Supreme Court dismisses retrial request as criminal case documents were not new evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial based on the criminal case judgment and psychologist's opinion. The appellant argued these documents constituted new evidence under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code, but the Court found they merely reflected facts already established in the prior civil appeal. Consequently, the Court ruled that the appellant could have raised these issues earlier and denied the retrial request.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; New evidence must reveal facts unknown to the court at the time of the previous judgment, not merely reflect existing circumstances.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 63/13
POSTANOWIENIE
Dnia 22 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Anna Owczarek
w sprawie ze skargi J. S. o wznowienie postępowania
w sprawie z powództwa T. W. i W. W.
przeciwko J. S.
o zapłatę,
zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt I ACa …/12 oraz na skutek wniosku J. S. o
wstrzymanie wykonania orzeczenia
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 stycznia 2014 r.,
zażalenia skarżącego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 24 października 2013 r.,
1. oddala zażalenie;
2. nie obciąża pozwanego kosztami postępowania
zażaleniowego.
Uzasadnienie
J.
S. złożył
skargę
o
wznowienie
postępowania
zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2012 (sygn. akt I ACa …/12). Jako podstawę wznowienia wskazał ostatecznie art. 403 § 2 k.p.c.,
tj. wyrok Sądu Rejonowego z dnia 24 czerwca 2013 r. w sprawie karnej (sygn. akt
XIV K …/11/s) oraz opinię biegłego psychologa, sporządzoną w tym procesie
karnym i dotycząca skarżącego (nowe dowody). O opinii psychologa skarżący
dowiedział się - jak wywodził - z akt wspomnianej sprawy karnej (w dniu 20 czerwca
2013 r.).
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę skarżącego, przyjmując, że wspomniane
dokumenty (wyrok w sprawie karnej i opinia psychologiczna) nie mogą stanowić
podstawy wznowienia w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Ustalił przy tym, że skarżący
domaga się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2012 r., w którym oddalono apelację
skarżącego (pozwanego w tym procesie). Apelacja została wniesiona od wyroku
Sądu Okręgowego z dnia 24 października 2011 r., w którym zasądzono od
pozwanego (skarżącego) kwotę 87.500 zł tytułem zwrotu zaliczki wręczonej przez
powodów w związku z niedojściem do skutku przyrzeczonej umowy sprzedaży
nieruchomości (po zawarciu umowy przedwstępnej). W postępowaniu apelacyjnym,
wywołanym
apelacją
pozwanego,
ustalono
niezasadność
zarzutu
błędu
w odniesieniu do ustaleń dotyczących zakresu udzielonego przez pozwanego
pełnomocnictwa M. P. (skazanemu następnie w procesie karnym za oszustwo).
Nie podzielono zarzutu
podanego, że nie znał i nie zrozumiał on treści
odczytanego mu dokumentu (pełnomocnictwa udzielonego aktem notarialnym), nie
uwzględniono
także
zarzutu,
że
M.
P. działał
bez
umocowania
lub
z przekroczeniem zakresu umocowania (art. 103 k.c.). W omawianym procesie
przyjęto, że podstawą roszczeń powodów wobec pozwanego jest art. 410 § 2 k.c.
(zwrot zaliczki zapłaconej na poczet ceny umowy sprzedaży, która nie doszła do
skutku).
W zażaleniu strony skarżącej na postanowieniu o odrzuceniu skargi z dnia
24 października 2013 r. sformułowano odmienne stanowisko i podnoszono,
że istniały
wskazane
w skardze
podstawy do
wznowienia
postępowania
w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W zakończonym prawomocnie postępowaniu ustalono, że skarżący udzielił
M. P. pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego, w którym szczegółowo określono
jego
zakres.
Pełnomocnictwo
to
obejmowało
umocowanie
do
sprzedaży
nieruchomości w imieniu skarżącego i na rzecz powodów. Przebieg postępowania
apelacyjnego (w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r.) wskazuje
na to, że w postępowaniu tym podnoszona była kwestia skuteczności udzielanego
umocowania i jego zakresu. Nie uwzględniono zarzutu skarżącego co do tego,
że „nie znał i nie zrozumiał treści odczytywanego mu dokumentu” (pełnomocnictwa
notarialnego). Nie znalazło uznania twierdzenie, że skarżący, ustanawiając
pełnomocnictwo, działał pod wpływem błędu i istniały jakoby podstawy do
skutecznego
uchylenia
oświadczenia woli
się
skarżącego
od
skutków
prawnych
złożonego
(oświadczenie to złożone zostało zresztą po terminie i jest
prawnie nieskuteczne). Nie było podstaw do przyjęcia, że M. P. - zawierając umowę
przedwstępną
-
działał
bez umocowania
lub
z przekroczeniem
zakresu
umocowania (art. 103 k.c.).
W toku postępowania apelacyjnego skarżący powoływał się także na fakt
toczącego się postępowania karnego przeciwko wspomnianej osobie i podnosił,
że prowadzone jest ono „w związku z zarzutem wprowadzenia w błąd pozwanego
co do znaczenia prawnego udzielonego mu pełnomocnictwa” (s. 8 uzasadnienia
wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2012 r.). Sam fakt prowadzenia
postępowania karnego przeciwko M. P. i postawienie mu zarzutów był zatem
już skarżącemu znany,
w tym
także
sam
charakter popełnionego przez
oskarżonego czynu zabronionego. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny trafnie stwierdził,
że wspomniane w skardze o wznowienie postępowania dokumenty nie miały cech
nowych dowodów lub okoliczności w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Dokumenty
te odzwierciedlały stan rzeczy, który powstał wcześniej, tj. w okresie udzielania
umocowania oskarżonemu w formie aktu notarialnego. Uzasadnione zatem
pozostaje twierdzenie Sądu drugiej instancji, że twierdzenie co do istnienia
zaburzeń świadomości i rozeznanie treści oraz skutków czynności prawnej (art. 82
k.c.) mogły być zgłoszone już w sprawie, której skarżący domaga się wznowienia,
skoro właśnie ta sprawa ujawniła negatywne dla pozwanego skutki prawne
działania jego pełnomocnika po zawarciu umowy przedwstępnej. Nie można zatem
przekonywająco twierdzić - wbrew wywodowi zawartemu w zażaleniu, że nowa
przyczyna wadliwości udzielenia pełnomocnictwa (jego nieważności, art. 82 k.c.)
ujawniona została dopiero w związku z toczącym się postępowaniem karnym
przeciwko M. P. i znalazła swoje potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Sądu
karnego i opinii psychologa.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394 1 § 3
k.p.c. w zw. z art. 19814 k.p.c.). Odstąpiono od obciążania skarżącego kosztami
postępowania zażaleniowego ze względu na wystąpienie okoliczności określonych
w art. 102 k.p.c. (stan majątkowy skarżącego; skarżący został zwolniony też
od kosztów sądowych w postępowaniu o wznowienie postępowania).