Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 45/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial as new evidence was discoverable during the original proceedings.

Numero d'incarto III CZ 45/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the County Court's refusal to grant a retrial request by the Municipality of L. The municipality argued for a retrial based on new circumstances, but the Court found these facts were already known or discoverable during the original trial. Consequently, the Court ruled that the statutory requirements for a retrial under the Code of Civil Procedure were not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 k.p.c.: A request for retrial based on new facts is inadmissible if those facts were discoverable by the party during the original proceedings or if the evidentiary means arose after the proceedings concluded.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new evidence discoverability code of civil procedure municipal liability road construction procedural bar

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
„Wykrycie”, o którym mowa w art. 403 § 2 k.p.c., odnosi się do okoliczności
Art. 410 k.p.c.
Zgodnie z art. 410 k.p.c. sąd na posiedzeniu niejawnym bada skargę
Art. 398 § 14 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 14 k.p.c.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
art. 410 k.p.c
Zgodnie z art. 410 k.p.c.
art. 410 § 2 k.p.c
ustawowych podstawach, sąd zgodnie z art. 410 § 2 k.p.c., powinien te wątpliwości
art. 403 § 2 k.p.c
„Wykrycie”, o którym mowa w art. 403 § 2 k.p.c., odnosi się do okoliczności
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 45/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Maria Szulc

SSA Andrzej Niedużak (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku M. M.

przy uczestnictwie Gminy L., i innych o ustanowienie drogi koniecznej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

zażalenia uczestnika Gminy L. na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 29 grudnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę Gminy L. o

wznowienie postępowania w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej, zakończonej

postanowieniem tego Sądu z dnia 28 października 2010 r. Zdaniem Sądu

Okręgowego skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

W

złożonym

zażaleniu

skarżąca

wnosiła

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia przytaczając okoliczności uzasadniające jej zdaniem wznowienie

postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 410 k.p.c. sąd na posiedzeniu niejawnym bada skargę

o wznowienie postępowania w zakresie zachowania terminu do jej wniesienia,

dopuszczalności i oparcia na ustawowej podstawie. W postanowieniu z dnia 26

września 2007 r. (IV CZ 48/07 – niepubl.) Sąd Najwyższy wskazał, że badanie to

nie może ograniczać się jedynie do oceny twierdzeń zawartych w skardze i jej

uzasadnieniu, lecz powinno także uwzględniać powołane w niej dowody załączone

do skargi. Jeżeli zachodzą wątpliwości czy skarżący dochował przepisanego

terminu lub wątpliwości co do dopuszczalności skargi i oparcia skargi na

ustawowych podstawach, sąd zgodnie z art. 410 § 2 k.p.c., powinien te wątpliwości

wyjaśnić wzywając skarżącego,

aby

wskazane

w

skardze

okoliczności

uprawdopodobnił. Jeśli w wyniku tych czynności, podjęte przez sąd wątpliwości nie

zostaną

usunięte,

skargę

o

wznowienie

postępowania

należy

odrzucić.

Jeżeli skargę oparto na podstawach restytucyjnych określonych w art. 403 § 2

k.p.c., sąd bada, czy istotnie przytoczone fakty i dowody zostały przez stronę

wykryte w czasie, gdy nie było już możliwe

powołanie

ich

w

sprawie

prawomocnie zakończonej oraz czy fakty te i dowody istotnie mogły mieć wpływ na

wynik sprawy. Nie chodzi o ocenę, że skarżący udowodnił rzeczywisty wpływ

nowych faktów i dowodów na wynik sprawy, ale o ocenę, że uprawdopodobnił tę

przesłankę (por. też postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r.,

V CZ 50/11 – niepubl., z dnia 18 stycznia 2012 r., II CZ 146/11 – niepubl.).

W judykaturze Sądu Najwyższego wielokrotnie wyrażany był pogląd, że dla

przyjęcia, iż skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, nie wystarcza

samo

sformułowanie

przez

skarżącego zarzutów w

sposób

odpowiadający

ustawowo określonym podstawom wznowienia. Jeżeli z uzasadnienia skargi

wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi, skarga podlega odrzuceniu (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2009 r., II PO 11/08 - niepubl.,

z dnia 2 grudnia 2011 r., III UZ 28/11 – niepubl.). Restytucyjna podstawa

wznowienia postępowania z art. 403 § 2 in fine k.p.c. jest spełniona, gdy

przytoczone okoliczności faktyczne i dowody są nowe, to znaczy takie, z których

strona nie mogła skorzystać w postępowaniu prawomocnie zakończonym.

„Wykrycie”, o którym mowa w art. 403 § 2 k.p.c., odnosi się do okoliczności

i dowodów w poprzednim

postępowaniu w ogóle nie ujawnionych i wówczas

nieujawnialnych, bo stronie nieznanych. Nie dotyczy to takich okoliczności, które

strona mogła powołać w prawomocnie zakończonym postępowaniu, mając ku temu

obiektywnie

istniejącą

możliwość.

Środek

dowodowy,

który

powstał

po

uprawomocnieniu się wyroku (postanowienia), nie stanowi podstawy wznowienia

przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

25 maja 2011 r., II CZ 20/11 – niepubl., z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 132/11 –

niepubl., z dnia 22 lipca 2008 r., II UZ 31/08 – niepubl.).

Analiza uzasadnienia skargi złożonej przez Gminę L. prowadzi do wniosków

zbieżnych

z

tymi,

jakie

Sąd

Okręgowy

zaprezentował

w

uzasadnieniu

zaskarżonego postanowienia. Nie mieszczą się bowiem w dyspozycji art. 403 § 2 in

fine k.p.c. takie okoliczności i środki dowodowe, które były objęte wnioskami

dowodowymi zgłaszanymi w toku postępowania prawomocnie zakończonego, które

to wnioski przez sądy rozpoznające sprawę zostały oddalone. Podobnie podjęcie

przez Gminę wiedzy o konieczności uzyskania decyzji administracyjnej obejmującej

pozwolenie na wykonanie robót budowlanych, nie stanowi wykrycia okoliczności

faktycznej ani środka dowodowego. Odnośnie do przejęcia przez Gminę odcinka

drogi pozostającej wcześniej w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych

i Autostrad, to skarżąca wprost, także w zażaleniu przyznaje, iż dysponowała

wiedzą w tym przedmiocie już w toku postępowania przed sądami meriti.

Fakt, że definitywne zakończenie procedur z tym związanych nastąpiło później, nie

ma znaczenia dla stanu wiedzy i świadomości Gminy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.