Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 60/12 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal costs ruling for failure to justify proportional allocation under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 60/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's decision awarding appeal costs to the plaintiff, remanding the case for a new ruling. The District Court merely cited the relevant statutes without explaining how it calculated the proportional split of costs between the parties. The Court held that a judge must explicitly determine the actual costs incurred and the specific proportions of success for each party to justify any cost allocation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 100 k.p.c.; art. 108 k.p.c.: The court must first establish the actual costs incurred by each party and the proportions of success before allocating costs proportionally, requiring a reasoned explanation of the calculation method.

Parole chiave

Generato dall'IA
proportional cost allocation civil procedure code appeal costs ruling judicial reasoning requirement costs of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 100 k.p.c.
że o kosztach orzekł zgodnie z art. 100 k.p.c. oraz art.
art. 108 k.p.c.
oraz art. 108 k.p.c. stosunkowo je
art. 398 § 1 k.p.c.
podstawie art. 39815 § 1 zd.
art. 394 § 3 k.p.c.
podstawie art. 39815 § 1 zd. 1 w zw. z art. 3941§ 3 k.p.c.
art. 100 k.p.c
że o kosztach orzekł zgodnie z art. 100 k.p.c.
art. 108 k.p.c
że o kosztach orzekł zgodnie z art. 100 k.p.c. oraz art. 108 k.p.c. stosunkowo je
art. 98 § 1 k.p.c
zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy, o jakiej traktuje art. 98 § 1 k.p.c.
art. 3941§ 3 k.p.c
podstawie art. 39815 § 1 zd. 1 w zw. z art. 3941§ 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 18 maja 2011 r., III CZ 23/11
postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2011 r.
oraz postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2011 r., niepubl.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 60/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

SSA Andrzej Niedużak

w sprawie z powództwa M. N.

przeciwko BKM S. GmbH & Co. KG w N.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 23 marca 2012 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie

przekazuje Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,

pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zasądził od strony pozwanej

na rzecz powoda koszty postępowania apelacyjnego w kwocie tysiąca dwustu

złotych. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy lakonicznie stwierdził,

że o kosztach orzekł zgodnie z art. 100 k.p.c. oraz art. 108 k.p.c. stosunkowo je

rozdzielając, co z uwagi na różne wartości przedmiotu zaskarżenia, doprowadziło

do przyznania kosztów postępowania apelacyjnego na rzecz powoda.

W zażaleniu na to postanowienie pozwana zarzuciła Sądowi Okręgowemu,

że ograniczył się on jedynie do powołania art. 100 k.p.c., nie uzasadnił jednak

merytorycznie rozstrzygnięcia o kosztach, bowiem nie wskazał sposobu ich

wyliczenia, ani przyjętej zasady obciążenia nimi stron. Wniosła o zmianę

zaskarżonego

rozstrzygnięcia

i

wzajemne

zniesienie

kosztów,

względnie

zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego na jej rzecz.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie

z

utrwaloną

linią

orzeczniczą

Sądu

Najwyższego

zasada

kompensaty kosztów, objęta art. 100 k.p.c., jest jedną z reguł uzupełniających

zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy, o jakiej traktuje art. 98 § 1 k.p.c. Daje

ona możliwość rozdzielenia kosztów procesu odpowiednio do zakresu, w jakim

uwzględnione zostało roszczenie lub obrona, w razie częściowego tylko

uwzględnienia powództwa. Przyjęcie za podstawę orzeczenia o kosztach jednej

z trzech zawartych w tym przepisie reguł - wzajemnego zniesienia, stosunkowego

rozdzielenia albo włożenia na jedną ze stron obowiązku zwrotu wszystkich

kosztów, jeżeli przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo

gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny

sądu - wymaga oceny, czy będzie ona adekwatna do obowiązków stron

ukształtowanych wyrokiem oraz czy będzie trafna w odniesieniu do wysokości

kosztów poniesionych przez strony. Sąd, dokonując rozliczenia kosztów procesu,

zawsze

powinien

najpierw

ustalić,

jakie

koszty

zostały

przez

strony

w postępowaniu poniesione, określić proporcje, w jakich strony utrzymały się ze

swymi roszczeniami lub obroną i w oparciu o te proporcje, ustalić jaka część

kosztów powinna obciążać każdą z nich. Rozliczenie kosztów nie musi być

dokonane w sposób ściśle arytmetyczny, jest jednak nieodzownym elementem

orzekania o kosztach procesu (por. postanowienie SN z dnia 18 maja 2011 r.,

III CZ 23/11, niepubl. oraz postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2011 r., niepubl.).

Sąd Okręgowy, rozstrzygając o kosztach postępowania stwierdził jedynie, że o

kosztach orzekł zgodnie z art. 100 k.p.c. oraz art. 108 k.p.c. stosunkowo je

rozdzielając, co z uwagi na różne wartości przedmiotu zaskarżenia, doprowadziło

do przyznania kosztów postępowania apelacyjnego na rzecz powoda. W sytuacji,

w której obie apelacje, o różnych wartościach przedmiotu zaskarżenia, zostały

oddalone,

nie

wskazał

ani

kwoty

kosztów

poniesionych

przez strony

i

podlegających rozliczeniu, ani proporcji, w jakiej koszty te rozdzielił, a w

konsekwencji nie uzasadnił sposobu wyliczenia zasądzonej kwoty 1200 zł.

Słuszność trzeba zatem przyznać żalącej, że zaskarżone postanowienie zapadło

z naruszeniem art. 100 k.p.c. i uchyla się spod kontroli umożliwiającej jego

weryfikację. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji, na

podstawie art. 39815 § 1 zd. 1 w zw. z art. 3941§ 3 k.p.c.