Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 89/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against land registry entry rejection due to prisoner's failure to sign appeal.

Numero d'incarto III CZ 89/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a land registry appeal due to a missing signature. The appellant, incarcerated in a prison, argued that his temporary confinement did not constitute a change of residence under civil procedure law, rendering the service of the appeal defective. The court held that while prison confinement is not a change of residence, the appellant failed to notify the land registry of his new address, and the lower court properly served the appeal at the prison address after learning of his incarceration.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 136 § 1 k.p.c.; Art. 626 § 12 k.p.c.: Temporary deprivation of liberty does not constitute a change of residence, but the party must notify the land registry of their address; failure to do so results in deemed service of documents at the last known address.

Parole chiave

Generato dall'IA
land registry appeal prisoner address service of documents change of residence deemed service civil procedure law notification obligation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 136 § 1 k.p.c.
art. 136 § 1 k.p.c., art.
Art. 136 § 2 k.p.c.
136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 373 k.p.c.
z art. 373 k.p.c. poprzez ich
Art. 626 § 12 k.p.c.
Pogląd ten jest aktualny także na gruncie art. 626 12
art. 136 § 1 k.p.c
art. 136 § 1 k.p.c., art.
art. 136 § 2 k.p.c
136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c.
art. 373 k.p.c
art. 136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich
art. 136 k.p.c
k.p.c., który jako lex specialis w stosunku do art. 136 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 89/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku P. L.

przy uczestnictwie A. L.

o wpis do księgi wieczystej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 grudnia 2012 r.,

zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 22 czerwca 2012 r.,

oddala zażalenie;

przyznaje adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Sądu

Okręgowego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o

stawkę

podatku

nieopłaconej

od

towarów

i

pomocy

prawnej

udzielonej

postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

usług

tytułem

kosztów

uczestnikowi

w

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację

uczestnika A. L. od wpisu do księgi wieczystej z powodu nieuzupełnienia braków

apelacji przez jej podpisanie.

A. L. zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie

art. 136 § 1 k.p.c., art. 136 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. poprzez ich

zastosowanie w sytuacji, gdy osadzenie uczestnika w zakładzie karnym ma

charakter przymusu i nie powinno być traktowane jako zmiana miejsca

zamieszkania rodząca negatywne konsekwencje - skutku doręczenia, a fakt

przebywania uczestnika w zakładzie karnym powinien być znany bądź ustalony

przez Sąd z urzędu i nie powinien skutkować odrzuceniem apelacji.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że z akt sprawy wynika, iż Sąd

Okręgowy powziął wiadomość o przebywaniu uczestnika w Zakładzie Karnym w K.

W związku z tym samo wezwanie do usunięcia braku apelacji bez załączonego

dokumentu apelacji pozbawiło faktycznie A. L. możliwości uzupełnienia braku

podpisu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie

sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie z wniosku P. L. z dnia 12 marca 2012 r. z udziałem uczestnika A.

L. Sąd Rejonowy dokonał na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3

sierpnia 2010 r. o zniesieniu współwłasności wpisu prawa własności nieruchomości

na rzecz wnioskodawcy. Zawiadomienie o wpisie zostało doręczone uczestnikowi

postępowania A. L. w dniu 16 marca 2012 r. na adres B. ul Z.[..]. Uczestnik wniósł

apelacje od wpisu w dniu 30 marca 2012 r. Na wezwanie Sądu uczestnik uzupełnił

braki formalne apelacji przez doręczenie jej odpisu oraz złożył oświadczenie o

stanie majątkowym. Z noszącego datę 13 kwietnia 2012 r. pisma uczestnika i jego

oświadczenia wynika, że zamieszkuje i przebywa pod tym adresem. Pod ten też

adres zostało doręczone w dniu 20 kwietnia 2012 r. postanowienie oddalające

wniosek uczestnika o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnieniu od

kosztów. W dniu 9 maja 2012 r Sąd Rejonowy przedstawił akta sprawy wraz z

apelacją uczestnika Sądowi Okręgowemu, który w tym samym dniu

wezwał

uczestnika do uzupełnienia braku apelacji przez jej podpisanie. Nieodebrane przez

adresata i awizowane dwukrotnie w dniach 15 i 23 maja 2012 r. wezwanie, złożone

zostało do akt ze skutkiem doręczenia. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r.

Sąd Okręgowy odrzucił apelację uczestnika. Postanowienie zostało doręczone

uczestnikowi na adres zamieszkania, gdzie nie zostało podjęte i było awizowane

w dniach 3 i 11 lipca 2012 r. Przewodniczący Wydziału zarządził uznanie

postanowienia za doręczone, jednak następnie w dniu 26 lipca 2012 r. zarządził

jego doręczenie uczestnikowi na adres Zakładu karnego w K. Doręczenia

dokonano 31 lipca 2012 r. We wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu do

wniesienia zażalenia na postanowienia o odrzuceniu apelacji uczestnik podał, że od

26 kwietnia 2012 r. jest pozbawiony wolności i przebywa w Zakładzie Karnym w K.

W tym stanie rzeczy zażalenie jest nieuzasadnione. Oceny tej nie może

podważyć niewątpliwie trafny wywód skarżącego odnośnie do wykładni art. 136 § 1

k.p.c. prowadzący do wniosku, że czasowa zmiana miejsca pobytu związana

z pozbawieniem

wolności

nie

jest

zmianą

miejsca

zamieszkania

strony

w rozumieniu tego przepisu. Pogląd ten jest aktualny także na gruncie art. 626 12

k.p.c., który jako lex specialis w stosunku do art. 136 k.p.c. wyłącza jego

zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym w odniesieniu do osób

określonych w art. 626 12 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem osoba, na rzecz której

wpisane jest prawo lub roszczenie w księdze wieczystej, jej przedstawiciel albo

pełnomocnik do doręczeń mają obowiązek niezwłocznego zawiadomienia sądu

prowadzącego księgę wieczystą o każdej zmianie adresu względnie wskazania

adresu do doręczeń, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo sądowe

pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 62612 § 3).

Skarżącemu, jako uczestnikowi postępowania nie można więc – jak

zasadnie podnosi w zażaleniu - przypisać zaniedbania obowiązku zawiadomienia

sądu wieczystoksięgowego o zmianie adresu, co może uzasadniać wniosek

o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku apelacji. Jednocześnie jednak nie

można uznać, że wezwanie do jego usunięcia bezpodstawnie zostało doręczone na

znany Sądowi Okręgowemu adres zamieszkania uczestnika i było bezskuteczne

skoro,

jak wynika to z akt sprawy i co nie zostało w zażaleniu podważone,

informację, że uczestnik przebywa w zakładzie karnym Sąd ten powziął dopiero po

doręczeniu mu postanowienia o odrzuceniu apelacji Postanowienie

zostało

wówczas doręczone skarżącemu na adres zakładu karnego i w terminie, który

rozpoczął

bieg

zażaleniem.

od

tego

doręczenia

zostało

zaskarżone

rozpoznawanym

W konsekwencji tego nie można uznać, że odrzucenie apelacji

z powodu nieuzupełnienia jej braku naruszało art. 373 k.p.c.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814

k.p.c.).