Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 4/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal where lawyer's negligence in paying appeal fee precludes time restoration under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CZ 4/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the municipality's appeal against a lower court's rejection of its appeal due to a late payment of the appeal fee. The municipality argued that the lower court erred in refusing to restore the deadline for paying this fee, which is a component of the appeal act. The court held that while a request to restore the deadline for the specific act of paying the fee is admissible, the lower court correctly found that the municipality's legal team's negligence in organizing their work precluded the necessary conditions for time restoration under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 2, 3 k.p.c.; Although a request to restore the deadline for a component of a procedural act is admissible, the court must examine its merits, and a party's failure to organize their legal representation to prevent such delays constitutes a lack of merit for time restoration.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code time restoration appeal fee payment legal representation negligence procedural deadline admissibility of appeal organizational capacity restituzione del termine scaduto

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 168 § 1 k.p.c.
W orzecznictwie ukształtował się pogląd, że przewidziana w art. 168 § 1 k.p.c. możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, który został przekroczony, dotyczy czynności procesowej, a nie jej elementów składowych kreujących ją lub tworzących jej formę (por.m.in.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 2 i 3 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 2 i 3 w związku z art.
Art. 39814 k.p.c.
3941 § 2 i 3 w związku z art. 39814 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
Art. 520 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 5 pkt 1 i § 2 pkt 6 i § 10 ust.
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie
art. 168 § 1 k.p.c
W orzecznictwie ukształtował się pogląd, że przewidziana w art. 168 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
3941 § 2 i 3 w związku z art. 39814 k.p.c.
art. 520 § 3 k.p.c
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UZ 48/04
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 stycznia 2005 r., II UZ 48/04, nie publ., z dnia 22 lutego 2006 r., III CZ 4/06, nie publ., z dnia 11 stycznia 2008 r., V CZ 121/07, nie publ., z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 44/08, OSNC-ZD 2009, nr B, poz.
III CZ 4/06
Supreme Court dismisses appeal on appeal rejection due to late filing fee payment and premature request for time restoration.
V CZ 121/07
Supreme Court dismisses appeal; cassation complaint rejected due to non-excused late fee payment.
V CZ 44/08
Supreme Court dismisses appeal for late fee payment, ruling it does not extend the appeal filing deadline.
III CZP 77/67
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CZ 4/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący)‎SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)‎SSN Władysław Pawlak w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w K.‎przy uczestnictwie Gminy Miejskiej K.‎o zasiedzenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 marca 2019 r.,‎zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 9 sierpnia 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1. oddala zażalenie, 2. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kwotę 1350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2018 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił apelację uczestnika postępowania, Gminy Miejskiej K., od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 października 2017 r. o zasiedzenia, stwierdzając, że brak było podstaw do przewrócenia apelującemu przez Sąd Rejonowy terminu do uiszczenia opłaty należnej od apelacji. W zażaleniu na to postanowienie uczestnik domagał się jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie budzi wątpliwości, że opłata należna od apelacji, do uiszczenia której uczestnik został prawidłowo wezwany, została uiszczona po upływie zakreślonego terminu. Uczestnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej uiszczenia i postanowieniem z dnia 12 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy przywrócił mu termin do „uzupełnienia braków apelacji”. W orzecznictwie ukształtował się pogląd, że przewidziana w art. 168 § 1 k.p.c. możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, który został przekroczony, dotyczy czynności procesowej, a nie jej elementów składowych kreujących ją lub tworzących jej formę (por.m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 stycznia 2005 r., II UZ 48/04, nie publ., z dnia 22 lutego 2006 r., III CZ 4/06, nie publ., z dnia 11 stycznia 2008 r., V CZ 121/07, nie publ., z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 44/08, OSNC-ZD 2009, nr B, poz. 55).

