Supreme Court dismisses appeal regarding incomplete appeal due to improper service notice interpretation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of their appeal for being incomplete. The appellant argued the lower court misapplied procedural rules regarding service of notice, claiming the court incorrectly interpreted delivery methods. The court ruled that the lower court did not apply the disputed provision because the appellant had not changed their address, and the notice was properly served via substitute service.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 136 § 1 k.p.c.; Art. 136 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 373 k.p.c.; Art. 139 k.p.c.: The court did not apply the provision regarding leaving documents in the case file because the appellant did not change their residence, and the notice was validly served via substitute service.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 90/12
POSTANOWIENIE
Dnia 12 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
SSN Iwona Koper
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku P. L.
przy uczestnictwie A. L.
o wpis do księgi wieczystej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 grudnia 2012 r.,
zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 22 czerwca 2012 r.,
1. oddala zażalenie;
2. przyznaje adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Sądu
Okręgowego kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną
o stawkę podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania w
postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r., Sąd Okręgowy odrzucił apelacię
A. L. jako nieuzupełnioną w terminie co do braku w postaci jej podpisania.
Zażaleniem z dnia 16 października 2012 r. A. L. zaskarżył to postanowienie
w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 136 § 1 k.p.c. poprzez
jego błędną wykładnię oraz art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich
zastosowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut naruszenia art. 136 k.p.c.
poprzez jego niewłaściwe zastosowanie jest chybiony, albowiem Sąd nie stosował
tego przepisu. Jak jednoznacznie wynika z akt sprawy, żalącemu doręczono
zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych apelacji w trybie tzw. doręczenia
zastępczego, poprzez dwukrotne awizo (art. 139 k.p.c.). Przesyłka zwierająca
wezwanie do usunięcia braków apelacji została skierowana na podany w apelacji
adres zamieszkania, tożsamy z tym jaki wynikał z akt sprawy. Z kolei przepis art.
136 k.p.c., na który powołuje się żalący, dotyczy pozostawienia przesyłki w aktach
sprawy ze skutkiem doręczenia, w sytuacji w której strona zmieni miejsce
zamieszkania, lecz nie powiadomi o tej zmianie sądu. Wbrew stanowisku
prezentowanemu w zażaleniu, Sąd Okręgowy nie stwierdził podstaw do doręczenia
przez pozostawienie pisma w aktach sprawy, w następstwie zmiany miejsca
zamieszkania uczestnika postępowania, związanej z osadzeniem go w zakładzie
karnym.
Mąjąc na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c.,
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.