Bankruptcy court ruling on appeal rejection allows appeal under civil procedure code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court ruled that an appeal against a bankruptcy commissioner's decision rejecting an appeal regarding court fee waivers is admissible. The creditor argued for a right to appeal, while the commissioner denied it based on bankruptcy-specific procedural rules. The court determined that since the issue of court fees is governed by the Civil Procedure Code rather than the Bankruptcy Law, the general appeal provision of the Civil Procedure Code applies.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 229 ust. 1 Pr.u.n.; Art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c.: When a bankruptcy commissioner's decision concerns a matter regulated by the Civil Procedure Code rather than the Bankruptcy Law, an appeal lies under the Civil Procedure Code.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Uchwała z dnia 2 marca 2005 r., III CZP 96/04
Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)
Sędzia SN Marian Kocon
Sędzia SN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
Sąd Najwyższy w sprawie postępowania upadłościowego z możliwością
zawarcia układu P.B.P. i O. "R.", S.A. w R. na skutek zażalenia "E.-B.", sp. z o.o. w
Z. na postanowienie sędziego komisarza w przedmiocie odrzucenia zażalenia
wierzyciela "E.-B.", sp. z o.o. w Z. na postanowienie z dnia 25 sierpnia 2004 r. przy
udziale nadzorcy sądowego – Bożeny N. po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na
posiedzeniu jawnym w dniu 2 marca 2005 r., przy udziale prokuratora Prokuratury
Krajowej Iwony Kaszczyszyn, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd
Rejonowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 22 listopada 2004 r.:
"Czy na postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia
przysługuje zażalenie?"
podjął uchwałę:
Na postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na
postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów
sądowych, przysługuje zażalenie.
Uzasadnienie
Wierzyciel – na podstawie art. 257 § 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. –
Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60, poz. 535 – dalej: "Pr.u.n.") – złożył
ponownie sprzeciw na odmowę uznania wierzytelności wraz z wnioskiem o
zwolnienie od kosztów sądowych. Sędzia-komisarz postanowieniem z dnia 3
sierpnia 2004 r. nie uwzględnił tego wniosku. Wierzyciel wniósł zażalenie, które
sędzia-komisarz postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2004 r. odrzucił i zarządził
zwrot ponownie wniesionego sprzeciwu.
Sąd upadłościowy, rozpoznając zażalenie wierzyciela na postanowienie o
odrzuceniu jego zażalenia na odmowę zwolnienia od kosztów sądowych,
przedstawił przytoczone na wstępie zagadnienie prawne (art. 390 § 1 k.p.c. w
związku z art. 222 ust. 1 i art. 229 Pr.u.n.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia prawnego sprowadza się do
odpowiedzi na pytanie, czy o dopuszczalności zażalenia na postanowienie
sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie, którego
przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, rozstrzyga art. 222
ust. 1 Pr.u.n., czy – na podstawie odesłania wynikającego z art. 229 Pr.u.n. – art.
394 § 1 pkt 11 k.p.c.
Przepis art. 229 Pr.u.n. reguluje stosunek procesowego prawa
upadłościowego do kodeksu postępowania cywilnego i odnosi się do tego etapu
postępowania upadłościowego, który – według powszechnie uznawanej terminologii
– określany jest mianem właściwego postępowania upadłościowego. Wspomnianą
relację w fazie postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości reguluje –
identycznie – art. 35 Pr.u.n. Przytoczone przepisy są odpowiednikami art. 68
rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. –
Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm. – dalej:
"Pr.upadł."), który odnosił się jednak do obu etapów postępowania upadłościowego.
Z art. 229 Pr.u.n. wynika, że przepisy procesowe prawa upadłościowego nie
normują wszystkich kwestii samodzielnie i wyczerpująco, przytoczony przepis
stanowi bowiem, że do postępowania upadłościowego – w sprawach
nieuregulowanych Prawem upadłościowym i naprawczym – stosuje się
odpowiednio przepisy księgi pierwszej części pierwszej kodeksu postępowania
cywilnego, z wyjątkiem przepisów o zawieszeniu i wznowieniu postępowania. Do
właściwego postępowania upadłościowego – gdy dane zagadnienie nie jest w nim
w ogóle uregulowane albo jest unormowane fragmentarycznie – znajdują więc
odpowiednie zastosowanie przepisy o procesie. (...)
Wykładnia art. 222 ust. 1 Pr.u.n., należącego do przepisów procesowych
prawa upadłościowego, dokonana w powiązaniu z art. 229 Pr.u.n. prowadzi do
wniosku, że ma on zastosowanie do tych postanowień sędziego-komisarza, których
przedmiotem są zagadnienia uregulowane przepisami postępowania
upadłościowego. Nie odnosi się ona natomiast do postanowień rozstrzygających
kwestie unormowane w przepisach kodeksu postępowania cywilnego, które
znajdują – na podstawie art. 229 Pr.u.n. – odpowiednie zastosowanie do
postępowania upadłościowego.
Do tych postanowień sędziego-komisarza należy zaliczyć postanowienie o
odrzuceniu zażalenia na odmowę zwolnienia od kosztów sądowych, kwestii
stanowiącej przedmiot rozstrzygnięcia tego postanowienia nie regulują bowiem
przepisy postępowania upadłościowego, normują ją natomiast przepisy kodeksu
postępowania cywilnego (art. 394 § 1 pkt 11). Uzasadniona jest zatem teza, że na
postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie,
którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, przysługuje
zażalenie (art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 229 Pr.u.n.).
Za takim kierunkiem wykładni przemawia uchwała z dnia 5 lutego 2004 r., III
CZP 111/03 (OSNC 2005, nr 4, poz. 62), w której Sąd Najwyższy przyjął – na
podstawie art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 35 Pr.u.n. – że na zarządzenie
przewodniczącego, którego przedmiotem jest zwrot wniosku o ogłoszenia
upadłości, przysługuje zażalenie. Argumentu wspierającego wspomniany kierunek
interpretacji dostarcza także wykładnia historyczna. Sąd Najwyższy w
postanowieniu z dnia 19 listopada 1993 r., II CRN 132/93 ("Radca Prawny" 1994, nr
3, s. 57) przyjął, że – zgodnie z art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 68
Pr.upadł. – na postanowienie sądu o odrzuceniu zażalenia w postępowaniu
upadłościowym przysługuje zażalenie.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w uchwale (art. 390
k.p.c.).