Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 77/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal in joint property division where claimed value falls below statutory 150,000 PLN threshold.

Numero d'incarto III CZ 77/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the Regional Court's decision to reject her claim. The applicant argued that the disputed value exceeded 150,000 PLN based on a specific contribution claim, but the court found her valuation of 65,128 PLN to be the only valid basis for admissibility. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because the claimed value did not meet the statutory threshold required for Supreme Court review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal in joint property division cases is inadmissible if the value of the subject matter is lower than 150,000 PLN, and the court must accept the value declared by the appellant as the sole basis for this determination.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility joint property division value threshold requirement statutory monetary limit inadmissible appeal cosa divisibile divisione della proprietà soglia del valore litigioso

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 § 2 k.p.c.
Wskazał, że z art. 5191 § 2 k.p.c. wynika jednoznacznie, iż w sprawach o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
Wskazał, że z art. 5191 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Nie można więc można uznać, że żądana od uczestnika spłata przekraczałaby wartość wyznaczającą dopuszczalność skargi kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 5191 § 2 k.p.c
Wskazał, że z art. 5191 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c
Według art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 77/25 POSTANOWIENIE 30 października 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 30 października 2025 r. w Warszawie‎zażalenia B. Z.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie‎z 20 grudnia 2024 r., II Ca 269/22 (WSC 39/24),‎w sprawie z wniosku B. Z.‎przy uczestnictwie K. S.‎o podział majątku wspólnego i zniesienie współwłasności nieruchomości położonej ‎w W., oznaczonej w ewidencji gruntów ‎jako działka […], ‎dla której prowadzona jest księga wieczysta numer […], oddala zażalenie. (A.T.)

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Lublinie postanowieniem z 25 lipca 2024 r. w sprawie z wniosku B.Z. z udziałem K.S. o podział majątku wspólnego i zniesienie współwłasności nieruchomości, na skutek apelacji wnioskodawczyni oraz apelacji uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z 8 listopada 2021 r., zmienił częściowo zaskarżone postanowienie (we wskazanym szczegółowo w nim zakresie), oddalił obie apelacje w pozostałej części i orzekł o kosztach postępowania.Wnioskodawczyni od postanowienia z 25 lipca 2024 r. wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając to postanowienie w szczegółowo określonej w skardze części i żądając jego uchylenia w tej części oraz przekazania Sądowi Okręgowemu w Lublinie sprawy do ponownego rozpoznania, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.Postanowieniem z 20 grudnia 2024 r., zaskarżonym zażaleniem, Sąd Okręgowy w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia z 25 lipca 2024 r. uznając ją za niedopuszczalną.

Wskazał, że z art. 5191 § 2 k.p.c. wynika jednoznacznie, iż w sprawach o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Wnioskodawczyni zaś w skardze kasacyjnej oznaczyła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 65 128,00 zł, tj. kwotę niższą niż określona w art. 5191 § 2 k.p.c. Zauważył przy tym, że, według zarzutów i twierdzeń wnioskodawczyni przytoczonych w skardze kasacyjnej, kwota 65 128,00 zł stanowi sumę wartości roszczenia uczestnika z tytułu nakładu z jego majątku osobistego na majątek wspólny (63 928,00 zł) i wartości ruchomości, które - w ocenie wnioskodawczyni -powinny zostać przyznane uczestnikowi (1200,00 zł).W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie: art. 5191 § 4 pkt 4 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie w wyliczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia, że przedmiotem sporu jest kwestionowane przez wnioskodawczynię ustalenie, iż uczestnik dokonał nakładu z majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 255 712,26 zł i tym samym ograniczenie prawa do rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy; art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. przez nieuwzględnienie, że ustalona wartość nakładów przekracza kwotę 150 000,00 zł, a także naruszenie art. 5191 § 4 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. przez bezzasadne odrzucenie skargi kasacyjnej.

Formułując te zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Lublinie do rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli skarga kasacyjna przysługuje tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Według art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.Wartość przedmiotu zaskarżenia objętego skargą wniesioną przez wnioskodawczynię wyraża się kwotą niższą od określonych w przywołanych przepisach, gdyż jak sama ona wskazała wynosi 65 128,00 zł.

Zasadnie zatem Sąd drugiej instancji odrzucił tę skargę jako niedopuszczalną.Wartość przedmiotu zaskarżenia określona przez skarżącą wyznaczana jest przez wartość zaskarżonego interesu. Obowiązkiem skarżącej było wykazanie, że wartość ta wyraża się kwota wyższą, lecz nie zdołała ona tego uczynić. Nie ma więc podstaw do zweryfikowania tej kwoty wobec braku przesłanek usprawiedliwiających dokonanie tej czynności. Nie można więc można uznać, że żądana od uczestnika spłata przekraczałaby wartość wyznaczającą dopuszczalność skargi kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. (M.M.)[a.ł]‎