Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 45/13 Generato dall'IA

Supreme Court allows a prokurent to grant process power to employees of a business enterprise under Art. 87 § 2 CPC.

Numero d'incarto III CZP 45/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ruled that a prokurent is authorized to grant process power to employees listed in Article 87 § 2 of the Civil Procedure Code. The lower courts had rejected the mortgage registration request because the bank's employees lacked explicit authorization, raising doubts about the prokurent's capacity to delegate further. The Court clarified that while a prokurent does not automatically hold process power, the statutory mandate allows them to appoint any eligible representative, including employees, to act as their substitute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1091 § 1 k.c.; Art. 87 § 2 k.p.c.: A prokurent, empowered by law to perform judicial acts related to business management, may grant process power to persons listed in Art. 87 § 2 of the Civil Procedure Code, provided they meet the statutory criteria for representation.

Parole chiave

Generato dall'IA
prokurent authorization process power delegation employee representation Civil Procedure Code substitution of counsel mortgage registration business enterprise

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 1091 § 1 k.c.
w art. 1091 § 1 k.c., jest uprawniony do udzielenia pełnomocnictwa
Art. 87 § 2 k.p.c.
Prokurent może udzielić pełnomocnictwa procesowego także dalszego - osobom wymienionym w art. 87 § 2 k.p.c.
Art. 89 § 1 k.p.c.
z rejestru sądowego (art. 89 § 1 k.p.c. i art.
Art. 1092 § 1 k.c.
i art. 1092 § 1 k.c.; por.
Art. 91 pkt 3 k.p.c.
87 k.p.c., a działając jako pełnomocnik może substytuować, zgodnie z art. 91
art. 1091 § 1 k.c
w art. 1091 § 1 k.c., jest uprawniony do udzielenia pełnomocnictwa
art. 87 § 2 k.p.c
Prokurent może udzielić pełnomocnictwa procesowego także dalszego - osobom wymienionym w art. 87 § 2 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
którym dał wyraz w przytoczonym na wstępie zagadnieniu prawnym, przedstawionym Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1
art. 87 k.p.c
przez prokurenta muszą spełniać kryteria określone w art. 87 k.p.c.
art. 89 § 1 k.p.c
z rejestru sądowego (art. 89 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 45/13

UCHWAŁA

Dnia 24 lipca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku M. L. i K. L.

przy uczestnictwie Banku G. S.A. w W.

o wpis hipoteki,

po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym

w dniu 24 lipca 2013 r.

zagadnienia prawnego

przedstawionego przez Sąd Okręgowy w T.

postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r.,

"Czy prokurent w związku z umocowaniem zawartym

w art. 1091 § 1 k.c., jest uprawniony do udzielenia pełnomocnictwa

procesowego

w

postępowaniu

cywilnym,

pracownikowi

przedsiębiorcy, na podstawie postanowień przepisu art. 87 § 2

k.p.c.?"

podjął uchwałę:

Prokurent może udzielić pełnomocnictwa procesowego także dalszego - osobom wymienionym w art. 87 § 2 k.p.c.

Uzasadnienie

Postanowieniem referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w T. z dnia

24 sierpnia 2012 r. oddalono wniosek M. L. i K. L. o wpis hipoteki umownej oraz

wpis roszczenia o przeniesienie hipoteki na opróżnione miejsce. W wyniku skargi

uczestnika - Banku G. S.A. w W. - Sąd Rejonowy w T., stwierdziwszy, że

orzeczenie referendarza straciło moc na skutek zaskarżenia, ponownie oddalił

wniosek wnioskodawców.

Apelację od postanowienia Sądu Rejonowego wniósł uczestnik działający

przez pełnomocników procesowych, pracowników Banku, legitymujących się

pełnomocnictwami procesowymi udzielonymi im przez dyrektora ds. małych

i średnich przedsiębiorstw oraz przez dyrektora ds. bankowości detalicznej,

umocowanych przez prokurentów Banku.

