Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 72/05 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against President's order to pay court fees as inadmissible under civil procedure law.

Numero d'incarto III CZ 72/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the applicant's appeal against a district court president's order requiring payment of additional court fees. The applicant argued that the appeal was exempt from fees under specific civil procedure statutes, but the court noted the appeal was filed against an order from the second instance court, not the first. Relying on established precedent, the court held that such orders regarding appeal filing fees are non-appealable, rendering the current appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 23 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 22 ust. 2 u.k.s.c.: Appeals against a president's order to pay court fees issued by the second instance court are inadmissible as the law excludes such appeals.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal court fees payment second instance court non-appealable order civil procedure law filing fee waiver precedent binding

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
wnioskodawca pomimo wezwania nie uiścił opłaty należnej od kasacji (art. 16 ust.
art. 23 u.k.s.c.
Powołał się na przepis art. 23 u.k.s.c. i podniósł, że w
art. 22 u.k.s.c.
2 art. 22 u.k.s.c. z ust.
art. 398 21 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 21 w związku z art.
art. 394 1 § 3 k.p.c.
art. 373 k.p.c.
394 1 § 3, art. 373 i art.
art. 370 k.p.c.
373 i art. 370 k.p.c. odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne.
art. 370 k.p.c
394 1 § 3, art. 373 i art. 370 k.p.c. odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CKN 120/99
29 kwietnia 1999 r., I CKN 120/99 (Przegląd Sądowy 1999, nr 11-12, s.
I CZ 97/00
Supreme Court dismisses appeal against order to pay appeal fee, ruling it is not appealable under law.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 72/05

POSTANOWIENIE

Dnia 29 września 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bronisław Czech (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku H. B.

przy uczestnictwie C. S., W. S., J. B., E. C., K. C., A. K., H. B., T. B., M. C., A. C., B. B.,

E. B. i M. B. o stwierdzenie zasiedzenia, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na

posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2005 r., zażalenia wnioskodawcy na

zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Z. z dnia 16 maja 2005 r., sygn.

akt I WCK (...),

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2005 r. Sąd Okręgowy w Z. odrzucił kasację

wnioskodawcy od postanowienia tego Sądu z dnia 31 grudnia 2004 r., stwierdzając, że

wnioskodawca pomimo wezwania nie uiścił opłaty należnej od kasacji (art. 16 ust. 3

ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn.

tekst: Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 88 ze zm. – dalej: „u.k.s.”).

Wnioskodawca złożył na powyższe postanowienie zażalenie, na którym nakleił

znaki opłaty sądowej wartości 30 zł. W związku z tym przewodniczący w dniu 16 maja

2005 r. wydał zarządzenie w przedmiocie wezwania pełnomocnika wnioskodawcy, aby

pod rygorem odrzucenia zażalenia uiścił brakującą część wpisu w kwocie 330 zł w

terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania. Na zarządzenie to wnioskodawca

złożył zażalenie, zaskarżając je w części określającej należny wpis na kwotę

przewyższającą 28, 80 zł. Powołał się na przepis art. 23 u.k.s.c. i podniósł, że w

zażaleniu na postanowienie odrzucające kasację oznaczył wartość przedmiotu

zaskarżenia kwotą 1 800 zł, wobec czego należna opłata sądowa wynosiła 28, 80 zł, a

łącznie z wniesieniem zażalenia uiścił opłatę w wysokości 30 zł. W konkluzji żalący

wnosił o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i nadanie biegu zażaleniu na

postanowienie odrzucające kasację.

Sąd Okręgowy przedstawił akta sprawy wraz z zażaleniem Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia dopuszczalności zażalenia.

Wnosząc zażalenie, pełnomocnik wnioskodawcy powołał się na art. 23 u.k.s.c.,

stanowiący, że zażalenie dotyczące wyłącznie wysokości opłaty albo wysokości

wydatków oraz podanie o zwrot opłaty lub zaliczki na pokrycie wydatków, jak również

zażalenie w tej sprawie – wolne są od opłat sądowych. Z faktu powołania się na

przytoczony przepis można wnioskować, że żalący upatrywał podstawy dopuszczalności

zażalenia w przepisach ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Uszło

jednak jego uwagi, że nie chodziło tu o zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w

przedmiocie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych wydane w sądzie pierwszej

instancji, lecz o zażalenie na takie zarządzenie przewodniczącego w sądzie drugiej

instancji.

Trzeba przypomnieć, że przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego była już

kwestia dopuszczalności zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w sądzie drugiej

instancji o wezwaniu do uiszczenia wpisu od kasacji. W postanowieniu zarówno z dnia

29 kwietnia 1999 r., I CKN 120/99 (Przegląd Sądowy 1999, nr 11-12, s. 189), jak i z dnia

3 października 2000 r., I CZ 97/00 (OSNC 2001, nr 3, poz. 45) Sąd Najwyższy zajął

stanowisko o niezaskarżalności takiego zarządzenia. Uznał bowiem, że porównanie ust.

2 art. 22 u.k.s.c. z ust. 1 tego artykułu prowadzi do wniosku, że ustawa wyłącza

możliwość zaskarżenia zażaleniem zarządzenia przewodniczącego w sądzie drugiej

instancji o wezwaniu do uiszczenia wpisu od kasacji (w tym o wyznaczeniu wysokości

tego wpisu). Skład orzekający Sądu Najwyższego podziela stanowisko wyrażone w

powołanych orzeczeniach oraz argumentację przytoczoną dla jego uzasadnienia. Zatem

nie inaczej należy rozstrzygnąć kwestię dopuszczalności zażalenia na zarządzenie

przewodniczącego w sądzie drugiej instancji o wezwaniu do uiszczenia wpisu od

zażalenia.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 21 w związku z art.

394 1 § 3, art. 373 i art. 370 k.p.c. odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne.