Supreme Court dismisses appeal against appellate court's correction of lower court judgment and rejection of interest claim. Appeal lacks legal interest and finality. Appeal dismissed.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Appellate Court's decision to correct a lower court judgment and reject part of the plaintiff's claim. The appellant argued violations of civil procedure rules regarding appeal scope and legal interest, but the court found no merit. The court ruled that the appellate court's correction was not a final substantive decision subject to cassation and the appellant lacked legal interest in challenging the rejection of interest claims.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 350 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A correction of a lower court judgment by the second instance court is not a substantive decision concluding the proceedings and cannot be appealed by cassation unless it violates specific procedural rules and constitutes a final ruling on the merits; furthermore, an appeal is inadmissible if the appellant lacks legal interest in the challenged decision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 378/23 POSTANOWIENIE 30 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 30 stycznia 2024 r. w Warszawiezażalenia […] spółki akcyjnej w W.na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawiez 2 października 2023 r., V ACa 567/22,w sprawie z powództwa M. Ł.przeciwko […] spółce akcyjnej w W.o zapłatę i ustalenie nieważności umowy ewentualnie bezskuteczności postanowień umowy, oddala zażalenie. (M.K.)
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 21 kwietnia 2023 r. sprostował komparycję zaskarżonego apelacją pozwanej wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 24 lutego 2022 r., II C 1446/19, w ten sposób, że w miejsce wyrazów: „o zapłatę i ustalenie nieważności umowy ewentualnie o zapłatę i ustalenie bezskuteczności postanowień umowy” wpisał „o zapłatę i ustalenie nieważności umowy ewentualnie bezskuteczności postanowień umowy” (pkt I) i zmienił zaskarżony wyrok w punkcie drugim w części w ten sposób, że oddalił powództwo o zasądzenie odsetek od wskazanej w tym punkcie kwoty do 17 grudnia 2020 r. oraz w punkcie trzecim w ten sposób, że oddalił powództwo w określonym w nim zakresie (pkt II); oddalił apelację w pozostałej części (pkt III) i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego pkt IV).Pozwana w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego, skierowanej przeciwko rozstrzygnięciom zawartym w pkt I, II, i III, wniosła o ich uchylenie oraz o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z 2 października 2023 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej w zakresie zaskarżającym pkt I i II jego wyroku.
Wskazał, że sprostowania orzeczenia nie jest rozstrzygnięciem merytorycznym, kończących postępowanie w sprawie, a postanowienie wydane w tym przedmiocie przez sąd drugiej instancji nie podlega zaskarżeniu zażaleniem ani skargą kasacyjną. Natomiast co do pkt II wyroku uznał, że pozwana nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu tej części orzeczenia.W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwana zarzuciła naruszenie art. 3981 § 1 w związku z art. 130 § 1, art. 3982 § 1 i art. 3986 § 2 k.p.c. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Skarga kasacyjna pozwanej – co wyraźnie wynika z jej treści (k. 724 odwr.) - została skierowana przeciwko wyrokowi Sądu Apelacyjnemu w części, m.in. w zakresie pkt I i II.
W punkcie pierwszym zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny sprostował komparycję zaskarżonego apelacją pozwanej wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie.Orzeczenie sądu drugiej instancji wydane na podstawie art. 350 § 3 k.p.c. nie należy do orzeczeń merytorycznych, kończących postępowanie w sprawie, a zatem nie może być zaskarżone skargą kasacyjną (zob. postanowienia SN: z 26 sierpnia 1998 r., II CZ 70/98; z 9 grudnia 1998 r., II CZ 143/98; z 27 stycznia 1999 r., II CZ 158/98; z 26 maja 1999 r., III CZ 34/99; z 13 czerwca 2013 r., V CZ 28/13).
Tylko w przypadku, w którym sąd drugiej instancji wydał orzeczenie o sprostowaniu z naruszeniem art. 350 § 1 i § 3 k.p.c., będące w istocie rozstrzygnięciem co do meritum sprawy i nastąpiło to w sprawie, w której skarga kasacyjna jest dopuszczalna, od takiego orzeczenia można wnieść skargę kasacyjną (zob. wyroki SN: z 4 listopada 2010 r., IV CSK 188/10, OSNC 2011, nr 7-8, poz. 86 i z 17 czerwca 2014 r., I CSK 422/13, nie publ.; postanowienia SN: z 19 stycznia 2018 r., I CSK 176/17 i z 21 marca 2019 r., I CSK 488/18 – nie publ.).
Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Sąd Apelacyjny prawidłowo zatem odrzucił skargę kasacyjną pozwanej w zakresie dotyczącym sprostowania zaskarżonego wyroku. Pozwana zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego również w pkt II, w którym wyrok Sądu pierwszej instancji został zmieniony w części w punkcie drugim przez oddalenie powództwo o zasądzenie odsetek od wskazanej tam kwoty do 17 grudnia 2020 r. oraz w punkcie trzecim przez oddalenie powództwa w pozostałym zakresie.Przesłanką zaskarżenia orzeczenia w postępowaniu cywilnym jest istnienie interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia.
Interes prawny w zaskarżeniu, określany jako gravamen, rozumiany jest – najogólniej rzecz ujmując - jako pokrzywdzenie polegające na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem a sentencją zaskarżonego orzeczenia. Brak tak rozumianego interesu prawnego prowadzi do odrzucenia środka odwoławczego (zob. m.in. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSN 2014, Nr 11, poz. 108; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1997 r., I CKN 57/97, OSNCP 1997, Nr 11, poz. 166).Wbrew twierdzeniom skarżącej, Sąd Apelacyjny trafnie odrzucił skargę kasacyjną również w zakresie podważającym pkt II zaskarżonego wyroku jako niedopuszczalną, gdyż pozwana nie wykazała pokrzywdzenia tym rozstrzygnięciem (art. 3986 § 2 k.p.c.).
Określenie zakresu zaskarżenia oraz skorelowanego z nim wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany stanowią elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej, nie podlegające sanacji w postępowaniu naprawczym (art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[SOP][ał]