Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 71/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of reasoned judgment request in non-procedural ownership acquisition case.

Numero d'incarto III CZ 71/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of her cassation complaint regarding property acquisition by prescription. The appellant argued that her co-owners' requests for a reasoned judgment should have been effective for her, but the court held that procedural rules for joint participants do not apply in non-procedural proceedings. Consequently, the court ruled that the appellant failed to meet the statutory requirement of requesting a reasoned judgment, rendering her cassation inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: In non-procedural proceedings, the requirement of a prior request for a reasoned judgment is mandatory for the admissibility of a cassation complaint, and the procedural status of joint participants does not exempt a party from this obligation.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-procedural proceedings cassation admissibility reasoned judgment request joint participants prescription acquisition procedural rules application Supreme Court precedent

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3985 § 1 k.p.c.
Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 3985 § 1 oraz art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
3985 § 1 oraz art. 3986 § 2 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
3986 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 387 § 3 k.p.c.
w trybie art. 387 § 3 k.p.c., a jedynie wystąpiła o doręczenie jej kserokopii
Art. 9 k.p.c.
postanowienia Sądu drugiej instancji, w trybie art. 9 k.p.c., po upływie tygodnia od
Art. 73 § 2 k.p.c.
II CZ 61/06, LEX nr 607261) i ma do nich zastosowanie art. 73
Art. 520 § 2 k.p.c.
zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 2 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
520 § 2 k.p.c., art. 108 § 1, art.
Art. 99 k.p.c.
zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 2 k.p.c., art. 108 § 1, art. 99
Art. 98 k.p.c.
art. 98 i art.13 § 2 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd
Art. 39821 k.p.c.
§ 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
pkt 1 § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 15 listopada 1999 r., III CZ 126/99
postanowienie SN z dnia 14 września 2004 r., III CZ 74/04
postanowienie SN z dnia 28 marca 2007 r., III CSK 66/07
postanowienie SN z dnia 19 marca 2010 r., II UZ 4/10
postanowienie SN z dnia 8 września 2006 r., II CZ 61/06
wyrok SN z dnia 23 grudnia 1988 r., III CRN 434/88
postanowienie SN z dnia 7 lipca 2011 r., II CZ 34/11
postanowienie SN z dnia 16 listopada 2000 r., III CZ 91/00
postanowienie SN z dnia 14 stycznia 2010 r., IV CZ 111/09
III CSK 66/07
Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to request service of judgment and lack of legal argumentation.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 71/11

POSTANOWIENIE

Dnia 9 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSA Roman Dziczek (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K.

przy uczestnictwie A. S.i innych,

o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 grudnia 2011 r.,

zażalenia uczestniczki A. L.

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 20 maja 2011 r.,

1. oddala zażalenie,

2. zasądza od A. L. na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (jeden tysiąc

osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r. Sąd Okręgowy, w sprawie o

zasiedzenie, odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki A. L. od postanowienia tego

Sądu z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II Ca 963/11. W uzasadnieniu wskazał, że

skarga kasacyjna była w niniejszej sprawie co do zasady dopuszczalna i mogła być

wniesiona w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z

uzasadnieniem stronie skarżącej, stosownie do art. 398 5 § 1 w zw. z art. 13 § 2

k.p.c. Jednakże A. L. nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia

w trybie art. 387 § 3 k.p.c., a jedynie wystąpiła o doręczenie jej kserokopii

postanowienia Sądu drugiej instancji, w trybie art. 9 k.p.c., po upływie tygodnia od

ogłoszenia postanowienia z 17 marca 2011 r. Sąd drugiej instancji uznał w tej

sytuacji, że zachodziły podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej na postawie art.

3986 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Od tego postanowienia zażalenie wniosła uczestniczka A. L., zarzucając

Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 3985 § 1 oraz art. 3986 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione.

