Supreme Court dismisses appeal on renewal of proceedings, ruling no new facts were proven.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding a request to renew proceedings for acquiring property through prescription. The appellant argued for procedural errors and new facts, but the lower court correctly rejected the claim as the grounds cited did not meet statutory requirements for renewal. The court emphasized that the appellant failed to substantiate new circumstances or prove the previous proceedings were invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 410 § 2 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: The court assessing a request to renew proceedings is not obligated to summon the applicant to clarify grounds if the applicant has not substantiated new facts or circumstances justifying the renewal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 93/12
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z wniosku S.T.
przy uczestnictwie M. N.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 grudnia 2012 r.,
zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 8 marca 2011 r.,
1. oddala zażalenie;
2. przyznaje adwokatowi S. W. od Skarbu Państwa - Sądu
Okręgowego kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych
powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia
za
udzielenie
uczestnikowi
postępowania
z
urzędu
nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed
Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
M. N. wniósł skargę o wznowienie postępowania o stwierdzenie nabycia
własności nieruchomości przez zasiedzenie zakończonego postanowieniem Sądu
Okręgowego z dnia 26 lipca 2007 r. Jako podstawy do wznowienia postępowania
wskazał: prowadzenie postępowania i wydanie postanowień w sprawie już
prawomocnie rozstrzygniętej, sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego
materiału dowodowego, ujawnienie nowych okoliczności faktycznych i dowodów
oraz nieważność postępowania z powodu braku możliwości obrony swoich praw i
niewłaściwej reprezentacji.
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 8 marca 2011 r. odrzucił skargę.
Podkreślił, że skarżący nie uprawdopodobnił istnienia w niniejszej sprawie
ustawowych przesłanek wznowienia postępowania. Do ustawowych podstaw
wznowienia nie należy sprzeczność ustaleń sądu z zebranym w sprawie
materiałem dowodowym. Nie zachodzi nieważność postępowania z powodu braku
należytej reprezentacji ze strony pełnomocnika oraz pozbawienia możliwości
obrony swoich praw, bowiem w toku postępowania skarżący był reprezentowany
przez pełnomocnika z wyboru. Poza tym niniejsze postępowanie dotyczy
zasiedzenia, a wskazane przez skarżącego wcześniejsze postępowanie dotyczyło
wniosku o rozgraniczenie, nie były to zatem tożsame postępowania. Zdaniem
Sądu Okręgowego, skarżący nie uprawdopodobnił również ujawnienia nowych
okoliczności faktycznych i dowodów, które mogły mieć wpływ na wynik
postępowania. Możliwość powoływania nowych faktów i dowodów jest ograniczona
wyłącznie do tych okoliczności faktycznych i tych środków dowodowych, które
istniały w trakcie zakończonego postępowania, ale nie były objęte materiałem
sprawy. Taka sytuacja nie dotyczy żadnego z faktów bądź dowodów wskazanych
przez skarżącego.
M. N., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł do Sądu
Apelacyjnego za pośrednictwem Sądu Okręgowego zażalenie na postanowienie o
odrzuceniu skargi, zarzucając naruszenie art. 410 § 2 w związku z art. 130 § 1
k.p.c. Podkreślił, że skoro skarżący nie uprawdopodobnił w sposób należyty
istnienia okoliczności stwierdzających dopuszczalność wznowienia postępowania,
Sąd Okręgowy nie powinien był odrzucać skargi o wznowienie postępowania, lecz
powinien wezwać uczestnika do wyjaśnienia i uprawdopodobnienia okoliczności
uzasadniających dopuszczalność wznowienia (postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 30 października 2008 r., II CZ 74/08, niepubl.). Sąd Apelacyjny
postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. stwierdził swoją niewłaściwość
i przekazał zażalenie do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący nietrafnie powołał się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
30 października 2008 r., II CZ 74/08, według którego, jeżeli Sąd ma wątpliwości,
wznowienia jakiego postępowania skarga dotyczy, powinien wezwać stronę
skarżącą w trybie art. 410 § 2 k.p.c. do ich wyjaśnienia i uprawdopodobnienia
dopuszczalności wznowienia. Z art. 410 § 2 wynika, że ocena przez sąd
dopuszczalności wznowienia może być poprzedzona wezwaniem skarżącego
do uprawdopodobnienia
okoliczności
może stanowić
że
ocena,
są niewystarczające
do
to
okoliczności
stwierdzenia
stwierdzających.
przytoczone
Jego
przez
dopuszczalności
podstawę
skarżącego
wznowienia
(zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2012 r., V CZ 168/11,
niepubl.). Taka sytuacja jednak nie występuje w niniejszej sprawie. Nie można
podzielić poglądu, że to na sądzie rozpoznającym skargę o wznowienie
postępowania ciąży obowiązek ustalenia przyczyn wznowienia, a jeśli ich nawet
oczywiście nie ma, to mimo to należy wezwać skarżącego do uprawdopodobnienia
okoliczności stwierdzających dopuszczalność wznowienia na podstawie art. 410
§ 2 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2012 r., II CZ
201/11, niepubl.). Bezzasadne byłoby w konsekwencji stanowisko, że zaskarżone
postanowienie pozbawiło skarżącego możliwości uprawdopodobnienia wystąpienia
okoliczności
przemawiających
za
dopuszczalnością
skargi
o
wznowienie
postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. W skardze o wznowienie
postępowania skarżący miał bowiem możliwość powoływania okoliczności
świadczących o
zasadności jego stanowiska, czego jednak nie uczynił
(zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2007 r., I CZ 105/07,
niepubl.).
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).