Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 54/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal due to lack of appeal request and failure to serve reasoned judgment.

Numero d'incarto III CZ 54/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against the appellate court's decision to award damages. The appellant failed to include a specific request for the appeal's admission in the cassation petition and did not properly request the service of a reasoned judgment, which is a mandatory prerequisite for filing a cassation. Consequently, the court found the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 3986 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it lacks a specific request for its admission or if the appellant failed to request the service of a reasoned judgment, as these are mandatory procedural prerequisites.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility request for admission reasoned judgment service Civil Procedure Code procedural prerequisites

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 skarga kasacyjna powinna
Art. 3985 § 1 k.p.c.
zawartego w art. 3985 § 1 k.p.c. i nie żądał doręczenia wyroku z uzasadnieniem.
Art. 3986 k.p.c.
postanowienie odpowiadało prawu (art. 3986 k.p.c.) a zarzuty zażalenia są
Art. 394 § 1 and 3 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy oddalił je na podstawie art. 394 1 § 1
Art. 39814 k.p.c.
i 3 k.p.c., w związku z art. 39814 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c
zawartego w art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 387 k.p.c
wymagań art. 387 k.p.c. Zgodzić się trzeba z poglądem, że wcześniejsze
art. 387 § 1 k.p.c
zawartego w art. 387 § 1 k.p.c.
art. 3986 k.p.c
postanowienie odpowiadało prawu (art. 3986 k.p.c.) a zarzuty zażalenia są
art. 39814 k.p.c
i 3 k.p.c., w związku z art. 39814 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 54/06

POSTANOWIENIE

Dnia 14 września 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M.S.

przeciwko „I.” S.A.

o zapłatę,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 14 września 2006 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny, po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji powoda,

wyrokiem z 23 listopada 2005 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób,

że zasądził od pozwanego przedsiębiorstwa „I.” S.A., dodatkowo kwotę 118 418,19

zł (bez orzekania o odsetkach) oraz orzekł o kosztach procesu i należnościach

Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych opłat sądowych; nie oddalił natomiast

apelacji w jakiejkolwiek części.

Wyrok

ten

zaskarżył

powód,

reprezentowany

przez

zawodowego

pełnomocnika. Wnosząc skargę kasacyjną, błędnie oznaczoną, jak stwierdził Sąd

Apelacyjny - mianem kasacji, dotyczącą części objętej pktem Ia (zasądzającym

wymienioną wyżej kwotę 118 418,19 zł) skarżący dodał: „odnośnie uzupełnienia

tego wyroku o orzeczenie zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda odsetek

ustawowych za zwłokę od kwoty 118.418,19 zł...”.

Dodać należy, że powód w dniu 22 grudnia 2005 r. złożył wniosek

o uzupełnienie wyroku Sądu Apelacyjnego ogłoszonego (k. 1052) 23 listopada

2005 r. powołując się na bieg terminu od doręczenia wyroku z uzasadnieniem.

Wniosek ten został odrzucony.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z 14 lutego 2006 r. odrzucił skargę

kasacyjną, przede wszystkim ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano też, że apelacja nie zawierała wniosku

o zasądzenie odsetek od żądanej sumy świadczenia głównego, dlatego wyrok

sądu odwoławczego nie zawiera orzeczenia o jej oddaleniu w jakiejkolwiek części,

oraz stwierdzono nieusuwalny brak skargi w postaci nie zamieszczenia w niej

wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania.

Ponadto Sąd Apelacyjny wskazał, że powód nie dopełnił wymagania

zawartego w art. 3985 § 1 k.p.c. i nie żądał doręczenia wyroku z uzasadnieniem.

Pełnomocnik składając wniosek w dniu 24 listopada 2005 r. „o uzasadnienie

wyroku” wyraźnie zastrzegał, że „niniejszy wniosek nie stanowi zapowiedzi kasacji”

lecz podyktowany jest

koniecznością

postępowania układowego.

złożenia

tych

dokumentów do

akt

W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powód

podnosi, że żądanie pozwu dotyczyło również odsetek i do tego żądania odwoływał

się powód w apelacji, a zatem domagał się należności z odsetkami. Co do wniosku

o sporządzenie uzasadnienia wyroku twierdzi, że składał go dwukrotnie 24 i 28

listopada 2005 r., nie uzasadnia jednak tego twierdzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód wnosząc apelację zawarł w punkcie I. jej wniosku następujące

sformułowanie dotyczące

zmiany wyroku Sądu Okręgowego: „/.../ na korzyść

powoda przez zasądzenie przez Sąd pełnej kwoty należności zgłoszonej

w żądaniu pozwu, tj. poza zasądzoną w pkt I wyroku kwotą 101.495,42 (słownie:

sto jeden tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt pięć tysięcy złotych 42/100) tj.

dodatkowo kwotę 118.418,19 zł (słownie: sto osiemnaście tysięcy czterysta

osiemnaście złotych 19/100)”.

