Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 88/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for insufficient value of subject matter in inheritance partition proceedings.

Numero d'incarto III CZ 88/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal against a lower court's decision to reject the inheritance partition action. The applicant incorrectly declared the appeal value at 180,000 PLN, exceeding the statutory threshold, while the actual value of the disputed interest was under 150,000 PLN. The court ruled that the declared value is not binding and must be verified by the court, ultimately finding the appeal value insufficient to proceed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 511 k.p.c.; Art. 368 § 2 k.p.c.; In inheritance partition proceedings, the court must determine the value of the subject matter ex officio, and the party's declared value is not binding for the second instance or Supreme Court.

Parole chiave

Generato dall'IA
inheritance partition proceedings value of subject matter cassation appeal threshold court ex officio determination non-binding party declaration insufficient appeal value civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 511 § 2 k.p.c.
postępowania wartości przedmiotu sprawy (art. 511 w związku z art.
Art. 368 § 2 k.p.c.
19 § 2 k.p.c.), a w apelacji - wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 368 § 2
Art. 5191 § 2 k.p.c.
nie osiągnęła progu określonego w art. 5191 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
powinien wskazać w niej, zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 394 § 1 k.p.c.
w związku z art. 3941 k.p.c.).
art. 5191 §2 k.p.c
granicach zakreślonych w art. 5191 §2 k.p.c., jednak uczynił to nieprawidłowo;
art. 19 § 2 k.p.c
i art. 19 § 2 k.p.c.), a w apelacji - wartości przedmiotu zaskarżenia (art.
art. 13 § 2 k.p.c
19 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.), został zmodyfikowany przez art.
art. 619 § 1 k.p.c
art. 619 § 1 k.p.c. Zgodnie z tymi przepisami, ustalenie wartości
art. 3984 § 2 k.p.c
powinien wskazać w niej, zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CZ 20/01
2001 r., IV CZ 20/01, nie publ., z dnia 21 listopada 2001 r., I CZ 152/01, LEX nr
I CZ 152/01
2001 r., IV CZ 20/01, nie publ., z dnia 21 listopada 2001 r., I CZ 152/01, LEX nr
III CZ 98/02
Supreme Court dismissed appeal as value of disputed property was under 50,000 PLN threshold. Appeal rejected due to low value of specific co-ownership right. Constitutional complaint upheld as no right to appeal exists below threshold.
IV CR 34/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2006 r., IV CR 34/06,
II CZ 25/02
5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, LEX nr 54494, oraz z dnia 21 stycznia 2003 r.,
III CZ 153/02
Cassation dismissed because claim value under 50,000 PLN; only challenging division principle allows higher value.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 88/06

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku T.K.

przy uczestnictwie [...]

o dział spadku i zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 15 grudnia 2006 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 28 lipca 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 2 lipca 2006 r. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy na postanowienie tego Sądu z dnia 31 marca 2006 r.

W uzasadnieniu - między innymi - wyjaśnił, że wnioskodawca wprawdzie określił

wartość zaskarżenia kasacyjnego na 180 000 zł, czyli kwotę mieszczącą się w

granicach zakreślonych w art. 5191 §2 k.p.c., jednak uczynił to nieprawidłowo;

w rzeczywistości wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego była niższa niż sto

pięćdziesiąt tysięcy złotych.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 2 lipca 2006 r. wnioskodawca zarzucił

Sądowi Okręgowemu wadliwe określenie wartości przedmiotu zaskarżenia

kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W tzw. sprawach działowych obowiązek podania we wniosku o wszczęcie

postępowania wartości przedmiotu sprawy (art. 511 w związku z art. 187 § 1 pkt 1

i art. 19 § 2 k.p.c.), a w apelacji - wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 368 § 2

w związku z art. 19 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.), został zmodyfikowany przez art. 684,

567 §3 i

art. 619 § 1 k.p.c. Zgodnie z tymi przepisami, ustalenie wartości

dzielonego majątku należy do sądu. Sąd meriti powinien więc zawsze tę wartość

ustalić, działając z urzędu. Nigdy nie jest wiążące dla niego w tym względzie

stanowisko współwłaścicieli (współuprawnionych).

Podobnie przedstawia się określenie wartości przedmiotu zaskarżenia

kasacyjnego. Uczestnik postępowania działowego wnosząc skargę kasacyjną

powinien wskazać w niej, zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2

k.p.c., wartość przedmiotu zaskarżenia. Wskazana wartość przedmiotu zaskarżenia

nie jest jednak wiążąca dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego. Sądy

te mogą poddać ją weryfikacji na podstawie akt sprawy z pominięciem zasad

określonych w art. 25 i 26 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 24 maja

2001 r., IV CZ 20/01, nie publ., z dnia 21 listopada 2001 r., I CZ 152/01, LEX nr

54322, i z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 11).

Praktyczne znaczenie możliwości tej weryfikacji ujawnia się w szczególności

w

przypadkach oczywiście nieprawidłowego wskazania wartości przedmiotu

zaskarżenia w zamiarze zapewnienia sobie dostępu do postępowania kasacyjnego

(por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2006 r., IV CR 34/06,

nie publ.).

W tzw. sprawach działowych wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość

konkretnego interesu, np. rzeczy lub praw, których objęcie lub nieobjęcie podziałem

skarżący kwestionuje (por. np. powoływane już postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02).

Z reguły – nawet gdy orzeczenie

zakwestionowano w całości – wartość ta nie przekracza wartości udziału

skarżącego uczestnika. Tylko wyjątkowo jest inaczej, na przykład wtedy, gdy

uczestnik podważa zasadę podziału (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia

5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, LEX nr 54494, oraz z dnia 21 stycznia 2003 r.,

III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60).

W apelacji wnioskodawca zaskarżył postanowienie

z

Sądu Rejonowego

dnia 13 lipca 2005 r., ustalające wartość działu spadku i

zniesienia

współwłasności na kwotę 66 139,76 zł., jedynie w części przyznającej T.K. na

wyłączną własność działkę nr [...]/3 oraz T.K. i B.K. na współwłasność działkę nr

[...]/2. Postanowieniem z dnia 31 marca 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację

wnioskodawcy. W skardze kasacyjnej wnioskodawca zaskarżył postanowienie

Sądu Okręgowego z dnia 31 marca 2006 r. w całości. W tej sytuacji jest więc

oczywiste, że – tak jak przyjął Sąd Okręgowy – wartość zaskarżenia kasacyjnego

nie osiągnęła progu określonego w art. 5191 § 2 k.p.c.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 398 14

w związku z art. 3941 k.p.c.).