Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fee by professional counsel under new civil procedure rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the non-payment of a court fee by their professional counsel. The lower court rejected the request for fee exemption because the counsel failed to pay within the statutory deadline following the delivery of a ruling. The Supreme Court upheld this decision, ruling that the new amendment to the Civil Procedure Code explicitly removed the court's duty to summon counsel, thereby placing the obligation to calculate and pay the fee solely on the professional representative.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 112 § 3 u.k.s.c.: The professional representative of a party filing an appeal is solely responsible for calculating and paying the required court fee within the statutory period, as the court's duty to summon them for payment was abolished by legislative amendment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 72/11
POSTANOWIENIE
Dnia 2 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Wojciech Katner
SSN Anna Kozłowska
w sprawie z powództwa R. M. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych
– rodziców I. i R. M.
przeciwko Zespołowi Opieki Zdrowotnej w O. i W. S.
o zapłatę, rentę i ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 2 grudnia 2011 r.,
zażalenia pozwanego W. S. na postanowienie
Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 sierpnia 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
pozwanego W. S. z powodu nieuiszczania w terminie należnej od niej opłaty (art.
3986 § 2 k.p.c.).
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wymieniony Sąd Apelacyjny
oddalił dnia 7 lipca 2011 r. złożony wraz ze skargą kasacyjną z dnia 27 maja
2011 r. wniosek pozwanego o zwolnienie od opłaty od skargi. Profesionalny
pełnomocnik pozwanego, który otrzymał odpis postanowienia oddalającego
wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej dnia 19 lipca 2011 r., nie uiścił
należnej od skargi opłaty, mimo że tygodniowy termin do jej uiszczenia, biegnący –
zgodnie z art. 112 § 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, dalej –
„u.k.s.c.”) – od doręczenia wymienionego postanowienia upłynął dnia 26 lipca
2011 r.
W zażaleniu pełnomocnik pozwanego W. S. zarzucił naruszenie art. 3986 § 2
k.p.c. w związku z art. 112 § 3 u.k.s.c. przez błędną jego wykładnię oraz art. 130 §
1 k.p.c. przez jego niezastosowanie i wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało wyjaśnione, że na skutek
nowelizacji art. 112 u.k.s.c., dokonanej ustawą z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie
ustawy – Kodeks postępowania cywilnego i niektórych innych ustaw (Dz. U
z 2010 r. Nr 7, poz. 45), która weszła w życie z dniem 19 kwietnia 2010 r., pogląd,
że
nieopłacenie
profesjonalnego
środka
zaskarżenia
pełnomocnika
(skargi
uruchamia
tryb
kasacyjnej)
złożonej
postępowania
przez
naprawczego
przewidziany w art. 130 § 1 k.p.c. nie jest aktualny w sytuacji, w której możliwość
zastosowania art. 130 § 1 k.p.c. została wprost wyłączona w ustawie. Przepis
art. 112 ust 3 u.k.s.c. określił termin do uiszczenia wskazanej w nim opłaty
i jednocześnie wyłączył obowiązek wzywania profesjonalnego pełnomocnika przez
sąd do jej uiszczenia. To oznacza, że zawodowy pełnomocnik powinien sam
obliczyć tę opłatę i uiścić ją w określonym terminie (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 30/11, niepubl.). Tej oceny nie zmienia
powołane przez skarżącego orzecznictwo, albowiem nie dotyczy ono regulacji
objętej znowelizowanym przepisem art. 112 u.k.s.c.
W świetle powyższego zarzut wydania zaskarżonego postanowienia
z naruszeniem wskazanych w zażaleniu przepisów prawa należało uznać za
nieuzasadniony.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).