Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 66/11 Generato dall'IA

Supreme Court voids a post-signing cost ruling justification as legally non-existent under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 66/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal against a lower court's ruling on appellate costs because the justification was drafted after the main decision's reasoning was signed. The lower court omitted the legal basis for the cost award in the original justification and attempted to add it later via a separate document. The court held that such a post-signing justification lacks legal effect and cannot serve as a valid basis for the cost decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 330 k.p.c.; Art. 350-352 k.p.c.: A justification for a ruling on costs drafted after the signing of the main decision's reasoning is legally non-existent and produces no procedural effects.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code justification of ruling costs of proceedings post-signing amendment legal effect of document appellate costs void justification

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 330 k.p.c.
rozpoznawanych z udziałem ławników – przewodniczący (art. 330 k.p.c.).
Art. 13 § 2 k.p.c.
330 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.), zmiana lub
Art. 350-352 k.p.c.
okoliczności przewidziane w art. 350-352 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
wniosku, uczestnik zarzucił naruszenie art. 520 § 1 oraz art.
Art. 387 § 3 k.p.c.
520 § 1 oraz art. 387 § 3 w związku z
Art. 328 § 2 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c. Po wniesieniu zażalenia Sąd Okręgowy sporządził „Uzasadnienie
Art. 398 § 1 k.p.c.
Orzekając jak w sentencji (art. 39815 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.), Sąd
art. 13 § 2 k.p.c
330 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.), zmiana lub
art. 328 § 2 k.p.c
art. 328 § 2 k.p.c. Po wniesieniu zażalenia Sąd Okręgowy sporządził „Uzasadnienie

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 30 listopada 2011 r., III CZ 66/11

1. Po podpisaniu uzasadnienia postanowienia co do istoty sprawy przez

sędziów zawodowych, którzy brali udział w jego wydaniu, albo – jeżeli

orzeczenie zostało wydane z udziałem ławników – przez sędziego

przewodniczącego (art. 330 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.), zmiana lub

uzupełnienie tego uzasadnienia jest możliwe tylko wtedy, gdy zachodzą

okoliczności przewidziane w art. 350-352 k.p.c.

2. Uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, sporządzone

po podpisaniu uzasadnienia postanowienia co do istoty sprawy wydanego w

postępowaniu nieprocesowym, zawierającego to rozstrzygnięcie, jest

czynnością w znaczeniu prawnoprocesowym nieistniejącą.

Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Katarzyna Tyczka-Rote

Sędzia SA Roman Dziczek

Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Krystyny D. przy uczestnictwie Dariusza

J. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie

Cywilnej w dniu 30 listopada 2011 r. zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu

Okręgowego w Kielcach z dnia 28 grudnia 2010 r.

uchylił zaskarżone postanowienie w części rozstrzygającej o kosztach

postępowania apelacyjnego i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi

Okręgowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. – w sprawie o podział majątku

wspólnego po ustaniu ustawowej wspólności małżeńskiej – Sąd Okręgowy w

Kielcach oddalił apelację uczestnika Dariusza J. od postanowienia Sądu

Rejonowego w Kielcach z dnia 24 listopada 2009 r., odrzucił apelację

wnioskodawczyni Krystyny D. oraz zasądził od uczestnika na rzecz

wnioskodawczyni kwotę 2700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

apelacyjnego. W uzasadnieniu postanowienia pominięto motywy dotyczące

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, jak też nie wskazano podstawy prawnej

tego rozstrzygnięcia.

W zażaleniu na orzeczenie o kosztach, wnosząc o jego zmianę i oddalenie

wniosku, uczestnik zarzucił naruszenie art. 520 § 1 oraz art. 387 § 3 w związku z

art. 328 § 2 k.p.c. Po wniesieniu zażalenia Sąd Okręgowy sporządził „Uzasadnienie

do orzeczenia Sądu Okręgowego z 28 grudnia 2010 roku w przedmiocie kosztów

postępowania apelacyjnego”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sporządzenie uzasadnienia orzeczenia jest czynnością jurysdykcyjną

organicznie związaną z rozstrzygnięciem zawartym w sentencji; stanowi jego

integralną część, spełniając różne funkcje procesowe i pozaprocesowe,

niejednokrotnie stanowiąc podstawę oznaczania zakresu prawomocności

materialnej rozstrzygnięcia oraz jego powagi rzeczy osądzonej (por. np. orzeczenie

Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 1950 r., Wa.C. 339/49, OSN 1951, nr 3, poz.

65 lub wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2006 r., II PK 163/05, OSNP

2007, nr 5-6, poz. 71). Sporządzenie uzasadnienia jest aktem sformalizowanym;

sąd sporządza je na wniosek (żądanie) strony (np. art. 328 § 1 i art. 387 § 1 k.p.c.),

a we wskazanych wypadkach z urzędu (np. art. 357 § 2 k.p.c.), w określonym

terminie (art. 329 k.p.c.), według zarysowanego w ustawie wzorca (art. 328 § 2

k.p.c.). W sprawach rozstrzyganych w składzie trzech sędziów zawodowych

uzasadnienie podpisują sędziowie, którzy brali udział w jego wydaniu, a w sprawach

rozpoznawanych z udziałem ławników – przewodniczący (art. 330 k.p.c.). W

określonych wypadkach uzasadnienie podlega doręczeniu, a dzień doręczenia

wyznacza bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego (zaskarżenia) (np. art.

