Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 55/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against dismissal of unpayable lawyer's appeal under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 55/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject an unpayable appeal filed by a professional lawyer. The plaintiff argued that the relevant Civil Procedure Code provision had been repealed and was unconstitutional, citing a Constitutional Court ruling. The court held that the Constitutional Court had previously validated the provision's constitutionality and that the repeal only applies to specific transitional cases, leaving the general rule of dismissal for unpayable professional appeals in force.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji; Art. 78 Konstytucji; Although repealed by the legislature, the provision remains applicable in transitional cases where appeals by professional lawyers are unpayable, as confirmed by the Constitutional Court's prior validation of its constitutionality.

Parole chiave

Generato dall'IA
unpaid legal fees professional lawyer appeal dismissal Civil Procedure Code Constitutional validity transitional provisions legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 1302 § 3 k.p.c.
Wskazał, że art. 1302 § 3 k.p.c. stracił moc z dniem 1 lipca 2009 r.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
art. 1302 § 3 k.p.c. z art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji, które to wzorce
art. 78 Konstytucji
1 oraz art. 78 Konstytucji, które to wzorce
art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
znajduje on zastosowanie (patrz w szczególności art. 8 ust.
art. 1302 § 3 k.p.c
Wskazał, że art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 3701 k.p.c
konstytucyjności art. 3701 k.p.c., to jednak – zdaniem skarżącego – w całej rozciągłości

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Trybunał Konstytucyjny z dnia 20 maja 2008 r., sygn. P 18/07
Trybunał Konstytucyjny z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. SK 33/07
Trybunał Konstytucyjny z dnia 28 maja 2009 r., sygn. P 87/09
Trybunał Konstytucyjny z dnia 14 września 2009 r., sygn. SK 47/07

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 55/10

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa L. K.

przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego w K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2010 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 sierpnia 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny na podstawie art. 1302

§ 3 k.p.c. odrzucił apelację powoda wniesioną przez pełnomocnika adw. R. M., a to z tej

przyczyny, że nie została należycie opłacona.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o jego uchylenie.

Wskazał, że art. 1302 § 3 k.p.c. stracił moc z dniem 1 lipca 2009 r. na skutek jego

uchylenia przez ustawodawcę. Wśród motywów jego uchylenia ustawodawca miał

kierować się m.in. – rozstrzygnięciem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008

r., sygn. P 18/07. Jakkolwiek Trybunał rozpatrywał w tym wyroku zagadnienie

konstytucyjności art. 3701 k.p.c., to jednak – zdaniem skarżącego – w całej rozciągłości

argumentacja Trybunału daje się stosować w odniesieniu do art. 130 2 § 3 k.p.c. Nie

uzasadnia to wiec stosowania tak surowego środka jakim jest odrzucenie środka

odwoławczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawione przez skarżącego zagadnienie zgodności z Konstytucją RP art.

1302 § 3 k.p.c. zostało rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny w trzech wyrokach z dnia 17 listopada 2008 r. sygn. SK 33/07, z dnia 28 maja 2009 r. sygn. P 87/09 oraz z

dnia 14 września 2009 r. sygn. SK 47/07. Trybunał Konstytucyjny uznał że odrzucenie

odpowiednio apelacji, zażalenia i zarzutów od nakazu zapłaty, które nie zostały

opłacone, a wnoszone były przez profesjonalnego pełnomocnika, było dopuszczalne w

świetle Konstytucji RP. Nie zachodziła zdaniem Trybunału Konstytucyjnego niezgodność

art. 1302 § 3 k.p.c. z art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji, które to wzorce

konstytucyjności proponował pełnomocnik skarżącego w zażaleniu. Jakkolwiek zatem

ustawodawca uchylił przepis art. 1302 § 3 k.p.c., to jednak w przypadkach, w których

znajduje on zastosowanie (patrz w szczególności art. 8 ust. 1 ustawy z dania 5 grudnia

2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych

ustaw, Dz. U. Nr 234, poz. 1571), środki odwoławcze wnoszone przez pełnomocników a

nieopłacone należycie podlegają odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.