Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 66/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of power of attorney covering Supreme Court proceedings.

Numero d'incarto III CZ 66/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding a final order to change a property manager. The appellant argued that a power of attorney submitted to the lower court was valid for the Supreme Court proceedings, but the court found it only covered the lower court case and execution proceedings. The court ruled that a power of attorney granted in the concluded lower court case does not automatically extend to the separate Supreme Court review proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 4241 i nast. k.p.c.; art. 398 § 14 k.p.c.: A power of attorney granted in a concluded case does not automatically cover a subsequent appeal to the Supreme Court, which initiates a distinct proceeding requiring specific authorization.

Parole chiave

Generato dall'IA
power of attorney scope Supreme Court appeal separate proceedings legal representation authority procedural defect dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4241 i nast. k.p.c.
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przewidziana w art. 4241 i nast.
art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
art. 394 § 3 k.p.c.
art. 130 § 3 k.p.c
w terminie, art. 130 § 3 k.p.c.
art. 90 pkt 1 k.p.c
i art. 90 pkt 1 k.p.c. przez bezpodstawne ograniczenie zakresu udzielonego
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 66/10

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi D. C.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w T.

z dnia 4 września 2008 r.,

wydanego w sprawie z wniosku D. C.

przy uczestnictwie G. D., W. T. i Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości w T.

o zmianę zarządcy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 marca 2011 r.,

zażalenia D. C. na postanowienie Sądu Okręgowego w T.

z dnia 14 października 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 października 2010 r. Sąd Okręgowy w T. –

powołując się na przepisy art. 4246 § 3 w związku z art. 4245 § 2 i 126 § 3 k.p.c. –

odrzucił skargę D. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia tego Sądu z dnia 4 września 2008 r., wydanego w sprawie z

wniosku skarżącego przy uczestnictwie G. D., W. T. i Zrzeszenia Właścicieli

Nieruchomości w T. o zmianę zarządcy, opatrzonej sygnaturą I Ca 168/08.

Sąd Okręgowy stwierdził, że skarga została wniesiona przez adwokata, który

nie dołączył do niej pełnomocnictwa, a po wezwaniu do usunięcia tego braku

przedłożył pełnomocnictwo do występowania w imieniu skarżącego przed Sądem

Okręgowym w T. w sprawie oznaczonej sygnaturą I Ca 168/08 oraz „w instancjach

właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym”. Wskazany

zakres pełnomocnictwa nie obejmuje postępowania przed Sądem Najwyższym

wywołanego wniesieniem skargi, a tym samym nie dotyczy również czynności

procesowych

związanych

z

postępowaniem

przed

Sądem

Najwyższym,

podejmowanych przed Sądem Okręgowym. Zachodzą zatem podstawy, by

stwierdzić, że brak formalny skargi nie został usunięty w terminie, co skutkuje jej

odrzuceniem.

W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 126 § 3 w związku z art. 424 5

§ 2 k.p.c. przez przyjęcie, że nie przedłożył właściwego pełnomocnictwa, art. 424 6

§ 3 k.p.c. przez odrzucenie skargi pomimo usunięcia wskazanych braków

w terminie, art. 130 § 3 k.p.c. przez odrzucenie skargi pomimo usunięcia jej braków,

i art. 90 pkt 1 k.p.c. przez bezpodstawne ograniczenie zakresu udzielonego

pełnomocnictwa. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Żalący ma rację podnosząc, że pismo Sądu Okręgowego z dnia 16 września

2010 r., wzywające do usunięcia braku pełnomocnictwa, zostało opatrzone

sygnaturą właściwą dla sprawy, w której zapadło zaskarżone postanowienie (k. 15).

To trafne spostrzeżenie pozostaje jednak bez znaczenia dla oceny zasadności

zażalenia.

Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z 5 czerwca

2008 r., III CZP 142/07 (OSNC 2008, nr 11, poz. 122), skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przewidziana w art. 4241 i nast.

k.p.c., jest szczególnym środkiem zaskarżenia, który wszczyna nową, odrębną

sprawę, toczącą się przed Sądem Najwyższym, a celem postępowania wszczętego

skargą

jest

wyłącznie

kontrola

legalności

zaskarżonego

orzeczenia.

W

konsekwencji, pełnomocnictwo procesowe udzielone w sprawie zakończonej

zaskarżonym orzeczeniem nie obejmuje z samego prawa uprawnienia do

wniesienia odnośnej skargi.

Żalący przedłożył w wyznaczonym terminie pełnomocnictwo, lecz jego

zakres został ograniczony do zastępstwa mocodawcy przed Sądem Okręgowym

w T. w sprawie sygn. akt I Ca 168/08 oraz „w instancjach właściwych w tej sprawie,

jak również w postępowaniu egzekucyjnym”. Analiza treści pełnomocnictwa nie

pozostawia wątpliwości co do tego, że nie dotyczy ono postępowania przed Sądem

Najwyższym w sprawie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia.

Uszło uwagi żalącego, że sprawa ze skargi o stwierdzenie niezgodności

z prawem

prawomocnego

orzeczenia

toczy

się

wyłącznie

przed

Sądem

Najwyższym, w związku z czym w sprawie takiej nie może być mowy o dalszych

właściwych instancjach. Sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, nie jest właściwy

do rozpoznania skargi, a jedynie do dokonania określonych czynności procesowych

związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, co wynika wyraźnie

z przepisów art. 4241 - 42412 k.p.c.

W sytuacji, w której zakres umocowania został ograniczony do postępowania

przed Sądem Okręgowym, kwestia powołania w treści pełnomocnictwa błędnej

sygnatury akt ma znaczenie drugorzędne. Uszło natomiast uwagi żalącego, że

w złożonym pełnomocnictwie nie oznaczył przedmiotu sprawy, której ma ono

dotyczyć, nazywając ją jedynie sprawą „własną”.

Konkludując, trzeba stwierdzić, że Sąd Okręgowy dokonał niewadliwej oceny

treści przedłożonego pełnomocnictwa.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.