hearing requirement.

Numero d'incarto III CZP 99/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept a legal question regarding the notarization of a marital property agreement. The lower court improperly issued the referral order during a closed session instead of a public hearing as required by the Notary Law. Consequently, the parties were denied the opportunity to present their arguments publicly before the second-instance court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 83 § 1 Prawo o notariacie; Art. 390 § 1 k.p.c.: A legal question referral in a notarial objection case must be decided during a public hearing; failure to comply constitutes a material defect preventing the Supreme Court from accepting the question.

Parole chiave

Generato dall'IA
notarial objection legal question referral public hearing requirement material procedural defect marital property regime

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 83 § 1 Prawo o notariacie
Uszło uwagi Sądu, że – zgodnie z art. 83 § 1 Pr.
art. 390 § 1 k.p.c.
poważne wątpliwości, sąd – zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c. – może przestawić to
art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
umożliwiające podjęcie uchwały – na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia
art. 52 § 1 i 2 k.r.o.
rozdzielności majątkowej powstały z mocy orzeczenia sądu (art. 52
art. 47 § 2 k.r.o.
Powołując się na art. 47 § 2 k.r.o., stwierdziła, że
art. 47 § 2 k.r.o
Powołując się na art. 47 § 2 k.r.o., stwierdziła, że
art. 219 k.p.c
połączył na podstawie art. 219 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
poważne wątpliwości, sąd – zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 65/95
II CKN 65/95, OSNC 1997, nr 5-6, poz.
I CKN 1069/98
83, z dnia 5 marca 1998 r., I CKN 1069/98,
III CZP 93/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2005 r., III CZP 93/04,
III CZP 64/78

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 99/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Zbigniew Kwaśniewski

Protokolant Bożena Kowalska

w sprawie z wniosku T. O. i M. O.

przy uczestnictwie M.D. notariusza prowadzącego Kancelarię Notarialną

w J.

na odmowę dokonania czynności notarialnej,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 listopada 2007 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego

przez Sąd Okręgowy w J.

postanowieniem z dnia 9 lipca 2007 r.,

"Czy w sytuacji, gdy między małżonkami istnieje ustrój

rozdzielności majątkowej powstały z mocy orzeczenia sądu (art. 52

§ 1 i 2 k.r.o.) dopuszczalne jest przywrócenie wspólności ustawowej

na podstawie małżeńskiej umowy majątkowej zawartej w formie aktu

notarialnego ?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

L. Ś. i T. O. zwrócili się do notariusza M. D., prowadzącej Kancelarię

Notarialną, o sporządzenie umowy przywracającej wspólność ustawową, zniesioną

wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 20 stycznia 1989 r. Sporządzenia takiej

samej umowy domagała się także M. O. Wspólność ustawowa, powstała na skutek

zawarcia przez nią małżeństwa z M. O., została zniesiona wyrokiem Sądu

Rejonowego w J.. z dnia 13 października 1999 r.

Notariusz odmówiła – na podstawie art. 81 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r.Prawo o notariacie (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369 ze zm.; dalej:

Pr. o not.) – sporządzenia umów. Powołując się na art. 47 § 2 k.r.o., stwierdziła, że

przywrócenie wspólności ustawowej w drodze umowy jest możliwe tylko wtedy, gdy

rozdzielność majątkowa została ustanowiona na podstawie umowy.

W zażaleniu na odmowę dokonania czynności przez notariusza T. O.

wyjaśnił, że zdecydował się z żoną przywrócić wspólność ustawową, ponieważ

ustała przyczyna jej zniesienia (obecnie małżonkowie – inaczej niż w 1989 r. mogą być właścicielami dwóch domów). Kwestionując w zażaleniu decyzję

notariusza, M. O. podniosła natomiast, że stosunki między nią a mężem uległy

zmianie i nie ma potrzeby dalszego utrzymywania rozdzielności majątkowej

Sąd Okręgowy sprawy, w których zostały wniesione przytoczone zażalenia,

połączył na podstawie art. 219 k.p.c. Przy rozpoznawaniu tych zażaleń Sąd powziął

poważne wątpliwości, którym dał wyraz w przedstawionym zagadnieniu prawnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie zagadnienie prawne budzące

poważne wątpliwości, sąd – zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c. – może przestawić to

zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu. Rozpoznając

zażalenie na odmowę dokonania czynności prawnej, sąd okręgowy działa jako sąd

odwoławczy. To oznacza, że w niniejszej sprawie – co do zasady – dopuszczalne

było przedstawienie Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego na podstawie

art. 390 § 1 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 lutego 1997 r.,

II CKN 65/95, OSNC 1997, nr 5-6, poz. 83, z dnia 5 marca 1998 r., I CKN 1069/98,

OSNC 1999, nr 9, poz. 160). Warunkiem podjęcia uchwały przez Sąd Najwyższy

jest jednak spełnienie wszystkich przesłanek określonych w art. 390 § 1 i wydanie

przez sąd drugiej instancji w sposób prawidłowy postanowienia o przedstawieniu

zagadnienia prawnego.

W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy wydał postanowienie o przedstawieniu

zagadnienia prawnego na posiedzeniu niejawnym, odbytym w dniu 9 lipca 2007 r.

Uszło uwagi Sądu, że – zgodnie z art. 83 § 1 Pr. o not. – sąd rozpoznaje zażalenie

na odmowę dokonania czynności notarialnej na rozprawie, stosując przepisu

kodeksu postępowania cywilnego. Zatem wydanie postanowienia o przedstawieniu

zagadnienia prawnego w niniejszej sprawie mogło nastąpić jedynie na rozprawie

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2005 r., III CZP 93/04,

niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 października 1978 r., III CZP

64/78, OSP 1979, nr 5, poz. 84).

Podejmując postanowienie o przedstawieniu zagadnienia prawnego, Sąd

Okręgowy uchybił wymaganiom określonym w art. 83 Pr. o not. Uchybienie to

należy

uznać

za

istotne,

gdyż

strony

zostały

pozbawione

możliwości

przedstawienia na rozprawie stanowiska w kwestii, którą Sąd Okręgowy uznał za

budzącą poważne wątpliwości prawne i przedstawił do rozstrzygnięcia na

podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy, uznając, że nie zostały spełnione warunki

umożliwiające podjęcie uchwały – na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia

23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.) –

orzekł, jak w sentencji postanowienia.