Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 63/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to plaintiff's failure to be represented by counsel.

Numero d'incarto III CZ 63/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of her legal challenge. The appellant personally filed the complaint, violating the mandatory requirement for legal representation in proceedings before the Supreme Court. The court held that a separate request for state-appointed counsel does not cure the fundamental defect of filing the substantive complaint without counsel.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 3 k.p.c.: A party must be represented by a lawyer or attorney at law in proceedings before the Supreme Court; a separate request for state-appointed counsel does not cure the inadmissibility of a complaint filed personally by the party.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal representation requirement inadmissibility of complaint state appointed counsel Supreme Court procedure mandatory attorney presence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
Art. 4246 § 3 k.p.c.
podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. prowadziło do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
§ 6 pkt 3, § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 871 § 2 k.p.c
naruszenie art. 871 § 2 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
naruszenie art. 871 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez pominięcie faktu, że pismo
art. 871 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c.
art. 4246 § 3 k.p.c
podstawie art. 4246 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 39814 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2001 r., V CZ 52/01, niepubl.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2004 r., I CZ 55/04, niepubl.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 63/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Dariusz Zawistowski

SSA Maria Szulc (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi M. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17

czerwca 2008 r. sygn. akt II Ca (…)

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2010 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 czerwca

2010 r., sygn. akt II Ca (…),

1)

oddala zażalenie,

2)

przyznaje adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w K.

wynagrodzenie w kwocie 450 złotych podwyższone o stawkę podatku VAT

tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

powódki M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego sądu z dnia 17

czerwca 2008 r. Podstawą tego rozstrzygnięcia było sporządzenie skargi osobiście

przez powódkę, z naruszeniem obowiązku zastępowania strony przez adwokata lub

radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz czynnościach

podejmowanych w związku z tym postępowaniem przed sądem niższej instancji. Jak

stwierdził Sąd Okręgowy, wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jaki powódka

złożyła równocześnie z wnoszoną skargą nie miał znaczenia dla oceny prawidłowości

wniesienia skargi, a brak w tym zakresie był nieusuwalny i prowadził do jej odrzucenia.

W zażaleniu z dnia 20 września 2010 r. powódka zarzuciła temu postanowieniu

naruszenie art. 871 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez pominięcie faktu, że pismo

zatytułowane jako „skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku” powinno zostać rozpoznane w pierwszej kolejności w zakresie wniosku o

zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a dopiero

następnie w odniesieniu do samej skargi. Powódka wskazała także, iż zaskarżone

postanowienie zostało doręczone bezpośrednio pełnomocnikowi ustanowionemu dla niej

z urzędu, co wskazywałoby, że Sąd Okręgowy potraktował jej pismo przede wszystkim

jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Na tej podstawie powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz

zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

strona musi być zastępowana przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżąca nie

dopełniła tego obowiązku, wnosząc samodzielnie skargę do Sądu Okręgowego, co na

podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. prowadziło do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej.

Dla sprawy bez znaczenia pozostaje fakt połączenia przez skarżącą w jednym

piśmie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z

urzędu „do czynności wniesienia i skonkretyzowania profesjonalnego skargi” ze skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Zgodnie z utrwalonym

stanowiskiem Sądu Najwyższego, brak jest podstaw do uznania, by wniosek o

ustanowienie pełnomocnika z urzędu sanował brak pisma procesowego w zakresie

zdolności postulacyjnej strony (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: dnia 23

maja 2001 r., V CZ 52/01, niepubl. oraz z dnia 16 czerwca 2004 r., I CZ 55/04, niepubl.).

Skarga wniesiona samodzielnie przez powódkę była, więc dotknięta nieusuwalnym

brakiem, uniemożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie. Nie zamyka to drogi do

rozpoznania dodatkowych wniosków zawartych w tym samym piśmie procesowym,

jednak rozstrzygnięcie w tym zakresie nie ma wpływu na dopuszczalność skargi o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

orzeczono jak na wstępie. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej rozstrzygnięto

zgodnie z § 6 pkt 3, § 13 ust 2 pkt 2 w zw. z § 19 i 20 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie

oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).