Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 86/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question regarding EU agricultural subsidies in marital property division.

Numero d'incarto III CZP 86/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the legal question raised by the District Court regarding the inclusion of EU agricultural subsidies in marital property division. The District Court had previously ruled that such payments were not subject to reconciliation, citing a lack of basis for reimbursement claims. The Supreme Court determined that no serious legal doubts existed because its own precedent from November 2011 already established that expenditures and income between the dissolution of marriage and the division must be reconciled.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 390 § 1 k.p.c.; art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: The Supreme Court will not accept a legal question for ruling if no serious legal doubts exist, as the lower court's position is already settled by existing precedent.

Parole chiave

Generato dall'IA
marital property division EU agricultural subsidies reconciliation of accounts legal question dismissal Supreme Court precedent

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 390 § 1 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. w związku z art.
art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
w związku z art. 61 § 1
art. 686 k.p.c
567 § 3 w związku z art. 686 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
Z tych względów, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 86/13

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący,

sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Józef Frąckowiak

Protokolant Katarzyna Bartczak

w sprawie z wniosku C. D.

przy uczestnictwie G. D.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 grudnia 2013 r.

na skutek zagadnienia prawnego

przedstawionego przez Sąd Okręgowy w B.

postanowieniem z dnia 20 września 2013 r.,

„Czy w sprawie o podział majątku wspólnego podlegają

rozliczeniu, pobrane przez jednego z byłych małżonków po ustaniu

wspólności ustawowej małżeńskiej, dopłaty unijne do gruntów rolnych

stanowiących majątek wspólny byłych małżonków, przyznane

w ramach wsparcia bezpośredniego oraz z tytułu wspierania

gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach

o niekorzystnych warunkach gospodarowania?”

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia 4 lutego 2013 r. ustalił skład

majątku wspólnego wnioskodawczyni C. D. i uczestnika postępowania G. D. oraz

dokonał podziału tego majątku. W uzasadnieniu wyjaśnił m.in., że bez znaczenia

w sprawie - wobec braku podstaw do rozliczenia płatności unijnych pobieranych za

dzierżawione grunty - były zeznania świadków wskazanych przez uczestnika

postępowania

na okoliczność

zwrotu

przez

niego

dopłat

unijnych

dla

wydzierżawiających mu grunty rolne.

Sąd Okręgowy w B. przy rozpoznawaniu apelacji uczestnika postępowania i

wnioskodawczyni

powziął

wątpliwość

wyrażoną

w

zagadnieniu

prawnym

przedstawionym do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z dokonanych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych wynika, że

wątpliwość Sądu Okręgowego dotyczy możliwości rozliczenia w sprawie o podział

majątku wspólnego rozwiedzionych małżonków pobranych przez jednego z nich

po ustaniu wspólności ustawowej dopłat unijnych do gruntów rolnych stanowiących

majątek

wspólny

byłych

małżonków

przyznanych

w

ramach

wsparcia

bezpośredniego oraz z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich

i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Sąd Okręgowy

podkreślił, że Sąd Najwyższy w dotychczasowym orzecznictwie nie zajął

jednoznacznego stanowiska w tym zakresie. Dalej jednak powołał się m.in.

na postanowienie z dnia 17 listopada 2011 r., IV CSK 93/11 (niepubl.), w którym

Sąd Najwyższy - wbrew stanowisku Sądu Okręgowego - właśnie zajął wyraźne

stanowisko w kwestii, która obecnie budzi wątpliwości Sądu Okręgowego. Sąd

Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną wniesioną w sprawie o stanie

faktycznym zasadniczo zbliżonym do tego, który występuje w niniejszej sprawie,

przyjął, że w postępowaniu o podział majątku wspólnego, poza rozliczeniem

nakładów i wydatków poczynionych z majątku wspólnego na majątek osobisty

i z majątku osobistego na majątek wspólny w czasie trwania wspólności ustawowej

małżeńskiej, następuje także rozliczenie nakładów i wydatków dokonanych przez

każde z małżonków (lub byłych małżonków) w okresie od ustania wspólności

do chwili podziału majątku wspólnego. Podstawę dokonania rozliczeń stanowią art.

567 § 3 w związku z art. 686 k.p.c. Sąd w postępowaniu działowym dokonuje

rozliczeń z tytułu posiadania przedmiotów należących do majątku objętego

wspólnością, pobranych pożytków i innych przychodów, a także poczynionych na

ten majątek nakładów i spłaconych długów w okresie między ustaniem wspólności

a dokonaniem podziału majątku wspólnego (por. postanowienie SN z dnia

7 stycznia 2009 r., II CSK 390/08, niepubl.). Okoliczność, iż współwłaściciel rzeczy

nie posiada jej ani nie realizuje w drodze roszczenia swojego uprawnienia do

współposiadania rzeczy lub posiadania wyodrębnionej części rzeczy, nie stanowi

przeszkody do domagania się przez tego współwłaściciela partycypowania

proporcjonalnie do przysługującego mu udziału, w dochodach z rzeczy, jeżeli

przynosi ona dochody (por. postanowienie SN z dnia 21 września 2006 r., I CSK

128/06, niepubl.). Stanowisko zajęte przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia

17 listopada 2011 r., IV CSK 93/11 zawiera wprost twierdzącą odpowiedź

na wątpliwość zgłoszoną przez Sąd Okręgowy. Nie ma zaś żadnych powodów do

odejścia od tego w pełni trafnego stanowiska.

Zgodnie z art. 390 § 1 zdanie 1 k.p.c., jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji

powstanie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd może

przedstawić to zagadnienie do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu, odraczając

rozpoznanie sprawy. W niniejszej sprawie jednakże nie powstało zagadnienie

prawne budzące poważne wątpliwości.

Z tych względów, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. w związku z art. 61 § 1

ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (jedn. tekst: Dz.U.

z 2013 r., poz. 499), Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.

db