Przy ocenie, czy ogólne pojęcie należności obejmuje świadczenie główne

i uboczne (odsetki) nie można pomijać dalszych okoliczności, tj. odrębnego

wskazania w żądaniu pozwu należności głównej i ubocznej a następnie

doprecyzowania we wniosku apelacji kwot odnoszących się tylko do świadczenia

głównego. W takim wypadku Sąd Apelacyjny nie naruszył zasad wykładni

językowej ani logicznej tekstu apelacji wyprowadzając wniosek, że skarżący nie

domagał się już odsetek od żądanej kwoty należności głównej. Należy dodać, że

o zakresie zaskarżenia decyduje strona wnosząca środek odwoławczy i do niej

należy dostatecznie wyraźne określenie żądania. Dalsze próby uniknięcia

niekorzystnych następstw przytoczonego sformułowania okazały się nieskuteczne

ze względu na spóźnienie wniosku o uzupełnienie wyroku. Trzeba jednak dodać, że

powyższe

zdanie

nie

oznacza

jakiegokolwiek

zapatrywania

co

do

jego

dopuszczalności i zasadności. W opisanym stanie należy jednak uznać, że wyrok

Sądu drugiej instancji nie zawiera rozstrzygnięcia o odsetkach za opóźnienie

w zapłacie kwoty zasądzonej przez ten Sąd ponad kwotę zasądzoną przez Sąd

pierwszej instancji. Brak rozstrzygnięcia uniemożliwia więc zaskarżenie wyroku

w tej części skargą kasacyjną. Do takiego samego wniosku prowadzi rozpatrywanie

zażalenia na podstawie konstrukcji gravamen, czyli wymagania przesłanki

dopuszczalności skargi wyrażającej się w różnicy (na niekorzyść skarżącego)

miedzy żądaniem a wydanym orzeczeniem.

Drugą przyczyną odrzucenia skargi był brak wniosku o przyjęcie skargi do

rozpoznania. W tej części zażalenia należy zgodzić się z zarzutem zażalenia co do

jego istnienia. Taki sens należy przypisać twierdzeniu strony, że „uzasadnione jest

rozpoznanie kasacji”. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 skarga kasacyjna powinna

jednak zawierać nie tylko wniosek o przyjęcie do rozpoznania ale i jego

uzasadnienie. W razie powoływania się na oczywiste naruszenie prawa

obowiązkiem skarżącego jest wykazanie tej oczywistości, tj. wyższego stopnia

naruszenia przepisów powołanych w ramach podstawy skargi. Jako przypadki

oczywiste należy uznać wykładnię lub stosowanie prawa wbrew utrwalonej

i jednolitej praktyce sądowej, nie podlegają natomiast tej klasyfikacji wypadki

wątpliwe pozostawiające pewien zakres swobody. Wymagania należytego

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia

odwołanie się do uzasadnienia jej podstaw, ponieważ obydwa elementy

konstrukcyjne (podstawy i wniosek o przyjęcie) są badane w innych fazach

postępowania kasacyjnego i przez odmienne składy orzekające. Dlatego brak

uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi również

samoistną podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej.

Trzecią podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego zażaleniem stanowił brak

wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W tej kwestii należy odróżnić

prawidłowość wniosku złożonego przez skarżącego od jego skuteczności.

Domagając się „uzasadnienia wyroku” już w dniu 24 listopada 2005 r. powód

wyraźnie

zastrzegał,

że

wniosek

„nie

stanowi

zapowiedzi

kasacji”,

lecz

podyktowany jest „koniecznością złożenia tych akt dokumentów do postępowania

układowego”. Również w tym wypadku brak precyzji użytych przez powoda

sformułowań skłonił Sąd Apelacyjny do oceny, że żądanie to nie spełniało

wymagań art. 387 k.p.c. Zgodzić się trzeba z poglądem, że wcześniejsze

zapewnienia strony kierowane do Sądu, o braku woli wniesienia skargi kasacyjnej,

nie mają znaczenia procesowego i mogą być zmieniane, jednak określenie

przedmiotu żądania ograniczonego do „uzasadnienia” odbiegające od wymagania

zawartego w art. 387 § 1 k.p.c. oraz określenie celu żądanego dokumentu (złożenie

do akt innego postępowania) usprawiedliwiały ocenę, że skarżący pominął

konieczny etap zaskarżania skargą kasacyjną, tj. żądania doręczenia wyroku

z uzasadnieniem. Ponieważ doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem stanowi

początek biegu terminu do wniesienia skargi (art. 3985 § 1 k.p.c.) należy uznać,

że podobnie jak przy zaskarżaniu orzeczeń sądu drugiej instancji kasacją

(w poprzednim stanie prawnym) zgłoszenie żądania o doręczenie stanowi warunek

prawny zaskarżania orzeczeń prawomocnych skargą kasacyjną.

Przytoczone

rozważania

prowadzą

do

wniosku,

że

zaskarżone

postanowienie odpowiadało prawu (art. 3986 k.p.c.) a zarzuty zażalenia są

nieusprawiedliwione. Dlatego Sąd Najwyższy oddalił je na podstawie art. 394 1 § 1

i 3 k.p.c., w związku z art. 39814 k.p.c.