Supreme Court dismisses appeal on civil litigation costs, ruling appellate court's assessment of facts is non-reviewable.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the district court's order awarding litigation costs. The plaintiff argued the lower court violated cost statutes by failing to apply special circumstances, but the Supreme Court held that the appellate court's evaluation of facts and legal qualification is not subject to cassation review. Consequently, the Supreme Court upheld the district court's decision to award costs based on its own assessment of the case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 102 k.p.c.; Art. 109 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; The appellate court's assessment of facts and legal qualification regarding litigation costs is not subject to cassation review.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 60/10
POSTANOWIENIE
Dnia 17 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
SSA Anna Kozłowska
w sprawie z powództwa Z. W.
przeciwko K. S. i R. F.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2010 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 grudnia 2009 r.,
sygn. akt II Cz (…), II Cz (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w K.
zmienił wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 sierpnia 2009 r. zasądził od powódki na
rzecz pozwanych solidarnie kwotę 3 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz
zasądził od powódki na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 936 zł tytułem zwrotu
kosztów
postępowania
zażaleniowego.
W
zażaleniu
powódka
zaskarżyła
to
postanowienie w części dotyczącej zasadzenia od niej kosztów postępowania
zażaleniowego, zarzucając naruszeni art. 102 k.p.c. i art. 109 ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Trafnie skarżąca wskazuje, że art. 109 ustawy o kosztach sądowych nie nakłada
na sąd rygorów obowiązujących przy postępowaniu dowodowym. Sąd dokonując oceny
czy zachodzi wyjątkowy przypadek, o którym mowa w art. 102 k.p.c. może więc
stosować środki uznane przez sąd jako przydatne. Jak wynika z uzasadnienia
zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy uznał, że w brew opinii sądu Rejonowego
w przypadku powódki nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, gdyż powinna
znaleźć zastosowanie podstawowa zasada dotycząca kosztów wyrażona w art. 98 k.p.c.
Ocena Sądu Okręgowego sprowadza się więc nie do tego, że zmieniła się sytuacja
materialna powódki, lecz że jej sytuację niewłaściwie zakwalifikował Sąd Rejonowy
uznając, iż w jej przypadku można zastosować art. 102 k.p.c. Tak ocena Sądu
odwoławczego jako dotyczącą ustaleń faktów i ich oceny nie poddaj się kontroli
kasacyjnej. Skoro Sąd Okręgowy uznał, że w przypadku powódki brak było podstaw do
zastosowania art. 102 k.p.c., przy orzekaniu o kosztach postępowania przed pierwszą
instancja, to konsekwentnie nie zastosował także tego przepisu, przy orzekaniu o
kosztach postępowania zażaleniowego.
Mając na uwadze powyższe względy zarzuty podniesione w zażaleniu nie
zasługują na uwzględnienie. W tej sytuacji Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814
k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., oddalił zażalenie.