Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 358/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of statutory grounds and failure of mandatory legal representation.

Numero d'incarto III CZ 358/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a decision transferring the case to a different appellate court. The appellant argued that the transfer violated procedural rules and compromised the judge's impartiality, but the court found the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code. The decision was invalid because the appellant failed to comply with the mandatory requirement for legal representation by an attorney or lawyer.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 k.p.c.; Art. 871 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are limited to specific statutory grounds, and all proceedings before this court require mandatory representation by an attorney or lawyer, rendering unrepresented appeals inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
Supreme Court jurisdiction mandatory legal representation inadmissible appeal civil procedure code procedural standing declinatoria di competenza ritiro dell'istanza giudiziaria diritto di ottenere una decisione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 k.p.c.
Zażalenie do tego Sądu przysługuje jedynie w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c. Katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego, co oznacza, że takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Art. 871 § 1 k.p.c.
Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy więc kwalifikować jako niedopuszczalny, a uchybienie leżące u podstaw tej oceny jako mające charakter nieusuwalny, lco również skutkuje koniecznością odrzucenia wniesionego środka.
Art. 871 § 2 k.p.c.
Wyjątki w tym zakresie, o charakterze podmiotowym, wprowadzono w art. 871 § 2 k.p.c. Czynności dokonane bezpośrednio przez stronę są bezskuteczne (zob.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3986 § 3 w zw.
art. 3941 k.p.c
Zażalenie do tego Sądu przysługuje jedynie w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
Ponadto należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
Wyjątki w tym zakresie, o charakterze podmiotowym, wprowadzono w art. 871 § 2 k.p.c.
art. 871 k.p.c
z art. 871 k.p.c.).[SOP][ł.n]

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

PAGE \* MERGEFORMAT 2Sygn. akt III CZ 358/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska (przewodniczący)‎SSN Maciej Kowalski (sprawozdawca)‎SSN Marcin Łochowski w sprawie z powództwa M. T. ‎przeciwko M. S. i R. T. ‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 26 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,‎zażalenia powódki‎na postanowienie Sądu Najwyższego z 26 maja 2022 r., sygn. akt III CO 325/22, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy postanowieniem z 26 maja 2022 r., na skutek przedstawienia przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku akt I ACz 437/20, celem wyłączenia wszystkich sędziów aktualnie orzekających w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, wyłączył od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Apelacyjnego w Gdańsku oraz wyznaczył do jej rozpoznania Sąd Apelacyjny w Białymstoku.Zażalenie na to postanowienie wniosła M. T., wnosząc o jego uchylenie. Zakwestionowała przekazanie sprawy do Sądu Apelacyjnego w Białymstoku oraz rozpoznanie sprawy przez sędziego Sądu Najwyższego „powołanego w wyniku wadliwej procedury”, co – zdaniem skarżącej - powoduje wątpliwość co do jego bezstronności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.Sąd Najwyższy nie funkcjonuje w strukturze organizacyjnej sądownictwa powszechnego, lecz powołany jest do sprawowania nadzoru judykacyjnego nad orzecznictwem sądów powszechnych.

Zażalenie do tego Sądu przysługuje jedynie w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c. Katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego, co oznacza, że takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Ponadto należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz przy podejmowaniu przed sądem niższej instancji czynności procesowych związanych z postępowaniem przed tym Sądem wyłączona jest zdolność postulacyjna stron oraz możliwość zastępowania ich przez pełnomocników innych niż adwokat bądź radca prawny (w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych).

Wyjątki w tym zakresie, o charakterze podmiotowym, wprowadzono w art. 871 § 2 k.p.c. Czynności dokonane bezpośrednio przez stronę są bezskuteczne (zob. postanowienia SN: z 7 stycznia 2014 r., II PZ 30/13 oraz z 28 marca 2018 r., ‎V CZ 16/18). W rezultacie ustanowiony w powyższym unormowaniu przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego zażaleniem na postanowienie tego Sądu. Bezwzględny przymus adwokacko-radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma na celu zapewnienie złożenia środka odwoławczego, który odpowiada ustawowym wymaganiom i jest wynikiem dochowania staranności, jakiej można wymagać od profesjonalisty (zob. postanowienie SN z 17 kwietnia 2019 r., ‎V CZ 15/19).

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca M. T. samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 26 maja 2022 r., przy czym z okoliczności sprawy nie można wnioskować, aby należała do kategorii osób ustawowo zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy więc kwalifikować jako niedopuszczalny, a uchybienie leżące u podstaw tej oceny jako mające charakter nieusuwalny, lco również skutkuje koniecznością odrzucenia wniesionego środka.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).[SOP][ł.n]