Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 64/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to lack of statutory basis and missed filing deadline.

Numero d'incarto III CZ 64/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a motion for renewal of proceedings. The appellant argued that failure to notify them of the appeal hearing date prevented their personal participation, but the court found the motion was filed late and lacked a valid statutory ground for renewal. The court ruled that the appeal was inadmissible because the grounds cited did not correspond to actual legal requirements for restarting the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 401, 403, 410, 407 k.p.c.; A motion for renewal of proceedings is inadmissible if it lacks a statutory basis, is filed outside the prescribed time limit, or if the stated grounds do not correspond to the actual circumstances of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
renewal of proceedings statutory basis requirement procedural time limit lack of legal ground appellate court decision

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 401 pkt 2 k.p.c.
Skarga oparta została na podstawie nieważności (art. 401 pkt 2 k.p.c.),
art. 410 § 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny, odrzucając skargę o wznowienie na podstawie art. 410 § 1
art. 407 § 1 k.p.c.
przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny nieoparcie skargi na
art. 403 § 2 k.p.c.
w skardze nie została powołana podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2
art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. i art.
art. 39814 k.p.c.
z art. 39814 k.p.c., Sąd
art. 102 k.p.c.
stronie przeciwnej kosztów postępowania zażaleniowego (art. 102 k.p.c. w zw.
art. 39821 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).
art. 401 pkt 2 k.p.c
Skarga oparta została na podstawie nieważności (art. 401 pkt 2 k.p.c.),
art. 410 § 1 k.p.c
Sąd Apelacyjny, odrzucając skargę o wznowienie na podstawie art. 410 § 1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 64/13

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi J. W. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn.

akt I ACa …/11

z powództwa J. W.

przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 stycznia 2014 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 marca 2013 r.,

1) oddala zażalenie;

2) przyznaje adwokatowi T. Ś. z kancelarii „[…]”od Skarbu

Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 5.400,- (pięć tysięcy

czterysta) zł powiększoną o należny podatek od towarów i

usług tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie powoda

z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem

Najwyższym;

3) nie obciąża powoda obowiązkiem zwrotu pozwanemu

kosztów postępowania zażaleniowego,

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. odrzucił skargę

powoda J. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z

dnia 2 grudnia 2011 r., którym oddalono apelację powoda od wyroku Sądu

Okręgowego w N. z dnia 16 czerwca 2011 r., oddalającego powództwo skierowane

przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście G. o zapłatę kwoty 300.000 zł.

Skarga oparta została na podstawie nieważności (art. 401 pkt 2 k.p.c.),

mającej polegać na pozbawieniu możliwości działania w postępowaniu apelacyjnym

na

skutek

niepowiadomienia

powoda

o

terminie

rozprawy

odwoławczej,

co uniemożliwiło mu osobisty udział, oraz uczestniczenia w niej jedynie

pełnomocnika substytucyjnego

Sąd Apelacyjny, odrzucając skargę o wznowienie na podstawie art. 410 § 1

k.p.c., przyjął że została ona wniesiona z uchybieniem przepisanego terminu oraz

nie jest oparta na ustawowej podstawie. Powód dowiedział się o wyroku Sądu

Apelacyjnego już w grudniu 2011 r., o czym świadczy treść jego pisma z dnia

8 grudnia 2011 r., zawierającego poprzednią skargę o wznowienie postępowania,

zwróconą zarządzeniem z dnia 9 października 2012 r. wobec nieusunięcia jej

braków formalnych. Obecna skarga o wznowienie, złożona dnia 22 listopada

2012 r., została zatem wniesiona z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu

przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny nieoparcie skargi na

ustawowej podstawie wywiódł z ustalenia, że powód w postępowaniu apelacyjnym

był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, podejmowanie w jego imieniu

przez pełnomocnika substytucyjnego czynności było skuteczne, a skoro nie

zarządzono przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron, nie zachodził

obowiązek zawiadamiania powoda o terminie rozprawy apelacyjnej i brak było

podstawy do jej odroczenia. Odnośnie do dowodów, które powód miałby

przedstawić osobiście na rozprawie odwoławczej, Sąd wskazał po pierwsze, że

w skardze nie została powołana podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2

k.p.c., po drugie, że nie można przyjąć, iż powołanych w skardze dokumentów

powód nie mógł wykorzystać przed prawomocnym zakończeniem procesu.

Powód

wniósł

zażalenie

na

postanowienie

odrzucające

skargę

o wznowienie, zaskarżając je w całości. Zarzucając błędne niezastosowanie art.

410 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że w sprawie zachodzą podstawy do odrzucenia

skargi o wznowienie, podczas gdy skarżący formułował pisma procesowe w sposób

niefachowy i niejednoznaczny, co powinno być interpretowane na jego korzyść

wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Reprezentujący powoda adwokat

wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi

z urzędu w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych.

Pozwany, reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa

wniósł o oddalenie skargi i przyznanie zwrotu kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że samo

sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401403 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli

już z jej uzasadnienia wynika, że przytoczona podstawa w rzeczywistości

nie występuje. Mając na względzie, że ocena czy skarga o wznowienie oparta

została na ustawowej podstawie dotyka kwestii związanych z merytoryczną oceną

podstaw skargi, w orzecznictwie i nauce prawa przyjmuje się zgodnie, że

możliwość odrzucenia ze względu na brak oparcia na ustawowej podstawie musi

być ograniczona do przypadków niebudzących wątpliwości (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 38/12, niepubl.; z dnia 5 lutego

2009 r., I CZ 4/09, niepubl.; z dnia 18 maja 2006 r., IV CZ 36/06, niepubl.; z dnia

15 września 2005 r., II CZ 78/05, niepubl.; z dnia 15 czerwca 2005 r., IV CZ 50/05,

niepubl.; z dnia 28 października 1999 r., II UKN 174/99, OSNP 2001/4/123).

Nie można przy tym pomijać regulacji art. 410 § 2 k.p.c., która pozwala sądowi

zwrócić

się

do

skarżącego

o

przedstawienie

uprawdopodobnienia

m.in.

okoliczności stwierdzających dopuszczalność wznowienia. Tylko wtedy, gdy z treści

skargi wynika, że wznowienie postępowania z całą pewnością nie jest

dopuszczalne, żądanie uprawdopodobnienia staje się zbędne.

W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że brak oparcia

skargi powoda na ustawowej podstawie wznowienia w sposób oczywisty wynikał

już z twierdzeń skargi, zawartej w piśmie z dnia 22 listopada 2012 r. Sąd

wyczerpująco i w sposób nie budzący zastrzeżeń umotywował w uzasadnieniu

zaskarżonego postanowienia swoje stanowisko. Oceny tej nie może podważyć

zażalenie powoda, nie precyzujące nawet wątpliwości, które miałby jego zdaniem

powstać w zakresie sformułowania podstaw skargi.

Prawidłowo ustalono także datę rozpoczęcia biegu terminu do złożenia

skargi i jego uchybienie.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c., Sąd

Najwyższy postanowił jak wyżej. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej powodowi z urzędu orzeczono na podstawie §§ 15 i 16 w zw. z § 12 ust.

2 pkt 2, § 6 pkt 7 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie…(jedn. tekst Dz. U.

z 2013 r., poz. 490). Mając na względzie złą sytuację majątkową skarżącego,

subiektywne przekonanie o zasadności podstaw skargi o wznowienie postępowania

odstąpiono, w oparciu o zasadę słuszności, od obciążenia go obowiązkiem zwrotu

stronie przeciwnej kosztów postępowania zażaleniowego (art. 102 k.p.c. w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).

db