Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 63/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request as criminal case documents were not new evidence.

Numero d'incarto III CZ 63/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial based on the criminal case judgment and psychologist's opinion. The appellant argued these documents constituted new evidence under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code, but the Court found they merely reflected facts already established in the prior civil appeal. Consequently, the Court ruled that the appellant could have raised these issues earlier and denied the retrial request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; New evidence must reveal facts unknown to the court at the time of the previous judgment, not merely reflect existing circumstances.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new evidence criminal case documents civil procedure code supreme court decision

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
Jako podstawę wznowienia wskazał ostatecznie art. 403 § 2 k.p.c.,
Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394 1 § 3
Art. 102 k.p.c.
w art. 102 k.p.c. (stan majątkowy skarżącego; skarżący został zwolniony też
Art. 82 k.c.
przyczyna wadliwości udzielenia pełnomocnictwa (jego nieważności, art. 82 k.c.)
Art. 103 k.c.
z przekroczeniem zakresu umocowania (art. 103 k.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
Jako podstawę wznowienia wskazał ostatecznie art. 403 § 2 k.p.c.,
art. 103 k.c
z przekroczeniem zakresu umocowania (art. 103 k.c.).
art. 410 § 2 k.c
przyjęto, że podstawą roszczeń powodów wobec pozwanego jest art. 410 § 2 k.c.
art. 82 k.c
przyczyna wadliwości udzielenia pełnomocnictwa (jego nieważności, art. 82 k.c.)
art. 19814 k.p.c
k.p.c. w zw. z art. 19814 k.p.c.). Odstąpiono od obciążania skarżącego kosztami

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 63/13

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Anna Owczarek

w sprawie ze skargi J. S. o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa T. W. i W. W.

przeciwko J. S.

o zapłatę,

zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt I ACa …/12 oraz na skutek wniosku J. S. o

wstrzymanie wykonania orzeczenia

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 stycznia 2014 r.,

zażalenia skarżącego

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 24 października 2013 r.,

1. oddala zażalenie;

2. nie obciąża pozwanego kosztami postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

J.

S. złożył

skargę

o

wznowienie

postępowania

zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2012 (sygn. akt I ACa …/12). Jako podstawę wznowienia wskazał ostatecznie art. 403 § 2 k.p.c.,

tj. wyrok Sądu Rejonowego z dnia 24 czerwca 2013 r. w sprawie karnej (sygn. akt

XIV K …/11/s) oraz opinię biegłego psychologa, sporządzoną w tym procesie

karnym i dotycząca skarżącego (nowe dowody). O opinii psychologa skarżący

dowiedział się - jak wywodził - z akt wspomnianej sprawy karnej (w dniu 20 czerwca

2013 r.).

Sąd Apelacyjny odrzucił skargę skarżącego, przyjmując, że wspomniane

dokumenty (wyrok w sprawie karnej i opinia psychologiczna) nie mogą stanowić

podstawy wznowienia w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Ustalił przy tym, że skarżący

domaga się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2012 r., w którym oddalono apelację

skarżącego (pozwanego w tym procesie). Apelacja została wniesiona od wyroku

Sądu Okręgowego z dnia 24 października 2011 r., w którym zasądzono od

pozwanego (skarżącego) kwotę 87.500 zł tytułem zwrotu zaliczki wręczonej przez

powodów w związku z niedojściem do skutku przyrzeczonej umowy sprzedaży

nieruchomości (po zawarciu umowy przedwstępnej). W postępowaniu apelacyjnym,

wywołanym

apelacją

pozwanego,

ustalono

niezasadność

zarzutu

błędu

w odniesieniu do ustaleń dotyczących zakresu udzielonego przez pozwanego

pełnomocnictwa M. P. (skazanemu następnie w procesie karnym za oszustwo).

Nie podzielono zarzutu

podanego, że nie znał i nie zrozumiał on treści

odczytanego mu dokumentu (pełnomocnictwa udzielonego aktem notarialnym), nie

uwzględniono

także

zarzutu,

że

M.