369 i 3985 k.p.c.).

W postępowaniu nieprocesowym, stosownie do art. 328 § 2 w związku z art.

13 § 2 k.p.c., uzasadnienie postanowienia co do istoty sprawy powinno zawierać

wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, tj. ustalenie faktów, które sąd uznał

za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym

dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy

prawnej orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa. Jeżeli orzeczenie zawiera

rozstrzygnięcia dotyczące także innych elementów postępowania, kwestii

formalnych lub incydentalnych, w uzasadnieniu powinny znaleźć się odpowiednie

stwierdzenia wskazujące na powody tych rozstrzygnięć (por. art. 222 in fine w

związku z art. 13 § 2 k.p.c.). Uwaga ta dotyczy także rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania (art. 108 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.); w takim wypadku sąd

powinien przytoczyć przepis prawa, na którym oparł orzeczenie, oraz podać motywy

ważące na rozstrzygnięciu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego

2010 r., V CZ 7/10 (OSNC-ZD 2010, nr D, poz. 104). Przedstawione dyrektywy

dotyczące sporządzania uzasadnienia mają, z odpowiednimi modyfikacjami,

zastosowanie także do uzasadnienia orzeczenia sądu drugiej instancji wydanego

po rozpoznaniu apelacji (art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.)

(por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1998 r. III CKN 372/97, nie

publ., z dnia 10 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83 i z dnia

6 stycznia 2009 r., I PK 18/08, OSNP 2010, nr 13-14, poz. 156).

Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Kielcach oddalił

apelację uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 24

listopada 2009 r., w którym dokonano podziału majątku wspólnego uczestników po

ustaniu ustawowej wspólności małżeńskiej. Ponadto odrzucił apelację

wnioskodawczyni oraz zasądził od uczestnika na jej rzecz kwotę 2700 zł tytułem

zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. W uzasadnieniu tego postanowienia

podał motywy orzeczenia co do istoty sprawy (oddalenia apelacji), jak też stwierdził,

z jakich przyczyn została odrzucona apelacja wnioskodawczyni. W obu wypadkach

wskazano także przepisy będące podstawą rozstrzygnięć, pominięto natomiast

całkowicie motywy i podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Z chwilą podpisania tego uzasadnienia przez sędziów, którzy brali udział w

wydaniu orzeczenia, uzyskało ono byt i walor prawnoprocesowy z wszystkimi

skutkami, jakie zostały przypisane tej czynności w kodeksie postępowania

cywilnego. Jednym z tych skutków jest jego nienaruszalność; ewentualna

ingerencja przez sąd, który wydał orzeczenie w treść uzasadnienia po jego

podpisaniu jest możliwa tylko w drodze jego sprostowania, uzupełnienia lub

wykładni na podstawie art. 350-353 k.p.c., oczywiście przy zaistnieniu okoliczności

przewidzianych w tych przepisach (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z

dnia 23 kwietnia 1976 r., I PO 9/76, OSNCP 1976, nr 12, poz. 270 i z dnia 15

kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155).

W tej sytuacji „uzasadnienie do orzeczenia w przedmiocie kosztów

postępowania apelacyjnego”, sporządzone przez Sąd Okręgowy już po podpisaniu

uzasadnienia postanowienia co do istoty sprawy z dnia 28 grudnia 2010 r.,

zawierającego rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, oraz po wniesieniu

zażalenia na to postanowienie, jest czynnością podjętą bez podstawy prawnej; nie

ma prawnoprocesowych cech przypisywanych przez ustawę uzasadnieniu

orzeczenia, zatem z tego punktu widzenia nie istnieje i nie wywołuje jakichkolwiek

skutków.

W tym stanie rzeczy, skoro w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia nie

wskazano podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach ani motywów, którymi

kierował się Sąd Okręgowy, należało zawarty w zażaleniu zarzut naruszenia art.

520 § 1 w związku z art. 328 § 2 k.p.c. uznać za uzasadniony.

Orzekając jak w sentencji (art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.), Sąd

Najwyższy zwraca uwagę na ukształtowaną w ostatnim okresie wykładnię art. 520

k.p.c. wskazującą, że w sprawach tzw. działowych nie zachodzi przewidziana w

wymienionym przepisie sprzeczność interesów tych uczestników, którzy domagają

się podziału, niezależnie od tego, jaki sposób podziału postulują i jakie wnioski

składają w tym względzie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19

listopada 2010 r., III CZ 46/10, OSNC 2011, nr 7-8, poz. 88).