Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 8/04 Generato dall'IA

Appeal against refusal of second enforcement title is exempt from court fees under Polish law.

Numero d'incarto III CZP 8/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ruled that an appeal against a judge's order refusing a second enforcement title is exempt from court fees. The plaintiff argued for a fee based on the claim value, while the court noted that granting a second enforcement title is a distinct, one-time act not linked to the initial enforcement clause. Consequently, the court held that since the appeal questions the very basis for charging a fee, it falls under the exemption for appeals challenging fee assessments.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3 u.k.s.c.; Art. 23 u.k.s.c.: Appeals challenging the imposition of court fees are exempt from fees because they question the legal basis for the charge itself.

Parole chiave

Generato dall'IA
court fees exemption enforcement title second enforcement title appeal against refusal judicial costs act

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3 of the Act on Court Costs in Civil Matters
W myśl art. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r.
Art. 23 of the Act on Court Costs in Civil Matters
na wydane w tym zakresie zarządzenia przewodniczącego. Z brzmienia art. 23
Art. 16 of the Act on Court Costs in Civil Matters
zawarte w art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w
Art. 15 of the Act on Court Costs in Civil Matters
do sądu pisma, które – zgodnie z art. 15 u.k.s.c.
Art. 38 of the Act on Court Costs in Civil Matters
wykonalności, stosownie do art. 38 ust.
Art. 40 of the Act on Court Costs in Civil Matters
(art. 40 u.k.s.c.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 listopada 1996
art. 795 § 1 k.p.c
"Czy od zażalenia, wniesionego w trybie art. 795 § 1 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w uchwale (art. 390 § 1 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 31 marca 2004 r., III CZP 8/04

Sędzia SN Marian Kocon (przewodniczący)

Sędzia SN Tadeusz Domińczyk (sprawozdawca)

Sędzia SN Iwona Koper

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Witolda B. przeciwko "N.H.", sp. z o.o. w

W. o zapłatę, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 31

marca 2004 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jana Szewczyka,

zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Krakowie

postanowieniem z dnia 27 listopada 2003 r.:

"Czy od zażalenia, wniesionego w trybie art. 795 § 1 k.p.c. pobiera się opłatę w

postaci wpisu stosunkowego obliczonego na podstawie § 9 ust. 3 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie

określania wysokości wpisów, w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 154 poz. 753 ze

zm.) od całej wartości roszczenia podstawowego czy też obliczana według tych

samych reguł od opłaty pobieranej w trybie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 15 listopada 1996 r. w sprawie wysokości opłat

kancelaryjnych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 139 poz. 650 ze zm.) przy

uwzględnieniu ograniczenia wynikającego z treści § 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r.?"

podjął uchwałę:

Zażalenie na odmowę wydania ponownego tytułu wykonawczego nie

podlega opłacie sądowej.

Uzasadnienie

Nakazem zapłaty z dnia 5 września 2002 r., wydanym w postępowaniu

upominawczym, Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie zasądził od

"N.H.", spółki z o.o. w W. na rzecz powoda Witolda B. kwotę 3904 zł. Nakaz ten

uprawomocnił się.

Pismem z dnia 27 listopada 2002 r. powód wniósł o nadanie nakazowi klauzuli

wykonalności, a we wniosku z dnia 5 marca 2003 r. domagał się wydania mu

drugiego tytułu wykonawczego, wskazując na zamiar wystąpienia z wnioskiem o

ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości strony pozwanej.

Zarządzeniem przewodniczącego wniosek ten został zwrócony wobec

nieuzupełnienia go w wyznaczonym terminie. Od zażalenia na zarządzenie zwrotu

wniosku zażądano wpisu w wysokości 65,50 zł, wyliczonego na podstawie § 9 ust.

3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w

sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 154, poz.

753 ze zm.).

W zażaleniu na zarządzenie o opłacie sądowej od zażalenia o zwrocie wniosku

powód zarzucił, że zażalenie to jest wolne od opłaty ze względu na uregulowanie

zawarte w art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm. – dalej:

"u.k.s.c."), a gdyby było inaczej, opłata powinna wynosić kwotę 15 zł.

Rozpoznając zażalenie Sąd Okręgowy powziął wątpliwość prawną, którą wyraził

w przedstawionym na wstępie pytaniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 24, poz. 110 ze zm.), opłatami sądowymi są wpis i

opłata kancelaryjna. Taki podział wynika z założenia, że wpis (stosunkowy, stały, o

określonej dolnej i górnej granicy) pozostaje w ścisłej zależności od rodzaju sprawy

lub wartości jej przedmiotu, a opłacie kancelaryjnej podlega czynność oznaczona w

ustawie.

Uiszczenie wpisu z reguły daje początek postępowaniu zmierzającemu do

wyjaśnienia sprawy i jej rozstrzygnięcia, albo wszczyna postępowanie odwoławcze,

w przeciwieństwie do opłaty kancelaryjnej, której uiszczenie pozwala

zainteresowanemu uzyskać dostęp do konkretnego efektu już przeprowadzonych w

sprawie czynności.

Obowiązek uiszczenia wpisu lub opłaty kancelaryjnej obejmuje tylko te wnoszone

do sądu pisma, które – zgodnie z art. 15 u.k.s.c. – należą do kategorii

„podlegających opłacie”. Katalog spraw, w których wnoszone pisma podlegają

wpisowi ujęty został w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia

1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr

154, poz. 753 ze zm.). Rozporządzenie to, w odniesieniu do postępowania

wywołanego wnioskiem o ponowne wydanie tytułu wykonawczego, przewiduje wpis

stały (§ 49 pkt 1), w razie zaś wystąpienia z wnioskiem o nadanie klauzuli

wykonalności tytułowi egzekucyjnemu innemu niż orzeczenie sądu, ugoda sądowa

albo nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym lub upominawczym – dziesiątą

część wpisu stosunkowego (§ 54 ust. 1 pkt 1). Powołane rozporządzenie nie

przewiduje natomiast wpisu od wniosku o nadanie klauzuli wykonalności sądowemu

tytułowi egzekucyjnemu. Dzieje się tak dlatego, że samo tylko nadanie klauzuli

wykonalności, stosownie do art. 38 ust. 1 u.k.s.c., podlega w takim przypadku

opłacie kancelaryjnej, a jej wysokość określa wydane z upoważnienia ustawowego

(art. 40 u.k.s.c.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 listopada 1996

r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 139,

poz. 650 ze zm.).

Nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności jest czynnością

jednorazową. Ponowne wydanie tytułu wykonawczego nie pozostaje zatem w

związku z nadaniem klauzuli wykonalności, a tym samym brak podstaw do

pobierania kolejnej opłaty kancelaryjnej za nadanie klauzuli wykonalności, co nie

oznacza, że takiej opłacie nie podlegają inne czynności, o których mowa w art. 38

ust. 1 u.k.s.c.

Brak podstawy do żądania uiszczenia opłaty od wniosku o wydanie stronie

dalszego tytułu wykonawczego sprawia, że nie podlegają opłacie także zażalenia

na wydane w tym zakresie zarządzenia przewodniczącego. Z brzmienia art. 23

u.k.s.c. należy wyprowadzić wniosek, że skoro wolne od opłaty są zażalenia

kwestionujące wysokość opłaty, to tym bardziej dotyczy to sytuacji, w której

kwestionowana jest sama zasada żądania opłaty.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w uchwale (art. 390 § 1 k.p.c.).