P. działał

bez

umocowania

lub

z przekroczeniem zakresu umocowania (art. 103 k.c.). W omawianym procesie

przyjęto, że podstawą roszczeń powodów wobec pozwanego jest art. 410 § 2 k.c.

(zwrot zaliczki zapłaconej na poczet ceny umowy sprzedaży, która nie doszła do

skutku).

W zażaleniu strony skarżącej na postanowieniu o odrzuceniu skargi z dnia

24 października 2013 r. sformułowano odmienne stanowisko i podnoszono,

że istniały

wskazane

w skardze

podstawy do

wznowienia

postępowania

w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zakończonym prawomocnie postępowaniu ustalono, że skarżący udzielił

M. P. pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego, w którym szczegółowo określono

jego

zakres.

Pełnomocnictwo

to

obejmowało

umocowanie

do

sprzedaży

nieruchomości w imieniu skarżącego i na rzecz powodów. Przebieg postępowania

apelacyjnego (w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r.) wskazuje

na to, że w postępowaniu tym podnoszona była kwestia skuteczności udzielanego

umocowania i jego zakresu. Nie uwzględniono zarzutu skarżącego co do tego,

że „nie znał i nie zrozumiał treści odczytywanego mu dokumentu” (pełnomocnictwa

notarialnego). Nie znalazło uznania twierdzenie, że skarżący, ustanawiając

pełnomocnictwo, działał pod wpływem błędu i istniały jakoby podstawy do

skutecznego

uchylenia

oświadczenia woli

się

skarżącego

od

skutków

prawnych

złożonego

(oświadczenie to złożone zostało zresztą po terminie i jest

prawnie nieskuteczne). Nie było podstaw do przyjęcia, że M. P. - zawierając umowę

przedwstępną

-

działał

bez umocowania

lub

z przekroczeniem

zakresu

umocowania (art. 103 k.c.).

W toku postępowania apelacyjnego skarżący powoływał się także na fakt

toczącego się postępowania karnego przeciwko wspomnianej osobie i podnosił,

że prowadzone jest ono „w związku z zarzutem wprowadzenia w błąd pozwanego

co do znaczenia prawnego udzielonego mu pełnomocnictwa” (s. 8 uzasadnienia

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2012 r.). Sam fakt prowadzenia

postępowania karnego przeciwko M. P. i postawienie mu zarzutów był zatem

już skarżącemu znany,

w tym

także

sam

charakter popełnionego przez

oskarżonego czynu zabronionego. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny trafnie stwierdził,

że wspomniane w skardze o wznowienie postępowania dokumenty nie miały cech

nowych dowodów lub okoliczności w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Dokumenty

te odzwierciedlały stan rzeczy, który powstał wcześniej, tj. w okresie udzielania

umocowania oskarżonemu w formie aktu notarialnego. Uzasadnione zatem

pozostaje twierdzenie Sądu drugiej instancji, że twierdzenie co do istnienia

zaburzeń świadomości i rozeznanie treści oraz skutków czynności prawnej (art. 82

k.c.) mogły być zgłoszone już w sprawie, której skarżący domaga się wznowienia,

skoro właśnie ta sprawa ujawniła negatywne dla pozwanego skutki prawne

działania jego pełnomocnika po zawarciu umowy przedwstępnej. Nie można zatem

przekonywająco twierdzić - wbrew wywodowi zawartemu w zażaleniu, że nowa

przyczyna wadliwości udzielenia pełnomocnictwa (jego nieważności, art. 82 k.c.)

ujawniona została dopiero w związku z toczącym się postępowaniem karnym

przeciwko M. P. i znalazła swoje potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Sądu

karnego i opinii psychologa.

W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394 1 § 3

k.p.c. w zw. z art. 19814 k.p.c.). Odstąpiono od obciążania skarżącego kosztami

postępowania zażaleniowego ze względu na wystąpienie okoliczności określonych

w art. 102 k.p.c. (stan majątkowy skarżącego; skarżący został zwolniony też

od kosztów sądowych w postępowaniu o wznowienie postępowania).