Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 34/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses legal question regarding unanimous shareholder resolution preventing dissolution after court ruling.

Numero d'incarto III CZP 34/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept a legal question submitted by the District Court regarding whether a unanimous shareholder resolution could prevent dissolution after a court ruling. The District Court had dissolved the company for unpaid capital, but the company argued a unanimous resolution to continue existed before the appeal. The Supreme Court determined that the non-final court ruling did not immediately dissolve the company, making the resolution irrelevant under the current procedural timeline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 272, 273, 274 § 1 k.s.h.; Art. 316 § 1 k.p.c.; A unanimous shareholder resolution to continue the company's existence does not nullify a non-final court dissolution ruling if adopted before the appeal is decided, as the dissolution takes effect only upon registration or finalization of liquidation.

Parole chiave

Generato dall'IA
unanimous shareholder resolution company dissolution non-final court ruling capital increase procedural timeline liquidation registration legal question dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 272 k.s.h.
Wynika to jednoznacznie z treści art. 272 i 274 § 1 k.s.h.
Art. 273 k.s.h.
spółki podjęta w trybie art. 273 k.s.h. po wydaniu nieprawomocnego postanowienia
Art. 274 § 1 k.s.h.
Art. 288 § 1 k.s.h.
Zgodnie z art. 288 § 1 k.s.h., wniosek o
Art. 316 § 1 k.p.c.
Zasada ta wynika z art. 316 § 1 k.p.c., zgodnie z którym sąd wydaje
Art. 391 § 1 k.p.c.
pierwszej instancji, jednak zgodnie z art. 391 § 1 k.p.c. ma również zastosowanie w
Art. 381 k.p.c.
obowiązany – przy uwzględnieniu unormowań zawartych w art. 381 i 382 k.p.c.
Art. 382 k.p.c.
Art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym
sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r.
art. 273 k.s.h
spółki podjęta w trybie art. 273 k.s.h.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 8/99
Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r., III CZP 8/99, niepubl., z dnia 24 maja 2002 r., III
III CZP 30/02
III CZP 30/03
38, z dnia 30 maja 2003 r., III CZP 30/03, niepubl.,
III CZP 31/05
Supreme Court dismisses legal issue regarding fractional inheritance shares in wills as not raising serious doubts.
III CZP 102/05
III CZP 97/05
102/05, niepubl., z dnia 30 listopada 2005 r., III CZP 97/05, niepubl., z dnia 14 listopada
III CZP 84/06
Supreme Court refused to rule on enforcement clause against new owner due to premature legal question presentation.
III CZP 100/06
Supreme Court dismisses legal question referral due to insufficient reasoning and lack of serious legal doubts.
II CKN 748/97
III CKN 259/98
748/97, niepubl., z dnia 10 listopada 1998 r., III CKN 259/98, niepubl.
IV CKN 1770/00
2003 r., IV CKN 1770/00, niepubl.
V CK 165/03
i z dnia 13 stycznia 2004 r., V CK 165/03 oraz wyroki
IV CKN 116/00
Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2000 r., IV CKN 116/00, niepubl., z dnia 5
I CKN 179/99
Supreme Court dismisses cassation appeal, ruling administrative decisions regarding property ownership remain valid despite flawed civil contract reasoning.
II CSK 153/05
Supreme Court vacates appeal judgment for failure to apply new Housing Cooperative Act exemption for free property transfers.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZP 34/08

POSTANOWIENIE

Dnia 23 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Gerard Bieniek

w sprawie z urzędu

przy uczestnictwie S.(...) sp. z o.o. w R.

o rozwiązanie spółki,

na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 kwietnia 2008 r.,

na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w R.

postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt VI Ga (…),

"Czy jednomyślna uchwała wszystkich wspólników spółki z o.o., o dalszym istnieniu

spółki podjęta w trybie art. 273 k.s.h. po wydaniu nieprawomocnego postanowienia

Sądu Rejestrowego o rozwiązaniu spółki (art. 624 § 1 i § 4 k.s.h. w zw. z art. 623 § 3

k.s.h.) niweczy skutki tego orzeczenia i może zapobiec jej rozwiązaniu ?"

odmawia podjęcia uchwały.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy w R., na podstawie art.

624 § 1 i 4 oraz art. 623 § 3 k.s.h., z urzędu rozwiązał spółkę pod firmą „S.(...)” spółka z

o.o. z siedzibą w R., stwierdzając, że spółka ta pomimo wezwania i upływu

wyznaczonego terminu nie dostosowała kapitału zakładowego do wymagań określonych

w art. 154 § 1 k.s.h.

Przy rozpoznawaniu apelacji od tego postanowienia, w której spółka „S.(...)”

podniosła, że dokonała podwyższenia kapitału zakładowego do kwoty 50 000 zł, że

podwyższenie to zostało zgłoszone do sądu rejestrowego oraz że wszyscy wspólnicy

podjęli jednomyślną uchwałę o dalszym istnieniu spółki, Sąd Okręgowy w R. przedstawił

Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c. zagadnienie prawne

przytoczone w sentencji postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedmiotem zagadnienia prawnego przedstawionego Sądowi Najwyższemu do

rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c. może być jedynie kwestia prawna budząca

poważne wątpliwości, której wyjaśnienie jest niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy. Z tej

przyczyny sąd drugiej instancji, przedstawiając zagadnienie prawne, jest obowiązany

wskazać, na czym polegają jego wątpliwości, dlaczego uważa je za poważne i dlaczego

rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest niezbędne dla rozpoznania środka odwoławczego.

