Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 57/07 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal by correcting lower court's value assessment error under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 57/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a cassation appeal regarding the value of the subject matter in a claim for delivery. The lower courts had incorrectly fixed the value at 45,800 zł, whereas the Supreme Court determined the correct value was 279,380 zł based on the plaintiff's initial claim and the defendant's lack of timely objection. Consequently, the Supreme Court ruled that the appellate court erred in deeming the appeal inadmissible due to the value being below the 50,000 zł threshold.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 25 § 1 i 2 k.p.c.; Art. 26 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: The value of the subject matter determined by the court upon service of the claim cannot be re-examined in subsequent proceedings unless the defendant raises an objection before engaging in the dispute on the merits.

Parole chiave

Generato dall'IA
value of subject matter cassation appeal admissibility Civil Procedure Code claim for delivery court value assessment timely objection requirement procedural error correction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 25 § 1 i 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 25 § 1 i 2 k.p.c. sąd może sprawdzić wartość przedmiotu
Art. 26 k.p.c.
ponownemu badaniu w dalszym toku postępowania (art. 26 k.p.c.).
Art. 386 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
(art. 386 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).
Art. 3982 § 1 k.p.c.
z czym art. 3982 § 1 k.p.c. nie mógł stanowić podstawy oceny skargi jako
Art. 200 § 2 k.p.c.
związanie sądu wyższego rzędu, o którym mowa w art. 200 § 2 k.p.c. dotyczy
Art. 19 § 2 k.p.c.
oznaczenia tej wartości w chwili wnoszenia pozwu (art. 19 § 2 k.p.c.) i nie podlega
art. 26 k.p.c
ponownemu badaniu w dalszym toku postępowania (art. 26 k.p.c.).
art. 25 § 1 k.p.c
oznaczonej w pozwie nastąpiło na podstawie art. 25 § 1 k.p.c.
art. 200 § 2 k.p.c
związanie sądu wyższego rzędu, o którym mowa w art. 200 § 2 k.p.c.
art. 19 § 2 k.p.c
oznaczenia tej wartości w chwili wnoszenia pozwu (art. 19 § 2 k.p.c.) i nie podlega

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 57/07

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa "A." S.A.

przeciwko "T." Sp. z o.o.

o wydanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 grudnia 2007 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 lipca 2007 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

W pozwie o wydanie rzeczy, skierowanym do Sądu Rejonowego w K.,

powód

oznaczył

wartość

przedmiotu

sporu

na

kwotę

20.000,-

złotych.

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2005 r. (k – 30) Sąd Rejonowy sprawdził

wartość przedmiotu sporu i ustalił ją na kwotę 279.380,00 złotych, oraz stwierdzając

swoją niewłaściwość rzeczową przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w K. Sąd

Okręgowy wezwał powoda do uiszczenia wpisu od pozwu w kwocie stosownej ze

względu na wartość przedmiotu sporu ustaloną przez Sąd Rejonowy, a po

uiszczeniu przez powoda tej kwoty doręczył pozwanej Spółce odpis pozwu. W

odpowiedzi na pozew pozwana wdała się w spór co do istoty sprawy nie podnosząc

uprzednio zarzutów odnośnie do wartości przedmiotu sporu. W toku procesu, po

wydaniu przez biegłego opinii, w której określona została na kwotę 45.800,- zł

wartość rzeczy będącej przedmiotem żądania powoda, powód wniósł o zmianę

postanowienia Sądu Rejonowego w przedmiocie ustalenia wartości przedmiotu

sporu przez określenie tej wartości na kwotę 45.800,- złotych. Postanowieniem z

dnia 23 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy zmienił wymienione postanowienie i ustalił

wartość przedmiotu sporu na kwotę 45.800,- złotych jednocześnie ustalając inną

wysokość wpisu od pozwu. Zwrócił też powodowi kwotę 12.263,- złotych,

stanowiącą różnicę pomiędzy uiszczonym wpisem w kwocie 15.569,- złotych a

obliczonym stosownie do nowej wartości przedmiotu sporu. Wyrokiem z dnia 30

listopada 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił powództwo. Sąd Apelacyjny,

uwzględniając apelację powoda, zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten

sposób, że nakazał pozwanej, aby wydała powodowi rzecz wskazaną w pozwie za

jednoczesną zapłatą na rzecz pozwanej kwoty 229.000,- złotych i oddalił

powództwo w pozostałej części.

