Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZP 20/07 Generato dall'IA

Appeal partially dismissed when scope of appeal exceeds scope of relief requested in the same appeal.

Numero d'incarto III CZP 20/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ruled that an appeal is partially inadmissible when the scope of challenge covers more than the requested relief. In this case, the appellant challenged two distinct claims but only requested a change regarding one of them. The court held that the appeal must be rejected only for the portion lacking a specific request for relief.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 368 § 1 pkt 1, 5 k.p.c.; Art. 3701 k.p.c.: An appeal where the scope of challenge exceeds the scope of the requested relief is inadmissible only to the extent that no request for relief is made.

Parole chiave

Generato dall'IA
scope of appeal requested relief inadmissible appeal cumulative claims partial inadmissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.
wskazane w art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c.
Art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.
zaznaczeniem zakresu oczekiwanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Art. 3701 k.p.c.
podlega odrzuceniu na podstawie art. 3701 k.p.c.?"
Art. 378 k.p.c.
1 pkt 1 i art. 378 k.p.c.).
Art. 390 k.p.c.
art. 3701 k.p.c
podlega odrzuceniu na podstawie art. 3701 k.p.c.?"
art. 378 k.p.c
1 pkt 1 i art. 378 k.p.c.).
art. 391 § 1 k.p.c
130 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 §
art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c
zaznaczeniem zakresu oczekiwanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 390 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Uchwała z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZP 20/07

Sędzia SN Barbara Myszka (przewodniczący)

Sędzia SN Mirosław Bączyk

Sędzia SN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jerzego C. przeciwko Agnieszce

Jadwidze C., Małgorzacie C. i małoletniemu Wojciechowi C. reprezentowanemu

przez matkę Agnieszkę Jadwigę C. o eksmisję z lokalu mieszkalnego i wydanie

nieruchomości, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu

26 kwietnia 2007 r. zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w

Lublinie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r.:

"Czy w przypadku rozbieżności pomiędzy zakresem zaskarżenia wyroku sądu

pierwszej instancji wskazanym w apelacji a zakresem żądanej zmiany,

zaznaczonym we wniosku o zmianę wyroku, zawartym w tej samej apelacji i

będącym jedynym wnioskiem tej apelacji, apelacja sporządzona przez adwokata

podlega odrzuceniu na podstawie art. 3701 k.p.c.?"

podjął uchwałę:

Apelacja sporządzona przez adwokata, w której zaskarżeniem objęto

rozstrzygnięcia dotyczące dwóch roszczeń, a wnioskiem apelacyjnym tylko

jedno z nich, podlega odrzuceniu wyłącznie w części niezawierającej wniosku

apelacyjnego (art. 3701 k.p.c.).

Uzasadnienie

Przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne powstało przy

rozpoznawaniu przez Sąd Okręgowy w Lublinie apelacji od wyroku oddalającego

powództwo w sprawie, w której powód zgłosił dwa skumulowane żądania:

„nakazania eksmisji” pozwanych ze stanowiącej jego własność nieruchomości, co w

istocie stanowi żądanie wydania nieruchomości, oraz „nakazania eksmisji”

pozwanych z opisanych szczegółowo pomieszczeń w budynkach znajdujących się

na tej nieruchomości, a więc żądania opróżnienia lokali. W apelacji pełnomocnik

powoda, będący adwokatem, zaskarżył wyrok w całości, wnosząc o zmianę

zaskarżonego wyroku przez nakazanie pozwanym opróżnienie pomieszczeń

szczegółowo opisanych w pozwie. Sąd Okręgowy, dostrzegając różnice między

określonym w apelacji zakresem zaskarżenia a żądaną we wniosku apelacyjnym

zmianą zaskarżonego wyroku, podniósł, że wprawdzie wymagania apelacji

wskazane w art. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c. są samodzielnymi warunkami formalnymi

apelacji, jednak pozostają ze sobą w ścisłym związku, gdyż wyznaczają zakres

rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji. W takiej sytuacji powstaje

wątpliwość co do zakresu zaskarżenia wyroku, a w konsekwencji pytanie, czy

apelacja powinna w całości zostać odrzucona na podstawie art. 370 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: (...)

