Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoned request to admit it to review.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal because the request to admit the appeal to review lacked the required legal reasoning. The appellant argued that the entire document served as justification, but the court held that mere assertions of obvious merit are insufficient. Consequently, the appeal was rejected as it failed to meet the mandatory structural requirements for admissibility.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must contain a separately reasoned request to admit it to review, which cannot be satisfied by merely citing statutory grounds or asserting obvious merit without specific motivation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 50/06
POSTANOWIENIE
Dnia 23 sierpnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa C. K.
przeciwko D. Bank PBC S.A. w K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 23 sierpnia 2006 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 18 kwietnia 2006 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 14 grudnia 2005 r. Sąd Apelacyjny
stwierdził, że skarga kasacyjna – wbrew wymaganiu przewidzianemu w art. 3984 §
1 pkt 3 k.p.c. – nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.
W zażaleniu powódka zakwestionowała stanowisko Sądu Apelacyjnego,
podnosząc, że „skarga kasacyjna (...) oparta jest na jednym zarzucie–podstawie
i całe pisemne uzasadnienie zmierza do wykazania oczywistej zasadności tej
skargi”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać – obok
oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona (ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości lub części), przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,
wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu
żądanego uchylenia i zmiany – także wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania i jego uzasadnienie.
Wszystkie te wymagania mają charakter konstrukcyjny i powinny być
spełnione w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca
któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym
w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.
Zarazem każde wymaganie przewidziane w art. 398 4 § 1 k.p.c. ma charakter
samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych.
W skardze wniesionej przez powódkę znalazł się wniosek o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania, jednak – co trafnie ocenił Sąd Apelacyjny – nie został
on uzasadniony, w żadnym bowiem wypadku za takie uzasadnienie nie może być
poczytane pozbawione jakiejkolwiek motywacji sformułowanie, że skarga jest
„oczywiście zasadna”.
Zważywszy ponadto, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania powinno nawiązywać do przesłanek wymienionych w art. 398 9 § 1
k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ
89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135), należy podkreślić, iż samo użycie w skardze
określeń ustawowych zawartych w tym przepisie nie oznacza, że skarga spełnia
ustawowe wymagania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia
2006 r., II CSK 76/05, nie publ.). Nie można także, ze względu na samoistność
każdego z wymagań przewidzianych w art. 3984 § 1 k.p.c., odwoływać się do
uzasadnienia
podstaw
kasacyjnych
i
traktować
go
jako
równoznaczne
z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. np.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00,
OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz z dnia 9 sierpnia 2001 r., I PZ 45/01, OSNP 2003,
nr 15, poz. 359).
W tym stanie rzeczy zażalenie – jako bezzasadne – należało oddalić
(art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
jc