Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 45/17 Generato dall'IA

Appeal dismissed: Expert opinion created after final judgment cannot ground a retrial under Art. 403 § 2 CPC.

Numero d'incarto III CZ 45/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the district court's rejection of a retrial request. The defendant argued that a newly discovered expert opinion obtained in August 2014 should have been admissible, claiming he could not have used it earlier. The court ruled that the opinion was created after the final judgment and therefore did not exist during the original proceedings, failing the statutory requirements for a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A new piece of evidence discovered after the final judgment cannot serve as a ground for a retrial under Article 403 § 2 of the Code of Civil Procedure.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial grounds new evidence post-judgment evidence expert opinion Code of Civil Procedure procedural bar final judgment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
410 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wykładnia art. 403 § 2 k.p.c. była przedmiotem licznych wypowiedzi doktryny i judykatury i jej kolejne, szczegółowe omawianie w tym miejscu jest zbędne.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Konsekwencją uznania, że skarga pozwanego nie została oparta na ustawowej podstawie było jej odrzucenie - art. 410 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wykładnia art.
Art. 398 § 14 k.p.c.
i skargę odrzucił.Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego, jako bezzasadne na podstawie art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.jw r.g.
art. 403 § 2 k.p.c
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Okręgowy wskazał, że na podstawie art. 403 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
Konsekwencją uznania, że skarga pozwanego nie została oparta na ustawowej podstawie było jej odrzucenie - art. 410 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wykładnia art.
art. 39814 k.p.c
i skargę odrzucił.Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego, jako bezzasadne na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.jw r.g.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III PZP 63/68
uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 45/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Strzelczyk‎SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi pozwanegoo wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w T. dnia 19 września 2011 r., sygn. akt V GC (...), w sprawie z powództwa Z. P.‎przeciwko W. K.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2017 r.,‎zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt XII Ga (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 października 2014 r. pozwany W. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 19 września 2011 r., w sprawie V GC (...), domagając się uchylenia wyroku w całości, oddalenia powództwa oraz zasądzenia na jego rzecz od powoda kosztów postępowania.Pozwany, jako podstawę skargi o wznowienie powołał wykrycie środka dowodowego w postaci prywatnej opinii biegłego, którym nie dysponował na dzień wyrokowania, a który uzyskał w sierpniu 2014 r.Zaskarżonym przez pozwanego postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 r.

Sąd Okręgowy w K. odrzucił jego skargę o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Okręgowy wskazał, że na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.Możliwość wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 in fine k.p.c. jest zatem uzależniona od łącznego zaistnienia trzech przesłanek, po pierwsze - wykrycia po uprawomocnieniu wyroku nowych faktów lub środków dowodowych, które istniały w toku postępowania, ale nie zostały w nim powołane, po drugie - możliwości ich wpływu na wynik sprawy oraz po trzecie - niemożności skorzystania z nich przez stronę w poprzednim postępowaniu.

Jak wskazuje się w orzecznictwie podstawą wznowienia postępowania na zasadzie art. 403 § 2 k.p.c. mogą być takie nowe okoliczności oraz środki dowodowe, które zaistniały przed rozstrzygnięciem sporu - w trakcie postępowania i przed jego zakończeniem.Sąd Okręgowy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie pozwany wniósł o wznowienie postępowania na tej podstawie, że uzyskał nowy środek dowodowy w postaci opinii prywatnej, którym nie mógł dysponować w poprzednim postępowaniu, a który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z treści dokumentu opinia ta została sporządzona przez biegłą A.

L. w dniach 13 do 20 sierpnia 2014 r., a zatem już po prawomocnym zakończeniu postępowania.Mając to na względzie Sąd Okręgowy stwierdził, że w sprawie nie doszło do późniejszego wykrycia środka dowodowego, który mógłby mieć wpływ na jej wynik, a z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Środek dowodowy, na który powołuje się skarżący nie istniał, bowiem przed prawomocnym zakończeniem postępowania objętego skargą o wznowienie postępowania. W sytuacji, gdy środek dowodowy powstał już po prawomocnym zakończeniu postępowania, nie można przyjąć, że nie mógł zostać wykryty, gdyż w czasie trwania postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem w ogóle nie istniał.

Konsekwencją uznania, że skarga pozwanego nie została oparta na ustawowej podstawie było jej odrzucenie - art. 410 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wykładnia art. 403 § 2 k.p.c. była przedmiotem licznych wypowiedzi doktryny i judykatury i jej kolejne, szczegółowe omawianie w tym miejscu jest zbędne. Wystarczy przypomnieć, że według dominującego stanowiska wykrycie okoliczności faktycznych lub dowodów w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy jedynie faktów i środków dowodowych, które istniały już przed uprawomocnieniem się zaskarżonego orzeczenia.

Innymi słowy środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi ustawowej podstawy wznowienia postępowania przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. (por. uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz. 208).Wbrew temu, co podnosi pozwany w swoim zażaleniu kwestia ta nie jest sporna ani w doktrynie, ani w orzecznictwie i nie ma żadnych powodów aby przyjmować wykładnię art. 403 § 2 k.p.c. zaproponowaną przez skarżącego. W badanej sprawie Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił i przyjął, że powołana w skardze pozwanego prywatna opinia sporządzona przez biegłą A.

L. powstała już po uprawomocnieniu się zaskarżonego wyroku, a zatem nie mogła stanowić środka dowodowego w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Kwestię tę Sąd drugiej instancji szczegółowo omówił i wyczerpująco uzasadnił w swoim orzeczeniu. Skoro skarga pozwanego nie została oparta na ustawowej podstawie, to Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 410 § 1 k.p.c. i skargę odrzucił.Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego, jako bezzasadne na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.jw r.g.