Supreme Court allows cassation appeal dismissed for late fee payment, ruling transfer order date counts as payment date.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the Regional Court's dismissal of a cassation appeal, which had been rejected due to alleged late court fee payment. The applicant argued that the bank transfer order dated July 2, 2015, constituted timely payment, whereas the lower court required proof of the account credit on July 3. The court held that a bank transfer is a composite act where the date of the bank's acceptance of the transfer order determines payment, not the subsequent credit date. Consequently, the applicant fulfilled the payment obligation on July 2, before the deadline expired.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3986 § 2 k.p.c.; art. 13 § 2 k.p.c.: A bank transfer constitutes a composite act where the date of the bank's acceptance of the transfer order from the party determines the date of fee payment, not the date the funds are credited to the court's account.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 45/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący)SSN Irena Gromska-SzusterSSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z wniosku M. B.przy uczestnictwie A. B. o rozgraniczenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 października 2015 r.,zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcachz dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt II WSC 21/15, uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy na podstawie art. 3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że wezwanie do uiszczenia części opłaty od skargi zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 25 czerwca 2015 r. Część opłaty, od której nie został on zwolniony przez sąd, powinien wnieść do 2 lipca 2015 r., a uczynił to dopiero 3 lipca 2015 r. W zażaleniu wnioskodawca zakwestionował zasadność odrzucenia wniesionej przez niego skargi kasacyjnej.
Do zażalenia dołączył potwierdzenie przelewu bankowego z „datą operacji 2015-07-02”, sporządzone zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U.2015.128 ze zm.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przelew bankowy jest operacją złożoną. Obejmuje kilka następujących po sobie, rozłożonych w czasie czynności. W innym zatem dniu może nastąpić udzielenie bankowi polecenia przelewu, a w innym dniu uznanie przez bank rachunku osoby, na którą przelew, zgodnie z poleceniem, ma nastąpić. Według poglądu dominującego w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jeżeli udzielone bankowi polecenie przelewu zostało – tak jak w rozpatrywanym przypadku – wykonane, dniem uiszczenia opłaty sądowej przelewem bankowym jest dzień przyjęcia przez bank polecenia przelewu od strony (uczestnika postępowania), a nie dzień uznania przelaną kwotą rachunku bankowego sądu (zob. w szczególności uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2003 r., III CZP 28/03, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2008 r., V CZ 40/08, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2014 r., III CZP 112/13, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2015 r., II CZ 29/15).
W konsekwencji w świetle wskazanego, dominującego w orzecznictwie poglądu nie było podstaw do uznania, że wnioskodawca uiścił opłatę sądową od skargi kasacyjnej dopiero – tak jak przyjął Sąd Okręgowy - w dniu 3 lipca 2015 r., kiedy zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy potwierdzeniem nastąpiło uznanie przelaną kwotą rachunku sądu. Wnioskodawca wywiązał się z obowiązku uiszczenia należnej opłaty sądowej już w dniu 2 lipca 2015 r., kiedy udzielił swemu bankowi, potwierdzonego dokumentem sporządzonym zgodnie z art. 7 Prawa bankowego, polecenia przelania kwoty należnej opłaty z rachunku prowadzonego dla niego na rachunek bankowy sądu – a zatem jeszcze przed upływem wyznaczonego mu tygodniowego terminu do wniesienia tej opłaty.
Mając to na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.).