Zgodnie z zasadą skargowości, o zakresie orzekania sądu w postępowaniu

apelacyjnym decydują strony, wskazany w apelacji zakres zaskarżenia ma więc

kluczowe znaczenie dla oznaczenia granic kognicji sądu drugiej instancji (art. 368 §

1 pkt 1 i art. 378 k.p.c.). Jego brak, a nawet niedokładne określenie (w stopniu

niepozwalającym na zastosowanie art. 130 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 §

1 k.p.c.), uniemożliwiają nadanie apelacji dalszego biegu i w konsekwencji nie

pozwalają na rozpoznanie sprawy przez sąd drugiej instancji. Jakkolwiek określenie

zakresu zaskarżenia jest samodzielnym warunkiem formalnym apelacji, to jednak

pozostaje w ścisłym związku z wnioskiem apelacyjnym, który – prawidłowo

sformułowany – powinien zawierać żądanie zmiany lub uchylenia wyroku z

zaznaczeniem zakresu oczekiwanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.).

Okoliczność, że wniosek apelacyjny nie wyznacza granic zaskarżenia, a ponadto

sąd drugiej instancji nie jest nim związany, nie zmienia tej oceny. W doktrynie

zgodnie przyjmuje się, że zakres przedmiotowy zaskarżenia i zakres przedmiotowy

wniosku apelacyjnego powinny być tożsame, aby można było uznać, że apelacja –

z punktu widzenia omawianych warunków – sporządzona została prawidłowo,

natomiast w judykaturze podkreśla się, że zakres przedmiotowy wniosku

apelacyjnego musi „w całości” wypełniać zakres przedmiotowy zaskarżenia wyroku

sądu pierwszej instancji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia

2006 r., II CZ 53/06 oraz z dnia 4 października 2006 r., II CZ 65/06, nie publ.).

Sytuację, w której zakres przedmiotowy zaskarżenia wyroku sądu pierwszej

instancji jest szerszy od zakresu przedmiotowego wniosku apelacyjnego, należy

zatem rozpatrywać jako przypadek niespełnienia przez apelację wymagania

przewidzianego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. Gdy – jak w rozpoznawanej sprawie –

zaskarżeniem objęte zostało rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji dotyczące

dwóch niezależnych od siebie roszczeń, a wniosek apelacyjny dotyczy tylko

jednego z nich, powstaje pytanie, czy określony w art. 370 i 373 oraz w art. 370 1

k.p.c. skutek procesowy powinien nastąpić w stosunku do całej apelacji, czy też

tylko do tej części, w której nie ma wymaganego wniosku apelacyjnego.

Za przyjęciem drugiego rozwiązania przemawia okoliczność, że mimo braku

zachowania w tak skonstruowanej apelacji tożsamości zakresu zaskarżenia oraz

wniosku apelacyjnego, rozstrzygnięcie dotyczące jednego ze skumulowanych

roszczeń objęte zostało zarówno zaskarżeniem, jak i wnioskiem apelacyjnym.

Apelacja w tej części spełnia zatem wymagania przewidziane w art. 368 § 1 i 5

k.p.c. i nie ma podstaw – w przypadku, gdy sporządzona została przez adwokata,

radcę prawnego lub rzecznika patentowego – do jej odrzucenia w całości na

podstawie art. 3701 k.p.c. Udzielając odpowiedzi na przedstawione zagadnienie

prawne należało więc stwierdzić, że apelacja sporządzona przez adwokata, w której

zaskarżeniem objęto rozstrzygnięcia dotyczące dwóch roszczeń, a wnioskiem

apelacyjnym tylko jedno z nich, podlega odrzuceniu wyłącznie w części

niezawierającej wniosku apelacyjnego (art. 3701 k.p.c.).

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy podjął uchwałę, jak na wstępie

(art. 390 k.p.c.).