Jeżeli zatem dojdzie do odrzucenia środka zaskarżenia z powodu nieuiszczenia lub uiszczenia z przekroczeniem terminu opłaty należnej od tego środka, strona nie może skutecznie domagać się przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty jako części składowej czynności prawnej, ale powinna wnosić o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jaką jest wniesienie apelacji. Okoliczności jakie wystąpiły w rozpoznawanej sprawie nie są jednak tożsame z sytuacją, która ukształtowała przytoczoną linię orzeczniczą i na co skarżąca trafnie zwraca uwagę w zażaleniu.

W rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez pełnomocnika uczestnika bezpośrednio po stwierdzeniu, że uchybił terminowi do wniesienia opłaty i co oczywiste, wniosek został złożony przed odrzuceniem apelacji, co nastąpiło wszak dopiero zaskarżonym postanowieniem Sądu Okręgowego. Podzielić należy wyrażony w orzecznictwie podgląd Sądu Najwyższego, że w takiej sytuacji wniosek takiej treści jest dopuszczalny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2006 r. III CZ 4/06, nie publ.).

Przyjęcie dopuszczalności, w opisanych warunkach, wniosku o przywrócenie terminu do dokonania części składowej czynności procesowej nie oznacza jednak, że dopuszczalność oznacza jednocześnie zasadność, a więc, że zasadność takiego wniosku w ogóle nie podlega badaniu w aspekcie istnienia przesłanek z art. 168 § 1 k.p.c. do przywrócenia terminu. Brak regulacji prawnej wprost odnoszącej się do takiej sytuacji nie oznacza więc, że przywrócenie terminu lub oddalenie wniosku pozostawione zostało swobodnemu uznaniu sądu. Brak regulacji wymaga zastosowania w drodze analogii przepisów kodeksu postępowania cywilnego dotyczących tej materii.

Ocenie podlegają zatem okoliczności, które spowodowały uchybienie terminu. Takiej oceny dokonał Sąd Okręgowy, któremu przedstawiono apelację uczestnika po przywróceniu mu terminu do uiszczenia opłaty od tej apelacji. Stwierdzenie, że termin został przywrócony z naruszeniem przewidzianego w art. 168 § 1 k.p.c. wymagania braku winy skutkuje oceną, że apelacja nie została opłacona, a zatem jej braki nie zostały uzupełnione, co prowadziło do prawidłowego wniosku o konieczności jej odrzucenia. Sąd drugiej instancji, któremu przyznaje się kompetencję do badania zasadności przywrócenia terminu do wniesienia apelacji jako zupełnej czynności procesowej (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasada prawna, z dnia 30 stycznia 1968 r., III CZP 77/67, OSNC 1968/12/202) nie może zostać pozbawiony kompetencji do badania zasadności przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty, nie tylko dlatego, że na zupełną czynność procesową muszą składać się jej niewadliwe elementy, ale również dlatego, że brak jest dostatecznych racji dla pozbawienia sądu prawa kontroli sposobu korzystania przez stronę z przywileju złożenia wniosku w warunkach, o którym mowa.

Okoliczności wskazane przez Sąd Okręgowy, które doprowadziły do oceny o bezpodstawnym przywróceniu terminu, wniosek taki czynią w pełni uprawnionym. Sąd Okręgowy trafnie wskazał, że rzeczą pełnomocnika procesowego jest takie zorganizowanie sobie pracy, aby nagłe i niespodziewane wypadki, w tym choroba, nie stały na przeszkodzie w podejmowaniu skutecznych czynności za mocodawcę. W zażaleniu nie zostało zakwestionowane, że obsługa prawna uczestnika obejmuje 29 radców prawnych. Stan taki wykluczał przyjęcie, że zorganizowanie zastępstwa na czas choroby dotychczasowego pełnomocnika leżało poza możliwościami organizacyjnymi skarżącego.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 2 i 3 w związku z art. 39814 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 5 pkt 1 i § 2 pkt 6 i § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800), ze zmianą wynikającą z przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2016.1668). jw