Supreme Court dismisses appeal by lawyer-represented party for non-payment of court fees despite civil cost exemption.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of her protest. Although the appellant was exempt from court costs, she was represented by a professional lawyer who filed the appeal without paying the required basic fee. The court ruled that the lower court correctly rejected the appeal under the Civil Procedure Code because the fee was mandatory regardless of the cost exemption.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; art. 1302 § 3 k.p.c.: A party exempt from court costs remains obligated to pay the basic fee for appeals filed by a professional lawyer, and failure to do so results in the dismissal of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 62/07
POSTANOWIENIE
Dnia 4 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
SSA Michał Kłos
w sprawie z wniosku Gminy A.
przy uczestnictwie A. G. i Skarbu Państwa - Starosty C.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 stycznia 2008 r.,
zażalenia uczestniczki A. G.
na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt II Ca
(…),
1)
oddala zażalenie,
2)
oddala wniosek uczestnika Skarbu Państwa - Starosty C. o zasądzenie
kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w K. w sprawie z wniosku Gminy A., przy uczestnictwie A. G. i
Skarbu Państwa – Starosty C. o rozgraniczenie, postanowieniem z dnia 25 czerwca
2007 r. odrzucił zażalenie uczestniczki od postanowienia tegoż Sądu z dnia 29 maja
2007 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej uczestniczki. W uzasadnieniu
wskazał, że uczestniczka reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika, który
złożył zażalenie bez uiszczenia opłaty podstawowej, w sytuacji gdy uczestniczka została
zwolniona od kosztów sądowych. Wniesienie zażalenia przez profesjonalnego
pełnomocnika bez opłaty podstawowej powoduje zaś jego odrzucenie bez wezwania do
uiszczenia opłaty (art. 1302 § 3 k.p.c.).
Uczestniczka zaskarżyła w całości powyższe postanowienie wnosząc o jego
uchylenie.
W
uzasadnieniu
natomiast
zakwestionowała
postanowienie
Sądu
Okręgowego z dnia 29 maja 2007 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej,
podnosząc, że opłata od skargi kasacyjnej została uiszczona przez pomyłkę do
niewłaściwego Sądu, a następnie została przeksięgowana na rachunek sądu
właściwego. Zdaniem skarżącej pomyłka ta ma jedynie znaczenie księgowe Sąd
niezasadnie odrzucił skargę kasacyjną, a błąd Sądu był tak wyraźny, że nie istniała
nawet potrzeba sporządzenia zażalenia, a skoro tak to nie podlegało ono żadnej
opłacie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Uczestniczka jako osoba zwolniona na mocy decyzji sądu od obowiązku
ponoszenia kosztów sądowych obowiązana była do uiszczenia opłaty podstawowej od
zażalenia - art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Przepis ten został wprawdzie
uchylony z dniem 10 marca 2007 r. przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o
zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 21, poz. 123),
jednakże na podstawie art. 2 cyt. ustawy miał on zastosowanie w niniejszej sprawie.
Uczestniczka w niniejszej sprawie była reprezentowana przez fachowego
pełnomocnika w osobie adwokata, który w jej imieniu wniósł zażalenie na postanowienie
Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 maja 2007 r., w przedmiocie odrzucenia skargi
kasacyjnej. Poza przedmiotem sporu jest fakt, że zażalenie to nie zostało opłacone. W
konsekwencji mając na względzie brzmienie art. 1302 § 3 k.p.c. należy stwierdzić, że
Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił zażalenie, od którego nie została uiszczona opłata
podstawowa.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c oraz art. 102 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. rozstrzygnął jak w
sentencji.