Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 96/04 Generato dall'IA

Bankruptcy court ruling on appeal rejection allows appeal under civil procedure code.

Numero d'incarto III CZP 96/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ruled that an appeal against a bankruptcy commissioner's decision rejecting an appeal regarding court fee waivers is admissible. The creditor argued for a right to appeal, while the commissioner denied it based on bankruptcy-specific procedural rules. The court determined that since the issue of court fees is governed by the Civil Procedure Code rather than the Bankruptcy Law, the general appeal provision of the Civil Procedure Code applies.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 229 ust. 1 Pr.u.n.; Art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c.: When a bankruptcy commissioner's decision concerns a matter regulated by the Civil Procedure Code rather than the Bankruptcy Law, an appeal lies under the Civil Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
bankruptcy procedure court fee waiver appeal admissibility civil procedure code bankruptcy commissioner procedural law legal interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 222 ust. 1 Pr.u.n.
Wykładnia art. 222 ust. 1 Pr.u.n., należącego do przepisów procesowych
Art. 229 Pr.u.n.
związku z art. 222 ust. 1 i art. 229 Pr.u.n.).
Art. 390 § 1 k.p.c.
przedstawił przytoczone na wstępie zagadnienie prawne (art. 390 § 1 k.p.c. w
Art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c.
zażalenie (art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art.
Art. 35 Pr.u.n.
identycznie – art. 35 Pr.u.n. Przytoczone przepisy są odpowiednikami art.
art. 390 § 1 k.p.c
przedstawił przytoczone na wstępie zagadnienie prawne (art. 390 § 1 k.p.c.
art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c
zażalenie (art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c.
art. 390 k.p.c
przedstawił przytoczone na wstępie zagadnienie prawne (art. 390 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 111/03
Bankruptcy petition filed before new law must be rejected without notice if formal requirements are not met.
II CRN 132/93
postanowieniu z dnia 19 listopada 1993 r., II CRN 132/93 ("Radca Prawny" 1994, nr

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 2 marca 2005 r., III CZP 96/04

Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

Sędzia SN Marian Kocon

Sędzia SN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

Sąd Najwyższy w sprawie postępowania upadłościowego z możliwością

zawarcia układu P.B.P. i O. "R.", S.A. w R. na skutek zażalenia "E.-B.", sp. z o.o. w

Z. na postanowienie sędziego komisarza w przedmiocie odrzucenia zażalenia

wierzyciela "E.-B.", sp. z o.o. w Z. na postanowienie z dnia 25 sierpnia 2004 r. przy

udziale nadzorcy sądowego – Bożeny N. po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na

posiedzeniu jawnym w dniu 2 marca 2005 r., przy udziale prokuratora Prokuratury

Krajowej Iwony Kaszczyszyn, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd

Rejonowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 22 listopada 2004 r.:

"Czy na postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia

przysługuje zażalenie?"

podjął uchwałę:

Na postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na

postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów

sądowych, przysługuje zażalenie.

Uzasadnienie

Wierzyciel – na podstawie art. 257 § 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. –

Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60, poz. 535 – dalej: "Pr.u.n.") – złożył

ponownie sprzeciw na odmowę uznania wierzytelności wraz z wnioskiem o

zwolnienie od kosztów sądowych. Sędzia-komisarz postanowieniem z dnia 3

sierpnia 2004 r. nie uwzględnił tego wniosku. Wierzyciel wniósł zażalenie, które

sędzia-komisarz postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2004 r. odrzucił i zarządził

zwrot ponownie wniesionego sprzeciwu.

Sąd upadłościowy, rozpoznając zażalenie wierzyciela na postanowienie o

odrzuceniu jego zażalenia na odmowę zwolnienia od kosztów sądowych,

przedstawił przytoczone na wstępie zagadnienie prawne (art. 390 § 1 k.p.c. w

związku z art. 222 ust. 1 i art. 229 Pr.u.n.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozstrzygnięcie przedstawionego zagadnienia prawnego sprowadza się do

odpowiedzi na pytanie, czy o dopuszczalności zażalenia na postanowienie

sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie, którego

przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, rozstrzyga art. 222

ust. 1 Pr.u.n., czy – na podstawie odesłania wynikającego z art. 229 Pr.u.n. – art.

