Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 60/25 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal by rejecting formal defects regarding party addresses not required at this stage.

Numero d'incarto III CZ 60/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court allowed the cassation appeal filed by a co-heir against a lower court's dismissal of the appeal. The lower court had rejected the appeal as a first-instance document due to missing party addresses, citing specific procedural articles. The Supreme Court overturned this decision, ruling that cassation appeals do not require the strict formalities of first-instance documents, including precise party identification, as this was already established in the common court proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 3 k.p.c.; Art. 126 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not subject to the formal requirements of the first-instance document under Art. 126 § 2 k.p.c., specifically the need to identify parties, as such identification was already completed in the common court proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal formalities first instance document requirements party identification procedure procedural defects dismissal Supreme Court cassation notifica del cambiamento d'indirizzo allegazioni insufficientemente motivate difetto di sottoscrizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 3 k.p.c.
z art. 3984 § 3 k.p.c.), w szczególności wskazanie adresów stron, czy wystarczające jest, gdy - oprócz wymagań właściwych dla skargi kasacyjnej - spełnia ona wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego (art.
Art. 126 § 2 k.p.c.
z art. 126 § 2 k.p.c. i uznając taką skargę za pierwsze pismo w sprawie, Sąd ten dostrzegł braki formalne tej skargi w postaci braku pełnomocnictwa uczestniczki oraz brak adresów stron.
Art. 126 § 1 k.p.c.
W odpowiedzi na pytanie, „czy skarga kasacyjna powinna zawierać wszystkie elementy pierwszego pisma w sprawie (art. 126 § 2 w zw.
art. 126 § 2 k.p.c
3984 § 3 k.p.c.)?”, Sąd Najwyższy przyjął, że skarga kasacyjna nie musi spełniać wymagań przewidzianych w art. 126 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
art. 3984 § 3 k.p.c
z art. 3984 § 3 k.p.c.), w szczególności wskazanie adresów stron, czy wystarczające jest, gdy - oprócz wymagań właściwych dla skargi kasacyjnej - spełnia ona wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego (art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 20 maja 2022 r., I CSK 414/22
postanowienie SN z 7 lutego 2019 r., I CZ 171/18
uchwała SN z 14 maja 2025 r., III CZP 39/23
postanowienie SN z 17 czerwca 2025 r., III CZ 375/23
I CSK 414/22
III CZP 39/23
Supreme Court ruled cassation complaints need not meet first-instance document address requirements under Polish Civil Procedure Code.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 60/25 POSTANOWIENIE 12 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Trzebiatowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 12 listopada 2025 r. w Warszawie‎zażalenia J. S.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży‎z 22 stycznia 2025 r., I WSC 14/24,‎w sprawie z powództwa J. S.‎przeciwko W. S. i J. F.‎o dział spadku i podział majątku wspólnego, uchyla zaskarżone postanowienie pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. (M.K.)

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy postanowieniem z 22 stycznia 2025 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki, J. F., od postanowienia tego Sądu z 19 września 2024 r. Powołując się na art. 3984 § 3 zw. z art. 126 § 2 k.p.c. i uznając taką skargę za pierwsze pismo w sprawie, Sąd ten dostrzegł braki formalne tej skargi w postaci braku pełnomocnictwa uczestniczki oraz brak adresów stron. Po wezwaniu do uzupełnienia tych braków stwierdził, że uzupełnienie to nie nastąpiło w zakresie adresu samej uczestniczki. Wobec tego, wskazując na dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego (w tym postanowienie z 20 maja 2022 r., I CSK 414/22) i przyjmując nieuzupełnienie tego braku, odrzucił rzeczoną skargę.W zażaleniu od w/w postanowienia uczestniczka zarzuciła błędną – bo rozszerzającą – wykładnię powyższych przepisów, w tym w kontekście art. 3941 § 3 k.p.c., w szczególności prowadzącą do rozszerzenia obowiązków procesowych stron.

Opierając się na orzecznictwie Sądu Najwyższego (postanowienie z 7 lutego 2019 r., I CZ 171/18), zaznaczyła, że skarga kasacyjna nie zasługuje na traktowanie na warunkach pierwszego pisma w sprawie. Ponadto zwróciła uwagę na pytanie prawne w tej właśnie kwestii, jakie zostało zgłoszone w niezakończonym jeszcze postępowaniu przed Sądem Najwyższym (w sprawie III CZ 488/22). W związku z tym uczestniczka wniosła m.in. o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, jak też o przyznanie jej kosztów postępowania.Wnioskodawca złożył odpowiedź na tę skargę, domagając się zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.Już na początku wymaga podkreślenia, że niedługo po wniesieniu w/w zażalenia doszło do jednoznacznej rewizji, a ściślej ujednolicenia stanowiska Sądu Najwyższego w przedmiotowej kwestii – i to właśnie w wyniku wspomnianego w zażaleniu przekazania postanowieniem z 17 marca 2023 r. (III CZ 488/22) zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia poszerzonemu składowi Sądu Najwyższego.

W odpowiedzi na pytanie, „czy skarga kasacyjna powinna zawierać wszystkie elementy pierwszego pisma w sprawie (art. 126 § 2 w zw. z art. 3984 § 3 k.p.c.), w szczególności wskazanie adresów stron, czy wystarczające jest, gdy - oprócz wymagań właściwych dla skargi kasacyjnej - spełnia ona wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego (art. 126 § 1 w zw. z art. 3984 § 3 k.p.c.)?”, Sąd Najwyższy przyjął, że skarga kasacyjna nie musi spełniać wymagań przewidzianych w art. 126 § 2 k.p.c. dla pierwszego pisma w sprawie (uchwała składu siedmiu sędziów SN z 14 maja 2025 r., III CZP 39/23).

Stanowisko takie zostało potwierdzone zaraz potem w kolejnym orzeczeniu Sądu Najwyższego, w którego uzasadnieniu wyjaśniono, że „szczególne wymagania przewidziane dla pierwszego pisma w sprawie, określone w art. 126 § 2 k.p.c., mają ściśle określoną funkcję - przede wszystkim mają zapewnić jednoznaczną identyfikację stron. Tymczasem na etapie postępowania przed Sądem Najwyższym nie zachodzi konieczność identyfikacji stron postępowania, skoro nastąpiło to już przed sądem powszechnym. W rezultacie stosowanie wymagań formalnych z art. 126 § 2 k.p.c. w stosunku do skargi kasacyjnej traci uzasadnienie natury aksjologicznej” (postanowienie SN z 17 czerwca 2025 r., III CZ 375/23).W świetle przytoczonej, a ujednoliconej – i utrwalonej już – aktualnie linii orzeczniczej Sądu Najwyższego, nie powinno być wątpliwości, że formalne kwalifikowanie skargi kasacyjnej jako pierwszego pisma w sprawie, a przynajmniej formalne dopuszczanie go na warunkach właściwych dla takiego pisma, w tym pod względem identyfikacji stron postępowania, jest pozbawione uzasadnionych racji.

Oznacza to, że brak w takiej skardze (ponownego) oznaczenia adresów stron nie może być traktowany jako brak formalny, skutkujący odrzuceniem skargi.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji. ‎ (M.K.)[a.ł]