Argumenty te podlegają rozważeniu przez Sąd Najwyższy, który w pierwszej kolejności

bada, czy spełnione zostały warunki do podjęcia uchwały (zob. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r., III CZP 8/99, niepubl., z dnia 24 maja 2002 r., III

CZP 30/02, Prok. i Pr. 2003, nr 3, s. 38, z dnia 30 maja 2003 r., III CZP 30/03, niepubl.,

z dnia 9 czerwca 2005 r., III CZP 31/05, niepubl., z dnia 29 listopada 2005 r., III CZP

102/05, niepubl., z dnia 30 listopada 2005 r., III CZP 97/05, niepubl., z dnia 14 listopada

2006 r., III CZP 84/06, niepubl. i z dnia 25 stycznia 2007 r., III CZP 100/06, niepubl.).

Sąd Okręgowy, przedstawiając jako budzącą poważne wątpliwości kwestię

prawną ujętą w pytaniu, czy jednomyślna uchwała wszystkich wspólników spółki

o dalszym istnieniu spółki, podjęta po wydaniu nieprawomocnego postanowienia sądu

rejestrowego o rozwiązaniu spółki, niweczy skutki tego orzeczenia, przeoczył istotną

okoliczność wynikającą notabene z treści postawionego pytania. Uszło uwagi tego

Sądu, że nieprawomocne postanowienie sądu rejestrowego nie wywołuje skutku w

postaci rozwiązania spółki. Wynika to jednoznacznie z treści art. 272 i 274 § 1 k.s.h.

Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że rozwiązanie spółki następuje po

przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru. Drugi z kolei, że

otwarcie likwidacji następuje z dniem uprawomocnienia się orzeczenia o rozwiązaniu

spółki przez sąd, powzięcia przez wspólników uchwały o rozwiązaniu spółki lub

zaistnienia innej przyczyny jej rozwiązania. Zgodnie z art. 288 § 1 k.s.h., wniosek o

wykreślenie spółki z rejestru składa się po zakończeniu likwidacji. Problem podniesiony

w pytaniu prawnym mógłby zatem wyłonić się tylko wtedy, gdyby jednomyślna uchwała

wszystkich wspólników o dalszym istnieniu spółki zapadła po uprawomocnieniu się

postanowienia o rozwiązaniu spółki. Artykuł 273 k.s.h. bowiem stanowi, że do dnia

złożenia wniosku o wykreślenie spółki z rejestru jednomyślna uchwała wszystkich

wspólników o dalszym istnieniu spółki może zapobiec jej rozwiązaniu, chyba że

z żądaniem rozwiązania wystąpił niebędący wspólnikiem członek organu spółki lub

organ, o którym mowa w art. 271 pkt 2, albo w przypadkach określonych w art. 21.

W sytuacji, w której jednomyślna uchwała wszystkich wspólników o dalszym

istnieniu spółki zapadła – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – wprawdzie po

wydaniu przez sąd rejestrowy postanowienia o rozwiązaniu spółki, ale przed

rozpoznaniem apelacji wniesionej przez spółkę od tego postanowienia, podlega ona

wraz z uchwałą o podwyższeniu kapitału zakładowego i wnioskiem o rejestrację

podwyższenia kapitału zakładowego uwzględnieniu przez sąd drugiej instancji w ramach

zasady aktualności. Zasada ta wynika z art. 316 § 1 k.p.c., zgodnie z którym sąd wydaje

wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Jak

wyjaśniał już Sąd Najwyższy, przez „stan rzeczy” należy rozumieć tu zarówno

okoliczności faktyczne sprawy, jak i przepisy prawa, na podstawie których ma być

podjęte rozstrzygnięcie. Wspomniana zasada dotyczy wprawdzie bezpośrednio sądu

pierwszej instancji, jednak zgodnie z art. 391 § 1 k.p.c. ma również zastosowanie w

postępowaniu apelacyjnym. Rozpoznając apelację sąd drugiej instancji jest zatem

obowiązany – przy uwzględnieniu unormowań zawartych w art. 381 i 382 k.p.c. – brać

przy orzekaniu pod rozwagę zmiany w stanie faktycznym i prawnym wpływające na

treść orzeczenia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 1998 r., II CKN

748/97, niepubl., z dnia 10 listopada 1998 r., III CKN 259/98, niepubl. i z dnia 14 lutego

2003 r., IV CKN 1770/00, niepubl. i z dnia 13 stycznia 2004 r., V CK 165/03 oraz wyroki

Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2000 r., IV CKN 116/00, niepubl., z dnia 5

września 2001 r., I CKN 179/99, OSNC 2002, nr 4, poz. 54 i z dnia 8 lutego 2006 r., II

CSK 153/05, niepubl.).

Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie występuje zagadnienie prawne

budzące poważne wątpliwości, które wymagałoby wyjaśnienia w formie uchwały. W tej

sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o

Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.