394 § 1 pkt 11 k.p.c.

Przepis art. 229 Pr.u.n. reguluje stosunek procesowego prawa

upadłościowego do kodeksu postępowania cywilnego i odnosi się do tego etapu

postępowania upadłościowego, który – według powszechnie uznawanej terminologii

– określany jest mianem właściwego postępowania upadłościowego. Wspomnianą

relację w fazie postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości reguluje –

identycznie – art. 35 Pr.u.n. Przytoczone przepisy są odpowiednikami art. 68

rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. –

Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm. – dalej:

"Pr.upadł."), który odnosił się jednak do obu etapów postępowania upadłościowego.

Z art. 229 Pr.u.n. wynika, że przepisy procesowe prawa upadłościowego nie

normują wszystkich kwestii samodzielnie i wyczerpująco, przytoczony przepis

stanowi bowiem, że do postępowania upadłościowego – w sprawach

nieuregulowanych Prawem upadłościowym i naprawczym – stosuje się

odpowiednio przepisy księgi pierwszej części pierwszej kodeksu postępowania

cywilnego, z wyjątkiem przepisów o zawieszeniu i wznowieniu postępowania. Do

właściwego postępowania upadłościowego – gdy dane zagadnienie nie jest w nim

w ogóle uregulowane albo jest unormowane fragmentarycznie – znajdują więc

odpowiednie zastosowanie przepisy o procesie. (...)

Wykładnia art. 222 ust. 1 Pr.u.n., należącego do przepisów procesowych

prawa upadłościowego, dokonana w powiązaniu z art. 229 Pr.u.n. prowadzi do

wniosku, że ma on zastosowanie do tych postanowień sędziego-komisarza, których

przedmiotem są zagadnienia uregulowane przepisami postępowania

upadłościowego. Nie odnosi się ona natomiast do postanowień rozstrzygających

kwestie unormowane w przepisach kodeksu postępowania cywilnego, które

znajdują – na podstawie art. 229 Pr.u.n. – odpowiednie zastosowanie do

postępowania upadłościowego.

Do tych postanowień sędziego-komisarza należy zaliczyć postanowienie o

odrzuceniu zażalenia na odmowę zwolnienia od kosztów sądowych, kwestii

stanowiącej przedmiot rozstrzygnięcia tego postanowienia nie regulują bowiem

przepisy postępowania upadłościowego, normują ją natomiast przepisy kodeksu

postępowania cywilnego (art. 394 § 1 pkt 11). Uzasadniona jest zatem teza, że na

postanowienie sędziego-komisarza o odrzuceniu zażalenia na postanowienie,

którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych, przysługuje

zażalenie (art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 229 Pr.u.n.).

Za takim kierunkiem wykładni przemawia uchwała z dnia 5 lutego 2004 r., III

CZP 111/03 (OSNC 2005, nr 4, poz. 62), w której Sąd Najwyższy przyjął – na

podstawie art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 35 Pr.u.n. – że na zarządzenie

przewodniczącego, którego przedmiotem jest zwrot wniosku o ogłoszenia

upadłości, przysługuje zażalenie. Argumentu wspierającego wspomniany kierunek

interpretacji dostarcza także wykładnia historyczna. Sąd Najwyższy w

postanowieniu z dnia 19 listopada 1993 r., II CRN 132/93 ("Radca Prawny" 1994, nr

3, s. 57) przyjął, że – zgodnie z art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c. w związku z art. 68

Pr.upadł. – na postanowienie sądu o odrzuceniu zażalenia w postępowaniu

upadłościowym przysługuje zażalenie.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w uchwale (art. 390

k.p.c.).