Supreme Court dismisses appeal for inflated litigation value to bypass admissibility threshold under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal, upholding the lower court's rejection of a higher litigation value claim. The appellant initially claimed a dispute value of 20,000 PLN but later attempted to raise it to 60,000 PLN solely to exceed the statutory admissibility threshold for cassation. The court ruled that the plaintiff's initial valuation remains binding unless verified by the court, and the appellant's change was deemed an abuse of process.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 368 § 2 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.; The value of the subject matter of the dispute designated by the plaintiff remains binding throughout the proceedings unless verified by the court, and a unilateral increase solely to meet admissibility thresholds constitutes an abuse of process.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 46/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Iwona KoperSSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa M. T. i A. G.przeciwko A. B.o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r.,zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w N.z dnia 10 sierpnia 2016 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Powódki [...] domagały się w pozwie skierowanym przeciwko A. B. uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Wartość przedmiotu sporu została oznaczona w pozwie na kwotę 20 000 zł.Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Z. uwzględnił powództwo, a Sąd Okręgowy w N. - wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2016 r. - oddalił apelację pozwanego. Składając apelację, pozwany wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 20 000 zł.Wyrok Sądu drugiej instancji został zaskarżony przez pozwanego skargą kasacyjną, w której wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 60 000 zł.Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016 r.
Sąd Okręgowy odrzucił tę skargę, uznał bowiem, że wartość przedmiotu zaskarżenia odbiega od wartości przedmiotu sporu i została zawyżona w celu przekroczenia ustanowionego w art. 3982 § 1 k.p.c. progu dopuszczalności skargi. Pozwany zakwestionował w zażaleniu stanowisko Sądu drugiej instancji. Zarzucił w szczególności, że wartość przedmiotu zaskarżenia to „wartość przedmiotu rzeczywiście podlegającego rozstrzygnięciu”, która „nie może być utożsamiana ani z wartością przedmiotu sporu, ani z wartością przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym”.
Zdaniem skarżącego, wskazana w skardze wartość odzwierciedla rynkową wartość nieruchomości będącej przedmiotem sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oznaczenie wartości przedmiotu sporu należy do powoda, a wskazana przez niego wartość w zasadzie nie podlega zmianom, także w toku instancji, chyba że zostanie sprawdzona przez sąd na podstawie art. 25 k.p.c. albo gdy dojdzie do rozszerzenia powództwa lub orzeczenia ponad żądanie (art. 368 § 2 k.p.c.). W niektórych wypadkach, gdy przewiduje to ustawa, zmiana wartości przedmiotu sprawy następuje na skutek orzeczenia sądu (np. art. 684 k.p.c.).
W orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się również, że wskazana przez powoda wartość przedmiotu sporu, która nie została sprawdzona przez sąd pierwszej instancji (art. 25 k.p.c.), pozostaje aktualna w postępowaniu apelacyjnym (art. 368 § 2 k.p.c.), a następnie w postępowaniu kasacyjnym (art. 368 § 2 w związku z art. 3984 § 3 i art. 39821 k.p.c.) (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2001 r., V CKN 391/01, "Izba Cywilna" 2002, nr 3, s. 54, z dnia 20 października 2008 r., I PZ 26/08, OSNP 2010, nr 5–6, poz. 67, z dnia 23 września 2010 r., III CZ 35/10, nie publ., albo z dnia 29 czerwca 2016 r., III CZ 25/16, nie publ.).W tym stanie rzeczy, skoro wartość przedmiotu sporu została określona przez powodów na kwotę 20 000 zł, czego pozwany nie zakwestionował ani w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, ani w apelacji, a dopiero wnosząc skargę kasacyjną wskazał kwotę 60 000 zł, to trafny jest wniosek Sądu drugiej instancji, że nastąpiło to sprzecznie z zasadą stałości wartości przedmiotu sporu, wyłącznie w celu przekroczenia ustanowionego w art. 3982 § 1 k.p.c. progu dopuszczalności skargi.
Z tych względów, wobec oczywistej niezasadności zażalenia, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 385 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.). jw kc