W skardze kasacyjnej powód zaskarżył powyższy wyrok w całości

oznaczając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 229.000,- złotych. Sąd

Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną jako

niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą niż

50.000,- złotych. Wskazał, że ustalona wartość przedmiotu sporu opiewała na

kwotę 45.800,- złotych i taka kwota była też przedmiotem postępowania

apelacyjnego, w związku z czym, jak również wobec braku podstaw do przyjęcia,

że w postępowaniu apelacyjnym doszło do rozszerzenia powództwa lub zasądzenia

ponad żądanie, wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej nie mogła

być wyższa od w/w wartości przedmiotu sporu ani wartości przedmiotu zaskarżenia

w apelacji.

Rozpoznając zażalenie powoda Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 25 § 1 i 2 k.p.c. sąd może sprawdzić wartość przedmiotu

sporu oznaczoną przez powoda z tym, że po doręczeniu pozwu może tego

dokonać jedynie na zarzut pozwanego i to zgłoszony przed wdaniem się w spór co

do istoty sprawy. Po ustaleniu w ten sposób, wartość przedmiotu sporu nie podlega

ponownemu badaniu w dalszym toku postępowania (art. 26 k.p.c.).

W

rozpoznawanej

sprawie

sprawdzenie

wartości

przedmiotu

sporu

oznaczonej w pozwie nastąpiło na podstawie art. 25 § 1 k.p.c. i Sąd Rejonowy

wydał w tym przedmiocie postanowienie.

Brak było podstaw do zmiany tego postanowienia przez Sąd Okręgowy. Nie

związanie sądu wyższego rzędu, o którym mowa w art. 200 § 2 k.p.c. dotyczy

postanowienia o przekazaniu, natomiast nie dotyczy postanowienia o sprawdzeniu

i ustaleniu wartości przedmiotu sporu chyba, że po doręczeniu przez ten sąd pozwu

strona

pozwana

we

właściwym

czasie

podniesienie

stosowny

zarzut;

w rozpoznawanej sprawie nie miało to miejsca. Wbrew, chybionym z gruntu

i niepodlegającym uwzględnieniu, wnioskom powoda o zmianę oznaczenia wartości

przedmiotu sporu w toku postępowania przed Sądem Okręgowym i wbrew ocenie

Sądu Apelacyjnego w zaskarżonym postanowieniu, wartością przedmiotu sporu

i wartością przedmiotu zaskarżenia w apelacji była kwota 279.380,- złotych.

Nie zmienia tego w niczym okoliczność, że do wydania przez Sąd Okręgowy

postanowienia z dnia 23 listopada 2006 r. doszło z inicjatywy powoda przy

jednoczesnej bezczynności w tym zakresie strony pozwanej. Odnośnie do wartości

przedmiotu sporu dyspozycyjność strony powodowej ograniczona jest do

oznaczenia tej wartości w chwili wnoszenia pozwu (art. 19 § 2 k.p.c.) i nie podlega

następnie korekcie – z zastrzeżeniem art. 25 § 1 i 2 k.p.c. - choćby powód zmienił

w tej kwestii stanowisko i choćby okazało się na podstawie wyników postępowania

dowodowego dotyczącego meritum sprawy, że przedmiot sporu przedstawiał

rzeczywistą wartość inną aniżeli wskazał to powód.

Z przedstawionych względów należało uznać, że wartość przedmiotu

zaskarżenia została oznaczona w skardze kasacyjnej prawidłowo, w związku

z czym art. 3982 § 1 k.p.c. nie mógł stanowić podstawy oceny skargi jako

niedopuszczalnej.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie

(art. 386 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).