Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 44/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs, ruling poverty alone does not justify exemption from losing party's litigation expenses.

Numero d'incarto III CZ 44/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a lower court ruling that assigned procedural costs to the losing party. The defendant argued that her poor financial situation and age warranted an exemption under the Civil Procedure Code, but the court found this insufficient. The court held that while poverty may justify exemption from court fees, it does not automatically excuse a party from paying the opponent's legal costs if they continue a lost lawsuit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 ust. 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The court may exempt a losing party from costs only in specially justified cases, which require more than merely citing poor financial circumstances or age when continuing a lost litigation.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code litigation costs exemption from costs specially justified cases poverty as defense continuing lost suit social coexistence principles

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 ust. 1 k.p.c.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zasądził na podstawie art. 98
Art. 102 k.p.c.
w rozumieniu art. 102 k.p.c. i w konsekwencji, niezastosowanie tego przepisu.
Art. 398 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej
§ 19 in conjunction with § 6 pkt 2, § 13 ust. 2 pkt 2 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002 on fees for lawyer's activities and the incurring of costs of unpaid legal aid
art. 98 k.p.c
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zasądził na podstawie art. 98
art. 102 k.p.c
w rozumieniu art. 102 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) - tzw.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07, niepubl.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ 26/11, niepubl.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2011 r., II CZ 51/11, niepubl.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 44/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

SSA Andrzej Niedużak

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w K.

przeciwko S. T.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 14 września 2011 r.,

1) oddala zażalenie;

2) przyznaje ze Skarbu Państwa Sądu Okręgowego

pełnomocnikowi powódki adwokatowi K. J. wynagrodzenie

w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych podwyższone o

stawkę podatku VAT tytułem udzielenia nieopłaconej

pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym z urzędu.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zasądził na podstawie art. 98

k.p.c. od pozwanej na rzecz powódki kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania

odwoławczego.

W zażaleniu od tego postanowienia pozwana zarzuciła błędne przyjęcie

przez Sąd drugiej instancji, że nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek

w rozumieniu art. 102 k.p.c. i w konsekwencji, niezastosowanie tego przepisu.

Wniosła o jego zmianę przez nieobciążanie pozwanej kosztami postępowania,

względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Okręgowemu do ponownego

rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd

może nie obciążyć kosztami strony przegrywającej. Przywołany przepis, realizujący

zasadę słuszności, stanowi wyjątek od ogólnej reguły obciążania stron kosztami

procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę jest zobowiązana zwrócić

przeciwnikowi, na jego żądanie, wszystkie koszty niezbędne do celowego

dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) - tzw. zasada

odpowiedzialności za wynik procesu. Hipoteza przepisu art. 102 k.p.c., odwołująca

się do występowania „wypadków szczególnie uzasadnionych", pozostawia sądowi

orzekającemu swobodę oceny, czy fakty związane z przebiegiem procesu, jak

i dotyczące sytuacji życiowej strony, stanowią podstawę do nie obciążania jej

kosztami procesu (por. postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07,

niepubl.). Do kręgu „wypadków szczególnie uzasadnionych” należą okoliczności

zarówno związane z samym przebiegiem procesu, jak i leżące na zewnątrz.

Do pierwszych zaliczane są sytuacje wynikające z charakteru żądania poddanego

rozstrzygnięciu, jego znaczenia dla strony, subiektywne przekonanie strony

o zasadności roszczeń, przedawnienie. Drugie natomiast wyznacza sytuacja

majątkowa i życiowa strony, z tym zastrzeżeniem, że niewystarczające jest

powoływanie się jedynie na trudną sytuację majątkowa, nawet jeśli była podstawą

zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Całokształt okoliczności, które mogłyby uzasadniać zastosowanie tego wyjątku

powinny być ocenione z uwzględnieniem

zasad współżycia społecznego

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ 26/11,

niepubl., z dnia 25 sierpnia 2011 r., II CZ 51/11, niepubl.). Uzasadniając celowość

zastosowania art. 102 k.p.c. pozwana ograniczyła się jedynie do wskazania na

swoją niekorzystną sytuację życiową i majątkową oraz podeszły wiek. Z akt sprawy

wynika, że pozwana, mimo przegranej przed Sądem I instancji, zdecydowała się na

kontynuowanie

procesu,

mając

świadomość

swojej

niekorzystnej

sytuacji

majątkowej oraz życiowej. Jak wskazano wyżej, sam stan majątkowy, czy sytuacja

finansowa nie stanowi okoliczności wyłącznie decydującej o zwolnieniu od kosztów

procesu w pełnym zakresie. O ile bowiem taki stan może uzasadniać zwolnienie

strony

całkowicie

lub

częściowo

od

kosztów

sądowych,

co

wiąże

się

z zagwarantowaniem jej prawa do sądu, o tyle w przypadku kontynuowania

procesu

przegranego

w

pierwszej

instancji,

strona

powinna

liczyć

się

z obowiązkiem pokrycia kosztów obrony strony przeciwnej. Przyjąć zatem należało,

że pozwana nie wykazała przesłanek, które uzasadniałyby zastosowanie art. 102

k.p.c.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.

39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej

z urzędu rozstrzygając zgodnie z § 19 w zw. z § 6 pkt 2, § 13 ust. 2 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348).