Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CZ 357/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on lack of reasoning as procedurally inadmissible to its jurisdiction.

Numero d'incarto III CZ 357/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared the appeal inadmissible and transferred the case to a different panel of the first-instance court. The appellant challenged a regional court's refusal to provide reasoning for dismissing a claim for legal inconsistency. The court ruled that such appeals do not fall within the Supreme Court's exclusive jurisdiction under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 3941a § 1 pkt 7 k.p.c.: Appeals against decisions refusing to provide reasoning for dismissing a claim for legal inconsistency must be heard by a different panel of the first-instance court, not the Supreme Court.

Parole chiave

Generato dall'IA
Code of Civil Procedure lack of reasoning legal inconsistency claim jurisdictional competence appeal transfer procedural inadmissibility first instance court declinatoria di competenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
wniósł osobiście zażalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało przekazaniu do Sądu pierwszej instancji jako sądu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia.Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.
§ 11 of the cited provision
Art. 3941a § 1 pkt 7 k.p.c.
W ocenie Sądu Najwyższego, sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowego zażalenia na podstawie art. 3941a § 1 pkt 7 k.p.c. jest inny skład Sądu pierwszej instancji.
Art. 200 § 14 k.p.c.
przez inny skład sądu pierwszej instancji, przekazuje zażalenie do rozpoznania sądowi właściwemu (art. 200 § 14 ‎w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 14 ‎w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł ‎jak w sentencji.[SOP][ms] ‎
Art. 397 § 3 k.p.c.
391 § 1, art. 397 § 3 i art.
Art. 3941a § 2 k.p.c.
397 § 3 i art. 3941a § 2 k.p.c.).
Art. 39821 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 14 ‎w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł ‎jak w sentencji.[SOP][ms] ‎
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł ‎jak w sentencji.[SOP][ms] ‎
art. 3941 § 1 k.p.c
wniósł osobiście zażalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało przekazaniu do Sądu pierwszej instancji jako sądu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia.Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CZ 357/23 POSTANOWIENIE 23 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 23 maja 2024 r. w Warszawie‎zażalenia M. Z.‎na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim‎z 7 września 2023 r., WSC 1/23,‎w sprawie ze skargi M. Z. o stwierdzenie niezgodności z prawem‎prawomocnego postanowienia z 31 lipca 2023 r., WSC 1/23 stwierdza swoją niewłaściwość i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrowie Wielkopolskim w celu rozpoznania zażalenia.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 7 września 2023 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi M. Z. o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim w sprawie I Co 284/23.Na powyższe postanowienie M. Z. wniósł osobiście zażalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało przekazaniu do Sądu pierwszej instancji jako sądu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia.Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje‎ na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną ‎oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę ‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

W świetle ‎§ 11 powołanego przepisu zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także ‎w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji ‎i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.W niniejszej sprawie złożone zażalenie na postanowienie w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia nie podlega rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy, gdyż nie zostało określone w zamkniętym katalogu spraw, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. W ocenie Sądu Najwyższego, sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowego zażalenia na podstawie art. 3941a § 1 pkt 7 k.p.c. jest inny skład Sądu pierwszej instancji.

W tym zakresie należy odwołać ‎się do uchwały Sądu Najwyższego z 27 listopada 2020 r., III CZP 12/20, w której wskazano, że sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie podlegające rozpoznaniu na podstawie art. 3941a § 1 k.p.c. przez inny skład sądu pierwszej instancji, przekazuje zażalenie do rozpoznania sądowi właściwemu (art. 200 § 14 ‎w zw. z art. 391 § 1, art. 397 § 3 i art. 3941a § 2 k.p.c.). W związku z tym zażalenie należało przekazać do innego składu Sądu pierwszej instancji jako sądu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 14 ‎w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł ‎jak w sentencji.[SOP][ms] ‎