Rozpoznając tę apelację, Sąd Okręgowy w T. powziął poważne wątpliwości.

którym dał wyraz w przytoczonym na wstępie zagadnieniu prawnym, przedstawionym Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Prokura jest specjalnym rodzajem pełnomocnictwa materialnoprawnego

udzielanego osobie fizycznej mającej pełną zdolność do czynności prawnych

(prokurentowi) przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru

przedsiębiorców. Jej zakres – określony w ustawie – obejmuje upoważnienie

prokurenta

do

dokonywania

m.in.

czynności

sądowych

związanych

z prowadzeniem przedsiębiorstwa (art. 1091 § 1 k.c.), nie budzi zatem wątpliwości,

że w tych sprawach prokurent może - bez specjalnego dodatkowego upoważnienia

- ustanawiać pełnomocników procesowych. Oczywiście, pełnomocnicy ustanawiani

przez prokurenta muszą spełniać kryteria określone w art. 87 k.p.c.

Upoważnienie

do

dokonywania

czynności

sądowych

związanych

z prowadzeniem przedsiębiorstwa oznacza jednak także, że sam prokurent może

być pełnomocnikiem procesowym. Należy jednak podkreślić, że ustawowe

umocowanie prokurenta do czynności sądowych nie tworzy jednak eo ipso

pełnomocnictwa procesowego, bo do jego istnienia konieczne jest zawiśnięcie

przed sądem konkretnej sprawy; pełnomocnictwo procesowe powstaje dopiero

wtedy, gdy prokurent zgłosi się w tej sprawie w sądzie jako pełnomocnik i okaże

stosowny dokument, zastępujący wymagane od pełnomocnika sporządzone

na piśmie pełnomocnictwo procesowe; dokumentem tym jest odpis lub wyciąg

z rejestru sądowego (art. 89 § 1 k.p.c. i art. 1092 § 1 k.c.; por. wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CK 120/05, „Prawo Spółek” 2006,

nr 5, s. 57). Inaczej mówiąc, prokura - instytucja prawa prywatnego - nie jest

równoznaczna z pełnomocnictwem procesowym, będącym instytucją prawa

publicznego; umożliwia jedynie, z mocy ustawy, do zajęcia pozycji pełnomocnika

procesowego w konkretnej sprawie.

Podobne unormowanie zawarte jest w art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 8

ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 8 lipca 2005 r.

o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.).

Jak w przypadku prokury, ustawa umocowuje radców Prokuratorii Generalnej oraz

jej Prezesa i wiceprezesów do zastępstwa procesowego Skarbu Państwa przed

sądami i podejmowania przez nich czynności procesowych, samo to umocowanie

także jednak nie jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego.

Radca (Prezes, wiceprezes) uzyskują status pełnomocnika procesowego z chwilą

zgłoszenia się w konkretnym sądzie w konkretnej sprawie i przedstawienia

legitymacji służbowej.

W tej sytuacji, skoro prokurent - podobnie jak organ przedsiębiorcy - może

ustanawiać pełnomocników procesowych spośród wszystkich osób wymienionych

w art. 87 k.p.c., a także samodzielnie pełnić tę rolę w konkretnej sprawie, to nie ma

wątpliwości, że jako pełnomocnik procesowy jest uprawniony do udzielenia

dalszego pełnomocnictwa (tzw. substytucji) wszystkim osobom spełniającym

kryteria określone w art. 87 k.p.c., a więc również osobom wymienionym w § 2 tego

artykułu. Wniosek, że prokurent - nie będąc pełnomocnikiem procesowym

w konkretnej sprawie – może ustanowić pełnomocnikiem każdą osobę wymienioną

w art. 87 k.p.c., a działając jako pełnomocnik może substytuować, zgodnie z art. 91

pkt 3 k.p.c., tylko adwokata lub radcę prawnego, jest wnioskiem logicznie

fałszywym,

a

funkcjonalnie

niesłusznym,

ograniczającym

mocną

prokurenta bez istotnego ku temu powodu.

Z tych względów Sąd Najwyższy podjął uchwałę, jak na wstępie.

pozycję