Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the decision on legal aid costs is not listed in the Civil Procedure Code. The appeal was rejected because the specific provision granting legal aid costs is not included in the closed list of appealable Supreme Court decisions under Article 3941 of the Civil Procedure Code. The court ruled that the appeal is inadmissible because the decision on legal aid costs is not included in the closed list of appealable Supreme Court decisions under Article 3941 of the Civil Procedure Code. The court held that the appeal is inadmissible because the decision on legal aid costs is not included in the closed list of appealable Supreme Court decisions under Article 3941 of the Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a previous decision awarding legal aid costs. The appellant argued the decision was appealable, but the court found it was not listed in the closed statutory catalogue of appealable Supreme Court rulings. Consequently, the appeal was declared inadmissible as there is no legal basis for challenging this specific type of decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 1, § 11 k.p.c.; The catalogue of decisions appealable to the Supreme Court via appeal is closed, and decisions on legal aid costs are not included, rendering such appeals inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CZ 37/24 POSTANOWIENIE 26 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 26 marca 2024 r. w Warszawiezażalenia G. K.na postanowienie Sądu Najwyższegoz 4 grudnia 2023 r., I CNP 108/23,w sprawie ze skargi G. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z 4 lutego 2021 r., sygn. I1 Ca 556/20wydanego w sprawie ze skargi G. K.przeciwko R. T.o ustalenie, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 4 grudnia 2023 roku, wydanym w sprawie I CNP 108/23 Sąd Najwyższy odrzucił skargę powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z 4 lutego 2021 roku w sprawie I 1 Ca 556/20 (pkt I), odstąpił od obciążenia powódki kosztami postępowania skargowego (pkt II) i przyznał adw. B. K. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Koninie kwotę 2 700 zł kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w tym postępowaniu. Postanowienie to w zakresie rozstrzygnięcia z pkt III zostało zaskarżone zażaleniem przez powódkę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.Zgodnie z art. 3941 § 1 i § 11 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje:- na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,- w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Katalog postanowień wymienionych w przytoczonym przepisie, podlegających zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego jest zamknięty (tak m.in. postanowienia SN: z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17; z 28 sierpnia 2020 r., I CSK 799/19, z 23 kwietnia 2021 r., I CSK 318/30, z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22).
W tym stanie rzeczy, mając na względzie, że zaskarżone przez powódkę postanowienie nie zostało wymienione w art. 3941 k.p.c. należy przyjąć, iż w obowiązującym stanie prawnym postanowienie Sądu Najwyższego wydane w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi strony kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie podlega zaskarżeniu. Regulacja dopuszczalności zaskarżenia orzeczeń określonymi środkami odwoławczymi i środkami zaskarżenia jest w Kodeksie postępowania cywilnego wyczerpująca. Ich wniesienie jest więc możliwe tylko w oparciu o unormowaną w Kodeksie podstawę prawną (tak. postanowienie SN: z 3 marca 2010 r., III SO 1/10, z 2 listopada 2010 r., III SO 3/10, z 11 października 2023 r., III CZ 499/22).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego zwrócono również uwagę, że brak środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego wynika także z ustrojowego usytuowania tego Sądu jako naczelnego organu sądowego sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1093).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 373 § 1 k.p.c. i art. 397 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.[SOP][ms]