Supreme Court dismisses cassation appeal for non-payment of court fees after attorney's receipt of notice.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' cassation appeal regarding a civil lawsuit for payment. The lower court rejected the appeal because the required court fee was not paid within the statutory period following a notice of partial fee exemption. The Supreme Court upheld the dismissal, ruling that the attorney's receipt of the exemption notice created a legal presumption of delivery that could not be rebutted by the appellants' denial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 112 ust. 3 u.k.s.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: The statutory presumption of delivery of a court order cannot be overturned by the recipient's denial, and failure to pay court fees within the prescribed period after receiving a fee exemption notice results in the dismissal of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CZ 38/11
POSTANOWIENIE
Dnia 8 września 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M. R. i W. S.
przeciwko Województwu X.- Zarządowi Dróg Wojewódzkich
w K. i Gminie B.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 września 2011 r.,
zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 grudnia 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
powodów M, R, i W, S, od wyroku tego Sądu z dnia 29 czerwca 2010 r. Mimo
upływu tygodniowego terminu od doręczenia pełnomocnikowi powodów w dniu 7
grudnia 2010 r., postanowienia z dnia 29 listopada 2010 r., uwzględniającego
częściowo ich wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej, wymagana
opłata nie została zapłacona. Obowiązek wniesienia opłaty bez wezwania
przewidziany został w art.112 ust. 3 u.k.s.c.
Powodowie w zażaleniu domagali się uchylenia postanowienia, zarzucając,
że skarga kasacyjna nie jest dotknięta brakami, skoro zgodnie z wezwaniem Sądu
złożony został w zakreślonym terminie jeden jej odpis. Zaprzeczyli doręczeniu
postanowienia, podnosząc, że w dniu 7 grudnia 2010 r. ich pełnomocnik otrzymał
jedynie wezwanie do złożenia jednego egzemplarza skargi kasacyjnej, zaś
o
częściowym zwolnieniu od opłaty dowiedział się z treści skarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zmiana art. 112 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz. U. Nr 90, poz. 594, dalej – u.k.s.c.), wprowadzona ustawą z dnia
17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz
niektórych innych ustaw Dz. U. z 2010 r. Nr 7 poz. 45) weszła w życie z dniem
19 kwietnia 2010 r. i ma zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Wprowadziła
ona obowiązek wnoszenia opłat sądowych przez reprezentujących uczestników
postępowania adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego bez
wezwania przez sąd, jeśli powinność dokonania tego obowiązku powstała
po
rozpoznaniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim wypadku
tygodniowy
termin
do
dopełnienia
tej
czynności
biegnie
od
doręczenia
wymienionemu pełnomocnikowi prawomocnego postanowienia w przedmiocie
oddalenia w całości lub w części wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wbrew zarzutowi skarżących, znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia
(k. 875), wskazuje, że adwokat Z, C, otrzymał zarówno wezwanie do złożenia
brakującego odpisu skargi kasacyjnej, jak i postanowienie Sądu Apelacyjnego z
dnia 29 listopada 2010 r. Potwierdzenie przyjęcia przesyłki, zawierającej
wymienione dokumenty stanowi domniemanie, że adresat je otrzymał. Nie może
być
ono
obalone
zaprzeczeniem
adresata,
podniesionym
po
otrzymaniu
postanowienia o odrzuceniu wniesionego pisma, z uwagi na nieopłacenie go.
Podjęcie tego postanowienia było następstwem określenia skutków zaniechania
wykonania wymaganego obowiązku, mimo istnienia dowodu doręczenia opisanej
treści. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że było ono błędne. Zakres kognicji
sądu w odniesieniu do badania skuteczności wniesienia pisma obejmuje
sprawdzenie, czy jego braki zostały usunięte, zaś zażalenie może być oparte na
zarzucie popełnienia błędu w ramach tej oceny. Za popełnieniem tego błędu nie
przemawia
zaprzeczenie
istnienia
przesłanek,
na
których
oparte
zostało
domniemanie doręczenia wymienionego orzeczenia. Dowodzenie, że do ich
zaistnienia nie doszło nie jest objęte postępowaniem zażaleniowym.
Z powyższych względów pozbawione uzasadnionych podstaw zażalenie
podlegało oddaleniu w oparciu o art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.