Zgodnie z utrwalonymi poglądami judykatury, warunkiem skutecznego

wniesienia skargi kasacyjnej jest uprzednie doręczenie stronie odpisu wyroku sądu

drugiej instancji z uzasadnieniem, po złożeniu przez stronę wniosku w tym

przedmiocie w trybie art. 387 § 3 k.p.c. (por. m.in. postanowienia SN: z dnia

15 listopada 1999 r., III CZ 126/99, LEX nr 528171, z dnia 14 września 2004 r.,

III CZ 74/04, LEX nr 182066, z dnia 28 marca 2007 r., III CSK 66/07, LEX

nr 315345, czy z dnia 19 marca 2010 r., II UZ 4/10, LEX nr 621340). Stanowisko to

należy odnieść także do postanowień zapadłych w postępowaniu nieprocesowym,

o których mowa w art. 519¹ k.p.c. (art. 13 § 2 k.p.c.). Tymczasem w niniejszej

sprawie taki wniosek nie został złożony, a doręczenie kserokopii postanowienia

Sądu drugiej instancji nastąpiło na wyraźny wniosek o takie właśnie doręczenie,

złożony przez uczestniczkę, po upływie terminu tygodniowego przewidzianego

w art. 387 § 3 k.p.c. Trafnie więc Sąd Okręgowy zakwalifikował ten wniosek jako

złożony w trybie art. 9 k.p.c.

Notabene, uczestniczka nie kwestionowała tej ostatniej okoliczności

w zażaleniu,

lecz

wywodziła,

że

skoro

inni

uczestnicy,

współwłaściciele

nieruchomości, złożyli stosowne wnioski o doręczenie uzasadnienia postanowienia

Sądu Okręgowego z dnia 17 marca 2011 r. na podstawie art. 387 § 3 k.p.c., były

one skuteczne także wobec A. L. i otwierają jej drogę do złożenia skargi kasacyjnej.

Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić.

Jakkolwiek trafnie wskazuje zażalenie, że współwłaściciele występujący

wspólnie w procesie po stronie pozwanej w obronie wspólnego prawa własności

mają status współuczestników jednolitych biernych (por. postanowienie SN z dnia

8 września 2006 r. II CZ 61/06, LEX nr 607261) i ma do nich zastosowanie art. 73

§ 2 k.p.c., zgodnie z którym czynności procesowe współuczestników działających

są skuteczne wobec niedziałających (zob. np. wyrok SN z dnia 23 grudnia 1988 r.,

III CRN 434/88, OSNCP 1991, nr 1, poz. 12), co miałoby także taki skutek, że

współuczestnik jednolity, który w ustawowym terminie nie zażądał doręczenia

wyroku sądu drugiej instancji z uzasadnieniem, mógłby wnieść skargę kasacyjną,

jeśli wniosek taki złożył inny współuczestnik (por. postanowienie SN z 7 lipca

2011 r., II CZ 34/11, LEX nr 951298), nie ma to jednak przełożenia na sytuację

uczestnika postępowania w postępowaniu nieprocesowym.

W postępowaniu nieprocesowym stosowanie przepisów o procesie jest

stosowaniem odpowiednim i musi respektować specyfikę tego postępowania.

W szczególności,

zasadnicza

dla

postępowania

nieprocesowego

kategoria

„interesu prawnego” jako podstawy uczestnictwa w tym postępowaniu, wyklucza

stosowanie w nim przepisów o współuczestnictwie procesowym (por. uzasadnienie

postanowienia SN z dnia 16 listopada 2000 r., III CZ 91/00, OSNC 2001, nr 5,

poz. 74). Podkreśla się także, że w przepisach art. 72-74 k.p.c. mówi się wprost

o „współuczestnictwie w sporze” i współuczestnikach sporu, co usprawiedliwia

wniosek o usytuowaniu tej instytucji procesowej jedynie w jednej z dwóch postaci

postępowania rozpoznawczego, tj. w postępowaniu procesowym (postanowienie

SN z dnia 14 stycznia 2010 r., IV CZ 111/09, LEX nr 677780). Pogląd ten jest także

akceptowany w literaturze.

W tej sytuacji, wbrew wywodom zażalenia, zachodziły podstawy do

odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 w zw. z art. 3985 § 1

a contrario i w zw. art. 13 § 2 k.p.c.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Najwyższy orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O kosztach postępowania

zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 2 k.p.c., art. 108 § 1, art. 99

w zw. art. 98 i art.13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 394¹ § 3 i art. 398 21 k.p.c. oraz § 6, § 8

pkt 1 i § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U.

z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).