Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 407/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding cassation when first instance judgment grants main claim but ignores incidental claim.

Numero d'incarto III CZ 407/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to remand the case. The appellate court had remanded the matter because the first-instance court granted the main claim for contract invalidity but failed to address the incidental claim for damages. The Supreme Court ruled that granting the main claim precludes the appellate court from evaluating the incidental claim, making the remand unnecessary and violating the two-instance principle.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: When a court of first instance grants the main claim, the appellate court cannot remand the case to address an incidental claim because the appellate court's cassation review is limited to specific statutory grounds and does not re-evaluate the merits of claims already implicitly decided by granting the main claim.

Parole chiave

Generato dall'IA
incidental claim main claim cassation appeal two-instance principle contract invalidity remand procedure appellate review scope credito contestato

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
art.386 § 4 k.p.c
W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art.386 § 4 k.p.c.
art.3941 § 11 k.p.c
W postępowaniu zażaleniowym, o którym mowa w art.3941 § 11 k.p.c., Sąd Najwyższy przeprowadza wyłącznie kontrolę orzeczenia kasatoryjnego Sądu drugiej instancji pod kątem tego, czy istotnie wystąpiła któraś z wąsko ujętych przesłanek wydania tego orzeczenia, wskazanych w art.386 § 4 k.p.c.
art.39814 k.p.c
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji (art.3941 § 3 w związku z art.39814 k.p.c.).as

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 407/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Roman Trzaskowski‎SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa D.O. ‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. ‎o ustalenie i zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,‎zażalenia powódki‎na wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z 5 lipca 2022 r., sygn. akt I ACa 18/22, oddala zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 22 września 2021 r. r. w sprawie z powództwa D.O. przeciwko Bank S.A. w W. o ustalenie i zapłatę, Sąd Okręgowy w Legnicy ustalił, że bliżej opisana umowa kredytu hipotecznego z dnia 11 sierpnia 2008 r. jest nieważna.Po rozpoznaniu apelacji pozwanego, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z 5 lipca 2022 r. uchylił ten wyrok i sprawę przekazał Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny podniósł, że Sąd Okręgowy uwzględnił żądanie główne powódki, czego konsekwencją było nierozpoznanie żądania ewentualnego, w ramach którego powódka domagała się zasądzenia od pozwanego na jej rzecz kwoty 85 048,31 zł. z odsetkami ustawowymi.

W ocenie Sądu Apelacyjnego roszczenie główne nie zasługiwało na uwzględnienie, a zatem zaktualizowała się potrzeba odniesienia się przez Sąd pierwszej instancji do roszczenia ewentualnego, co oznacza, że w tym zakresie nie doszło do rozpoznania istoty sprawy. W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art.386 § 4 k.p.c. przez wadliwe przyjęcie przez Sąd Apelacyjny, że w sprawie wystąpiła przytoczona przesłanka uzasadniająca wydanie orzeczenia kasatoryjnego. Formułując ten zarzut, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny wskazał, z jakich przyczyn, podzielając zarzuty apelacji pozwanego, przyjął, że roszczenie o ustalenie nieważności umowy kredytu nie było uzasadnione, stąd powinno podlegać oddaleniu. Zwrócił także uwagę, że Sąd pierwszej instancji, w sytuacji uwzględnienia roszczenia głównego, nie rozpoznał żądania ewentualnego, nie przeprowadził postępowania dowodowego dotyczącego faktów dla niego istotnych, nie poczynił niezbędnych ustaleń faktycznych ani nie rozważył podstawy prawnej tego żądania.

Z tych przyczyn uznał, że nie doszło do rozpoznania istoty sprawy (art.386 § 4 k.p.c.). Ten pogląd należy podzielić. O ile bowiem Sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy w odniesieniu do żądania głównego, to wydanie orzeczenia kasatoryjnego zostało podyktowane konstrukcją powództwa zawierającego oba przedstawione wyżej żądania. Uwzględnienie przez sąd żądania głównego sprawia, że sąd nie orzeka wówczas o żądaniu ewentualnym. W konsekwencji żądanie ewentualne nie jest przedmiotem oceny Sądu orzekającego, który uwzględnił żądanie główne zawarte w pozwie.

W postępowaniu zażaleniowym, o którym mowa w art.3941 § 11 k.p.c., Sąd Najwyższy przeprowadza wyłącznie kontrolę orzeczenia kasatoryjnego Sądu drugiej instancji pod kątem tego, czy istotnie wystąpiła któraś z wąsko ujętych przesłanek wydania tego orzeczenia, wskazanych w art.386 § 4 k.p.c. Kognicja Sądu Najwyższego w tym postępowaniu nie obejmuje natomiast oceny trafności poglądu Sądu drugiej instancji odnoszącego się do przyczyn uwzględnienia apelacji skierowanej przeciwko wyrokowi uwzględniającemu powództwo główne.

Odmienny przedmiot żądania ewentualnego sformułowanego w pozwie, o którym nie rozstrzygał Sąd Okręgowy orzekając o żądaniu głównym, implikował konieczność uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji. Poczynienie przez Sąd Apelacyjny niezbędnych ustaleń faktycznych oraz ocen prawnych dotyczących roszczenia ewentualnego po raz pierwszy w postępowaniu apelacyjnym prowadziłoby do rozpoznania istoty sprawy w tym zakresie wyłącznie przez Sąd drugiej instancji, naruszenia w ten sposób konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania i uniemożliwienia realizacji kontrolnej funkcji postępowania apelacyjnego.

W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji (art.3941 § 3 w związku z art.39814 k.p.c.).as