Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of EU law violation and pending domestic proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint as inadmissible. The appellant argued that the lower court violated EU law principles regarding preliminary rulings, claiming a mandatory obligation to refer questions to the European Court of Justice. The court rejected this, noting the appellant failed to demonstrate a specific violation of Article 234(3) of the EC Treaty and that domestic proceedings were still ongoing.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 234 ust. 3 Traktatu Ustanawiającego Wspólnoty Europejskie; Art. 3981 § 1 k.p.c. - A cassation complaint is inadmissible if the domestic court has not yet reached a final judgment and the appellant fails to substantiate a violation of the preliminary ruling obligation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 40/08
POSTANOWIENIE
Dnia 18 grudnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Drukarni Opakowań "O." S.A.
przeciwko "F." Gmbh w Hofheim (Niemcy)
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 18 grudnia 2008 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 29 lipca 2008 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 29 lipca 2008 r. odrzucił skargę
kasacyjną od postanowienia tego Sądu wydanego w dniu 29 lutego 2008 r., którym
oddalono zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji dotyczące odmowy
odrzucenia pozwu z powodu braku jurysdykcji krajowej. Sad Apelacyjny skargę
kasacyjna od tego postanowienia uznał za niedopuszczalną.
Strona pozwana w zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę
kasacyjną zarzuciła naruszenie art. 3981 § 1 oraz art. 3986 § 2 k.p.c. w wyniku ich
niewłaściwego zastosowania. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia,
ewentualnie o zwrócenie się do Trybunału Sprawiedliwości ETS) z pytaniem
prejudycjalnym dotyczącym wykładni art. 10 i art. 234 ust 3 Traktatu
Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący nie kwestionował oceny Sądu Apelacyjnego, że na gruncie art.
§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna od zaskarżonego nią postanowienia jest
niedopuszczalna. Zażalenie zostało oparte o twierdzenie, że zastosowanie art. 3981
§ 1 i art. 3986 § 2 k.p.c. nie było jednak właściwe w świetle reguł prawa
wspólnotowego. Zdaniem skarżącego Sąd Apelacyjny wydał błędne orzeczenie
ignorując wynikający z prawa wspólnotowego obowiązek w zakresie postępowania
prejudycjalnego. Konieczność naprawienia tego błędu nakazuje uznać skargę
kasacyjną za dopuszczalną z uwagi na zasady pierwszeństwa i efektywności prawa
wspólnotowego. Konstrukcja zażalenia zakłada zatem, że Sąd Apelacyjny naruszył
art. 234 ust. 3 TWE , a następstwem naruszenia tego przepisu jest konieczność
przyjęcia
dopuszczalności
skargi
kasacyjnej.
Ocena
zasadności
wywodu
skarżącego odnośnie dopuszczalności skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie
byłaby zatem uzasadniona jedynie w przypadku stwierdzenia, że istotnie został
naruszony art. 234 ust. 3 TWE. W tym zakresie w zażaleniu nie przedstawiono
żadnej argumentacji. Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że w rozpoznawanej
sprawie naruszenie obowiązku wynikającego z art. 234 ust. 3 TWE miało charakter
oczywisty. Oceny tej nie można podzielić. Obowiązek przedstawienia pytania
prejudycjalnego Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości nie jest uzależniony
wyłącznie od stwierdzenia, że w sprawie występują dostateczne wątpliwości
w zakresie wykładni prawa wspólnotowego. Art. 234 ust. 3 TWE ma zastosowanie
wówczas, gdy orzeczenia sądu krajowego nie podlegają już zaskarżeniu według
prawa wewnętrznego. Tymczasem postępowanie sądowe, w którym zdaniem
skarżącego zachodzi potrzeba dokonania wykładni prawa wspólnotowego (przepisu
rozporządzenia (WE) Nr 44/2001) toczy się przed sądem pierwszej instancji.
Zarzucany przez skarżącego brak jurysdykcji krajowej, skutkujący nieważnością
postępowania, może być jeszcze przedmiotem oceny, w przypadku wniesienia
apelacji i skargi kasacyjnej od orzeczeń kończących postępowanie odpowiednio
w pierwszej i drugiej instancji.
Wobec braku podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 234 ust. 3 TWE
zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na
podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c. Z tych samych względów nieuzasadniony był,
jako zgłoszony ewentualnie, wniosek o zwrócenie się z pytaniem prejudycjalnym
do ETS.
jz